Aman τo Μati mou

Μάτι που τα βλέπει όλα στην χώρα που ανθεί η φαιδρά Λαμπρακομπομπολαία

Όταν ο Γιώργος Λιάγκας συνάντησε τον Γιώργο Νταλάρα

Ο Γιώργος Λιάγκας, δυο μέτρα άντρας, να μην ξεχνιόμαστε, ήταν αποφασισμένος να παίξει το ρόλο του δημοσιογράφου-ανακριτή. Με ιδιαίτερη αυστηρότητα.

Στεκόταν απέναντι του σκληρός. Αμείλικτος. Χωρίς έλεος. Χωρίς οίκτο. Τα λόγια του κοφτερά σαν μαχαίρι. Τον κοίταξε στα μάτια και του είπε:

«Δεν υπάρχει άνθρωπος στην Ελλάδα, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην αποδέχεται ότι είσαι ο καλύτερος εν ζωή Έλληνας τραγουδιστής».

Τον Γιώργο Νταλάρα άρχιζε να τον λούζει κρύος ιδρώτας. Ξεροκατάπιε, έριξε το βλέμμα του στο έδαφος, πήρε δυο-τρεις βαθιές ανάσες. Στη ζωή του δεν είχε βρεθεί άλλη φορά σε τόσο δύσκολη θέση. Με τρεμάμενη φωνή άρχισε να ψελίζει:

«Δεν πουλάω τίποτα και θα σας πω και κάτι, που θα σας φανεί κι αυτό παράξενο. Δεν ζήτησα από κανέναν να με θαυμάζει. Δεν θέλω να θαυμάζουνε».

Ήταν, όμως, να μην πάρει φόρα ο Γιώργος Λιάγκας. Η επόμενη ερώτηση τσάκιζε στην κυριολεξία κόκαλα:

– «Ο Έλληνας συγχωρεί τον αριστερό που έχει πετύχει; Αυτόν που έχει ξεκινήσει από χαμηλά κι έχει πετύχει»;

Ο Γιώργος Νταλάρας, όμως, είχε πάρει πλέον το κολάι. Είχε ξεπεράσει το αρχικό τρακ και η γλώσσα του άρχισε να τρέχει ροδάνι:

-«Τι ωραία είναι αυτά που μου λέτε, κύριε Λιάγκα. Ο αριστερός δεν είναι ένας φτωχός και ρακένδυτος άνθρωπος. Ο δεξιός δεν είναι πάντα συντηρητικός και πλούσιος άνθρωπος. Είναι ένας εργαζόμενος που παλεύει για την καθημερινότητα του. Ο αναρχισμός είναι ουτοπία και υγιής σκέψη. Ο χριστιανισμός είναι ουτοπία και υγιής σκέψη. Και ο σοσιαλισμός είναι ουτοπία και δημιουργική σκέψη. Σημασία έχει να φτάσουμε στο επίπεδο να κυνηγάμε την ουτοπία. Όχι να περνάμε ανάμεσα και να κάνουμε μπάχαλο τις έννοιες. Αυτό είναι που με απασχολεί. Κι αν αυτό χρειάζεται να το πληρώσω, να το πληρώσω».

Προσωπικά έμεινα συγκλονισμένος. Από το μεγαλείο ψυχής. Η μεγάλη αγκαλιά του Γιώργου Νταλάρα τους χωράει όλους: αναρχικούς, χριστιανούς, σοσιαλιστές, δεξιούς, αριστερούς. Κάπως έτσι βέβαια το είχε πει κι ο Ζωρζ Πιλαλί: «Όλοι αδέρφια είμαστε σε τούτη τη ζωή, τσιγγάνοι και επιστήμονες».

Τέτοια φιλοσοφική ανάλυση, όμως, ούτε ο Μαχάτμα Γκάντι. Κι ας μη βιαστούν κάποιοι κακοήθεις να πουν ότι ο Γιώργος Νταλάρας είναι και με τον χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα και με τον αγροφύλακα και με τον ενωματάρχη. ότι τους βλέπει όλους σαν πελάτες και δεν θέλει να ενοχλήσει κανέναν.

Σήμερα πλέον με την πειρατεία του διαδικτύου οι δίσκοι μνημοσύνων κάνουν μεγαλύτερο τζίρο από τους δίσκους μουσικής. Άλλωστε ο Γιώργος Νταλάρας τα ξέρει όλα αυτά από προσωπικά βιώματα. Και σαν φτωχόπαιδο όταν ήταν μικρός και σαν πλουσιόπαιδο τώρα. Συναναστρεφόμενος, δηλαδή, με τον Σ. Κόκκαλη και τον Β. Βαρδινογιάννη έχει την ευκαιρια να διαπιστώσει από πρώτο χέρι την σκληρή καθημερινότητα των πλουσίων.

Ο Γιώργος Λιάγκας δεν αφηνε τίποτα να πέσει κάτω, υπενθυμίζοντας στον Γ. Νταλάρα (κι έμμεσα στους τηλεθεατές) τη δήλωση του ότι δεν έχει ψηφίσει ποτέ ΠΑΣΟΚ.

ΟΚ. Μια απορία μόνο: Το ΠΑΣΟΚ υπάρχει εδώ και 40 χρόνια. Τώρα θυμήθηκε ο Νταλάρας να το αποκηρύξει μετά βδελυγμίας;

Γιατί δεν έλεγε ότι δεν ψηφίζει ΠΑΣΟΚ το ’85; Γιατί δεν το έλεγε το 1990; Γιατί δεν το είπε το 2000; Γιατί δεν το είπε το 2010; Γιατί είπε με τριάντα χρόνια καθυστέρηση; Και να θέλει, όμως, κάποιος να ψηφίσει τώρα ΠΑΣΟΚ δεν γίνεται. Δεν υπάρχει ΠΑΣΟΚ. Όσο και να ψάχνει τα ψηφοδέλτια στις Ευρωεκλογές, του ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να βρει.

Ο Γιώργος Νταλάρας αντίθετα είχε να πει μια καλή κουβέντα για τους Θεοδωράκηδες. Και για τον Μίκη και για τον Σταύρο.

– «Τον Σταύρο Θεοδωράκη τον συμπαθώ και τον εκτιμώ. Πιστεύω ότι είναι από τους ανθρώπους, που από μόνοι τους δουλεύουν στην κοινωνία και παράγουν έργο. Να είναι αυτοχρηματοδοτούμενοι και επαρκείς. Θα ήθελα να τους δω να μπαίνουν στη Βουλή. Να δώσουμε την ευκαιρία σε κάποιους ανθρώπους που θέλουν να μπουν στην πολιτική να μας δείξουν τι είναι και τι θέλουν να κάνουν. Νομίζω ότι θα είναι θετικό».

Αλοίμονο. Όπως τραγουδούσε ο Κωστής Χρήστου. Να μην ταιριάζανε Γιώργος και Σταύρος.

Κάποιες απορίες μόνο: ο Σταύρος Θεοδωράκης είναι ο μοναδικός ή από τους ελάχιστους που δουλεύουν από μόνοι τους στην κοινωνία; Αν δεν κάνω λάθος το ίδιο ισχύει και για κάποια εκατομμύρια Έλληνες (χωρίς να ξεχνάμε το ένα εκατομμύριο και πλέον ανέργους). Η εργασία και μόνο είναι τεκμήριο ηθικής, ικανότητας και τιμιότητας; Τότε ο κάθε Έλληνας δικαιούται να γίνει αρχηγός κόμματος.

Τι πάει να πει «να τους δώσουμε την ευκαιρία να δείξουν τι είναι και τι θέλουν να κάνουν»;

Τι είναι δηλαδή οι εκλογές και η ψήφος; Καλαμπούρι; Δοκιμαστήριο; Τα παπούτσια δοκιμάζεις αν σε στενεύουν ή σε χτυπάνε. Να δοκιμάσεις και τους πολιτικούς όχι. Να στείλουμε τον Θεοδωράκη αύριο στη Βουλή για να μας δείξει τι μπορεί να κάνει;

Τι σόι πολιτική κρίση είναι αυτή; Πρώτα ψηφίζεις κι ύστερα να περιμένεις να δεις τι ψάρια θα πιάσεις με την επιλογή σου; Και εν πάση περιπτώσει γιατί είναι ο Σταύρος Θεοδωράκης διαφορετικός; Στα τριάντα χρόνια που δουλεύει, υπάρχει έστω και ένα κείμενο του κατά της εξουσίας; Έστω και ένα;

Μ’ αυτά και μ’ αυτά όμως ο Γιώργος Νταλάρας έδωσε μια διαφορετική διάσταση στην αποκαλούμενη πρωινή ζώνη. Η εκπομπή του ζεύγους Λιάγκα-Σκορδά έκανε στροφή στην ποιότητα. Άφησε πίσω τις σαχλαμάρες και συνάντησε τον πολιτισμό.

Για μια ακόμα φορά ο Γιώργος Νταλάρας πρόσφερε κοινωνικό έργο. Έβαλε ένα λιθαράκι για τη ψυχική ανάταση του ελληνικού λαού. Που δεν τον κορόιδεψε ποτέ. Που πάντα του λέει την αλήθεια.

 

[Κ. Καίσαρης – sport24.gr]

Advertisements

Μαΐου 6, 2014 Posted by | Ελλάδα, Νταλάρας, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική, Σούργελα | , , , | Σχολιάστε

Ο Νίκος Δήμου και η Εθνοσωτήριος Επανάστασις

dimou33

Χαμός (διαβάζω) έγινε πάλι στο διαδίκτυο με αφορμή ένα άρθρο του Ν. Δήμου για την επανάσταση του 1821.

Στο άρθρο του που αναρτήθηκε στο protagon.gr (του νέου ηγέτη μας, του Σταύρου του Θεοδωράκη με το σακίδιο), εν ολίγοις αναφέρονται τα εξής:

– Η επανάσταση δεν ήταν επανάσταση, αλλά εμφύλιος πόλεμος.

– Η επανάσταση απέτυχε παταγωδώς.

– Ο Κολοκοτρώνης ήταν ένας κοινός εγκληματίας πολέμου και έκανε «εθνοκάθαρση».

– Ο Καποδίστριας, ο Κοραής και άλλοι δεν υποστήριξαν ποτέ την επανάσταση.

– Την επανάσταση δεν έκαναν Έλληνες αλλά Αλβανοί.

Τις παραπάνω απόψεις μάλιστα τις χαρακτηρίζει ως «εξακριβωμένες ιστορικά αλήθειες».

Σε όποιον έχει παρακολουθήσει την πορεία του Ν. Δήμου, την συμμετοχή του σε διάφορους «αμφιλεγόμενους» (βλέπε: πρακτόρικους) οργανισμούς τύπου «Παρατηρητήριο Ελσίνκι», οι «απόψεις» του δεν πρέπει να προκαλούν καμμια έκπληξη.

Τέτοιες, παραληρηματικής μορφής καλοπληρωμένες ανοησίες γράφει εδώ και πολλά χρόνια. 

Αντιθέτως, έκπληξη είναι οτι υπάρχουν μερικοί ακόμα άνθρωποι που εξακολουθούν να παίρνουν τον Δήμου στα σοβαρά. Αν και, οφείλω να παραδεχτώ οτι πλέον, ακόμα και οι αναγνώστες του Protagon, στην συντριπτική τους πλειοψηφία πήραν τον Νίκο Δήμου στο ψιλό (γεγονός που ανάγκασε τους διαχειριστές του site να κλείσουν άρον άρον τα σχόλια στο εν λόγω άρθρο).

Ίσως όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση η ενασχόληση του Ν. Δήμου με την «επανάσταση» έχει άλλες ρίζες.

Η μοναδική Επανάστασις που συγκίνησε τον Δήμου πρέπει να ήταν η Εθνοσωτήριος.

Αυτή ήταν άλλωστε, η Επαναστατική Κυβέρνησις του Γεωργίου Παπαδοπούλου, που διόρισε το Νίκο Δήμου στη θέση του «Γενικού Γραμματέως της Διοικούσης Επιτροπής της Ενώσεων Διαφημιστικών Επιχειρήσεων Ελλάδος».

Και μάλιστα με κάθε επισημότητα. Με την τζίφρα δυο εκ των ηγετών της Χούντας. Του Μακαρέζου και του Ανδρουτσόπουλου.

Κλικ για μεγένθυση

Κλικ για μεγένθυση

Ο Νίκος Δήμου δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος χουντικός που έκανε καριέρα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, φορώντας τον φερετζέ του «αριστερού», για να κρύβει καλά το φασιστικό παρελθόν του.

Τώρα μάλιστα, καθώς πλέον βαδίζει προς τα 80 φεύγα, αποφάσισε για άλλη μια φορά να ασχοληθεί ενεργώς με τα πολιτικά πράγματα της χώρας. Συμμετέχοντας ενεργώς στο προκατ κόμμα – ανέκδοτο του Στ. Θεοδωράκη.

Με την ελπίδα οτι, αυτή τη φορά, η ενασχόλησή του δεν θα είναι τόσο καταστροφική όπως με την προ πενταετίας συμμετοχή του στην τότε «Δράση», από κοινού με άλλα πολιτικά σούργελα όπως ο Στέφανος Μάνος και ο Βασίλης ο Κοντογιαννόπουλος.

Τότε δηλαδή που είχαν γελάσει και τα τσιμέντα.

Μαρτίου 26, 2014 Posted by | Ελλάδα, Θεοδωράκης, Κοινωνία, Ν. Δήμου, Σούργελα | , , , | 1 σχόλιο

Αυτός θα μας σώσει

Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο

Φεβρουαρίου 28, 2014 Posted by | Σούργελα | | 1 σχόλιο

ΣΕΙΣΜΟΣ! Ιδρύει κόμμα και ο Νίκος Βαμβακούλας!

ΣΕΙΣΜΟΣ 8 ρίχτερ. Όχι στη Κεφαλονιά. Σεισμός 8 ρίχτερ, που συγκλόνισε συθέμελα το πολιτικό σκηνικό και προκάλεσε την κατάρρευση του.

Τίποτα δεν είναι ίδιο μετά την απόφαση του δημοσιογράφου Σταύρου Θεοδωράκη να ιδρύσει κόμμα. Το «ποτάμι» (που είναι ο τίτλος του) θα γίνει ο χείμαρρος που θα σαρώσει τα πάντα στο πέρασμα του. Ειδικότερα το σάπιο πολιτικό κατεστημένο.

Άνεμος αισιοδοξίας πνέει πλέον απ’ άκρου εις άκρον της Ελλάδος. Ο κόσμος ξαναβρήκε το χαμόγελο του.

Οι νέοι βλέπουν το μέλλον με αισιοδοξία. Οι γέροι ότι τα τελευταία χρόνια του βίου τους θα τα ζήσουν με αξιοπρέπεια. Σαμαράς, Τσίπρας και Βενιζέλος τρέμουν από το φόβο τους για το κακό που τους βρήκε. Αν ο πολιτικός κόσμος έγινε φτωχότερος με την απώλεια του Γιώργου Καρατζαφέρη και του Παναγιώτη Ψωμιάδη, ήρθε ο Σταύρος Θεοδωράκης να καλύψει το κενό και με το παραπάνω.

Τα δεδομένα στην κεντρική πολιτική σκηνή έχουν αλλάξει οριστικά και αμετάκλητα. Ήρθε πλέον το τέλος των παραδοσιακών κομμάτων, δεξιών και αριστερών, που για δεκαετίες είχαν εγκλωβίσει τους Έλληνες. Οι Έλληνες μέσω του Σταύρου Θεοδωράκη σπάνε τα δεσμά της εξάρτησης από τον παλαιοκομματισμό.

Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Το «ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη τείνει να εξελιχθεί σε τσουνάμι. Κι άλλοι επιφανείς Έλληνες είναι έτοιμοι να ακολουθήσουν το δικό του παράδειγμα. Τουλάχιστον άλλα πέντε νέα κόμματα είναι στα σκαριά.

Ποιος είναι, δηλαδή, αυτός ο Κουτσούμπας που κρατάει τη σφραγίδα του ΚΚΕ με το σφυροδρέπανο; Ποιος ειναι αυτός ο μπαρμπα-Φώτης Κουβέλης; Ποιοι είναι αυτοί οι 58; Ούτε 60 δεν μπορούνε να γίνουνε. Δεν λέμε για Σαμαρά που έχει ήδη ξοφλήσει. Ποιος είναι ο Τσίπρας που θέλει να κυβερνήσει την Ελλάδα; Η Ελλάδα δεν είναι 15μελές μαθητικό συμβούλιο, που έκανε τον πρόεδρο ο Τσίπρας κι ανέβηκε στην ιεραρχία της ΚΝΕ.

Η Ελλάδα είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια των πολιτικών. Ήρθε η ώρα των δημοσιογράφων. Όχι, όμως, σαν απλοί βουλευτές ή Υπουργοί όπως μέχρι τώρα. Σε στυλ, δηλαδή, Αρίας Αγάτσα, Μανώλη Μαυρομάτη, Άννας Καραμανλή, Πέτρου Ευθυμίου και άλλων πολλών. Ο Σταύρος Θεοδωράκης έκανε την υπέρβαση. Δεν πήγε να αναζητήσει κομματική στέγη. Έκανε ένα βήμα παραπάνω. Ένα τεράστιο βήμα. Είναι ο πρώτος δημοσιογράφος αρχηγός κόμματος.

Ξεφύγαμε, όμως. Λέγαμε ότι ο Σταύρος έκανε την αρχή. Άνοιξε το δρόμο. Σε άλλος επιφανείς συμπολίτες μας, που ακολουθούν το λαμπρό παράδειγμα του κι ιδρύουν κι αυτοί πολιτικούς σχηματισμούς. Νέοι και άφθαρτοι άνθρωποι.

Σύμφωνα, λοιπόν, με ασφαλείς πληροφορίες έτοιμοι για να καταθέσουν τα σχετικά χαρτιά στον Άρειο Παγο, προκειμένου να κατέβουν στις Ευρωεκλογές με δικά τους κόμματα είναι οι εξής:

– Ο Νίκος Βαμβακούλας

– Ο Λευτέρης Πανταζής. Που έχει βρει μάλιστα και το όνομα: ΛΕ ΠΑ. Δηλαδή: Λεύτερη Πατρίδα.

– Ο Στάθης Ψάλτης: Αν ο Γιώργος Πάντζας με τον Παύλο Χαϊκάλη μπήκαν στη Βουλή, εγώ θα κάνω ένα βήμα παραπάνω. Θα μπω στην Ευρωβουλή.

-Η Άντζελα Δημητρίου; Καλύτερες, δηλαδή, είναι από εμένα αυτές οι σουρτούκες η Εύα Καϊλή και η Έλενα Ράπτη;

– Ο Νίκος Αλέφαντος. Ο αγωνιστής των πάγκων. Ο Σπάρτακος του Ελληνικού ποδοσφαίρου.

– Ο Γιώργος Τράγκας: μπορεί να νομίζει ότι με πρόλαβε αυτός ο Θεοδωράκης, αλλά στην τελική θα φάει την σκόνη του.

– Ο Πιτ Παπαδάκος: εγώ μπορώ να βλέπω το μέλλον. Δεν θα μπορέσω να δω το σωστό για την Ελλάδα;

Η μεγάλη έκπληξη, όμως, ακούει στο όνομα Γιώργος Νταλάρας. Πολύ σοβαρά στο να προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος σκέφτεται ο Γιώργος. Ο καλλιτέχνης που δεν έχει πάρει από το δημόσιο χρήμα, ούτε μια δραχμή. Για να δείξει έμπρακτα την πολιτική διαφωνία του με τη σύζυγο του και το Μνημόνιο. Για να αποδείξει στην πράξη για ακόμα μια φορά ότι πέρα από την Κύπρο αγαπάει και την πατρίδα του. Για να αποστομώσει αυτούς τους ελάχιστους που τον αμφισβητούν. Αυτόν τον σαχλαμάρα τον Τζίμη Πανούση και τους εγκάθετους που τον γιαουρτώνουν.

Προκειμένου, μάλιστα, για να αποδείξει και στους πλέον δύσπιστους ότι γυρίζει σελίδα, θα αλλάξει για δεύτερη φορά το όνπμα του. Θα το ξανακάνει Νταράλας, όπως του πατέρα του κι όπως το διατηρούσε ο ίδιος μέχρι που έγινε καλλιτέχνης (τραγουδιστής δηλαδή) και το άλλαξε. Για να αποδείξει ότι δεν έχει καμιά ιδεολογική σχέση με την Άννα Νταλάρα.

 

[Κ. Καίσαρης, Sport24.gr]

Φεβρουαρίου 27, 2014 Posted by | Ελλάδα, Θεοδωράκης, Κώστας Καίσαρης, Πολιτική, Σούργελα | , , | Σχολιάστε

Συγγνώμη! Κάναμε λάθος!

Το  AMAN TO MATI MOU με αίσθηση ευθύνης, συντριβής και διάθεση βαθειάς μεταμέλειας, αναγνωρίζει το λάθος του και ζητά ένα μεγάλο ΣΥΓΓΝΩΜΗ από τους αναγνώστες του.

 

A83P3E

 

Δύο χρόνια πριν, τον Φεβρουάριο του 2012 είχαμε αναρτήσει post υπό τον τίτλο «Μόνο οι καθαρίστριες του ΔΟΛ δεν έχουν μπει στη Βουλή«.

Οι τελευταίες όμως εξελίξεις, και συγκεκριμένα η κάθοδος στην πολιτική του Σταύρου Θεοδωράκη, μας διαψεύδουν οικτρά.

Όπως γίνεται φανερό, πλέον ΚΑΙ οι καθαρίστριες του ΔΟΛ είναι έτοιμες να εισέλθουν στη βουλή.

Φίλοι αναγνώστες, ναι, κάναμε λάθος! Συγγνώμη.

Φεβρουαρίου 27, 2014 Posted by | ΔΟΛ, Ελλάδα, Θεοδωράκης, Λαμπρακιστάν, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική, Σούργελα, Media, Uncategorized | , , , , , , | Σχολιάστε

Άνθρωποι των τεχνών και των αγραμμάτων

xomenidis

Έπειτα από ένα σύντομο διάστημα απορίας, δισταγμού και σπαρταριστών σκετς (κυρίως στα σόσιαλ μίντια), ήρθε η ώρα να υποδεχτούμε μια καινούργια, ηγέτιδα φουρνιά της ελληνικής διανόησης, που θα πάρει τη χώρα απ’ το χεράκι για να την οδηγήσει στη νέα εποχή: ο Χρήστος Χωμενίδης ως καναλάρχης, ο Πέτρος Φιλιππίδης ως θεατρική πρωτοπορία, ο Σάκης Ρουβάς ως τραγωδία, χωρίς να λείπουν και κάμποσοι άλλοι μπαλαντέρ ως συγγραφείς, σκηνοθέτες ή αρθρογράφοι με ειδίκευση στις βαρύνουσες απόψεις που έπονται εγκεφαλικών εκκενώσεων.

Ας πιάσουμε λοιπόν στασίδι κι ας απολαύσουμε τις τελευταίες στιγμές ενός μαγευτικού ταξιδιού προς την οριστική, αμετάκλητη και άκρως ανακουφιστική λοβοτομή μας.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα μας κρατήσουν συντροφιά στο εγγύς μέλλον, που θα κρατάνε το φανάρι για να βλέπουμε τον δρόμο.

Με πρώτο και καλύτερο τον Χωμενίδη, που θα συνεχίσει την πολυεπίπεδη επαφή με το κοινό του: ως μέλος του εποπτικού συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ-κρατικού τηλεοπτικού Παρθενώνα, ως οπίνιον μέικερ στις ιντερνετικές μολόχες που φύονται στο μποστάνι του κάθε Σταύρου Θεοδωράκη, ως λογογράφος σε δυσλεκτικούς πολιτικούς ηγέτες, ως ανειδίκευτος υδραυλικός που παλεύει να ξεβουλώσει λούκια, ως διαδρομιστής σε κανάλια και «πράσινα» ή «υπεύθυνα αριστερά» μαντριά που φροντίζουν να σιτίζουν τα τυχερούλια αμνοερίφια – αρκεί το λογοτεχνιλίκι να παραμείνει σε μόνιμο καθεστώς αργίας, θεωρούμενο και επισήμως ως πάρεργο.

Θα ξεχνάμε τις δυσκολίες βλέποντας εκστασιασμένοι τον Πέτρο Φιλιππίδη και τον Λάκη Λαζόπουλο να καθαγιάζουν το σανίδι του Εθνικού Θεάτρου, τώρα που φαίνεται να περνά η πρόταση του καλλιτεχνικού διευθυντή Σ.Χατζάκη και να ξεπερνιούνται οι αντιρρήσεις του τέως προέδρου Στ.Ξαρχάκου.

Με τηλεοπτικά γούστα γεννηθήκαμε, με τηλεοπτικά γούστα ζούμε, μ’ αυτά θα ψοφήσουμε – αρκεί να μην μας προλάβει ο Χάρος προτού αποφορτιστούν οι μπαταρίες του τηλεκοντρόλ.

Θα χειροκροτούμε την σκηνοθεσία του Διονύση Σαββόπουλου στον αριστοφανικό «Πλούτο», όπου ανέδειξε τη βαθύτερη αλήθεια της ιστορικής παγκάλειας ρήσης «Μαζί Τα Φάγαμε» – αρκεί τα εισιτήρια της τουρνέ να τα φάει μόνος του ο Νιόνιος και όχι μαζί με το πόπολο, το οποίο άλλωστε οφείλει να τρώει μόνο την προπαγάνδα που του σερβίρουν.

Θα χαζεύουμε ξελιγωμένοι το λευκό σλιπάκι του Σάκη Ρουβά καθώς υποδύεται τον Διόνυσο στις «Βάκχες» του Ευρυπίδη, με τις ορμόνες μας να στήνουν τρελό πάρτι αγλαΐζοντας το ξυρισμένο βυζί και τα καλοσχηματισμένα μπούτια του τραγουδιστή τραγωδού – αρκεί να μην μας διακοπεί η τακτική δόση της λάιφ στάιλ πρέζας και πάθουμε στα καλά καθούμενα κάνα στερητικό.

Θα απονέμουμε τα βραβεία Μπούκερ (της ανοιχτής παλάμης) στη συγγραφική πένα της Σώτης Τριανταφύλλου καθώς θα περιγράφει τον παράδεισο του νεοφιλελευθερισμού, της ναζιστικής ευταξίας και της ελεύθερης αγοράς, τον οποίο και ανακάλυψε εκδιωκόμενη απ’ τα Εξάρχεια με συνοδεία ιπτάμενων γιαουρτιών.

Παράλληλα, θα επιβραβεύουμε τον Πέτρο Τατσόπουλο που θα αναλύει τις συμμαχίες των αστικών κομμάτων καθώς θα φυστικώνει την άλλη μισή Αθήνα, αλλά και τον τομεάρχη Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ και έτερο συγγραφέα Θανάση Χειμωνά, καθώς θα συνεχίζει την άνιση μάχη με το ασήκωτο επώνυμό του, υποδυόμενος τον οργίλο λαχαναγορίτη του Φέισμπουκ που δεν σηκώνει μύγα στο πασοκικό σπαθί του – αρκεί να μην πάθουν κάνα ουρανοκατέβατο κακό οι κομματικοί μηχανισμοί που τους φιλοξενούν και τους χάσουμε στα ξαφνικά.

Και με όλους αυτούς τους συνοδοιπόρους, θα διατηρείται ανέγγιχτος ο Κύκλος της Ζωής στην ελληνική πραγματικότητα: οι διανοούμενοι με το μπρόκολο που κατοικοεδρεύει εντός του κρανίου τους, θα ακτινοβολούν ως ζωογόνοι ήλιοι πάνω από τα κεφάλια μας, βοηθώντας έτσι να φωτοσυνθέσει αντίστοιχα και το δικό μας μπρόκολο. Αλληλεπίδραση, αλληλοβοήθεια, το’ να χέρι νίβει τ’ άλλο, μήπως και εμείς τα μηδενικά μετατρέψουμε άλλα μηδενικά σε νούμερα.

Άλλωστε, με αποκορύφωμα τα τρία τελευταία χρόνια, είναι ολοφάνερο ότι η μεγαλύτερη επίθεση δεν γίνεται στην τσέπη του μέσου πολίτη. Γίνεται στο μυαλό του – και υπολογίζοντας πόσο ξύπνιος και υποψιασμένος είναι ο κάτοχος αυτού του μυαλού, είναι ακόμα πιο φανερό πόσο εύκολος αποδεικνύεται αυτός ο στόχος.

http://canivalos.wordpress.com/

Αύγουστος 21, 2013 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική, Σούργελα, Τατσόπουλος, Χωμενίδης, Media | , , , , , | Σχολιάστε

Για την άνοδο της Χρυσής Αυγής φταίνε …τα έθιμα του Πάσχα! (Μιλάμε σοβαρά, δεν κάνουμε πλάκα)

Άβυσσος η ψυχή της κάθε χαζοχαρούμενης ξανθιάς.

Μέσα στον ορυμαγδό αστείρευτης μαλακίας που συσσωρεύεται σε εκατοντάδες «αναλύσεις» του κώλου για την άνοδο της Χρυσής Αυγής, εμφανίστηκε και η μακράν κορυφαία παπαριά: «Για την άνοδο της Χρυσής Αυγής φταίνε τα έθιμα του Πάσχα».

Την ως άνω επιχειρηματολογία αναπτύσσει η εικονιζόμενη κα Λίνα Παπαδάκη, η οποία γράφει στο site του Σταύρακα του Θεοδωράκη. Ως εδώ καμμία έκπληξη, αφού είναι γνωστό οτι έχει μαζέψει κάθε ψωνισμένο κολωνακιώτικο φελό που κυκλοφορεί στην πιάτσα.

Η λογική όμως της κας Παπαδάκη ξεπερνάει κάθε προηγούμενο ανέκδοτο για τις ξανθιές: Σύμφωνα με την περισπούδαστη ανάλυσή της, οι έφηβοι της επαρχίας, με το που θα παρευρεθούν σε διάφορα έθιμα του Πάσχα, όπως π.χ. «το κάψιμο του Ιούδα», τους πιάνει μια λύσσα, ένα κατιτίς, ένας ντουβρουτζάς και, τί να κάνουν, τί να κάνουν … τσουπ! …στρέφονται προς τη Χρυσή Αυγή.

Δεν κάνουμε πλάκα!

Διαβάστε την – μακράν – πιο κωμική ανάλυση για την Χ.Α. εδώ.

Καλή διασκέδαση!

 

Οκτώβριος 11, 2012 Posted by | Ελλάδα, Θεοδωράκης, Πολιτική, Σούργελα, Media | , , | 1 σχόλιο

Μην αυτοκτονείτε! Ενοχλείται η «σύμβουλος» του ΓΑΠ, Αφροδίτη Αλ Σαλέχ

Ο τεράστιος πολιτικός νους που κρύβεται πίσω από το αθώο προσωπάκι μιας ενζενύ ξανασπάει τη σιωπή του.

Η Αφροδίτη Αλ Σαλέχ, που από πρώην αποτυχημένη ηθοποιός πηδώντας τρια τρια τα σκαλιά της Πασοκικής καταξίωσης έφτασε να γίνει «σύμβουλος» του Γιωργάκη αλλά και του γίγαντα της πολιτικής, του Σπύρου του Βούγια, έσπασε και πάλι της σιωπή της.

Αυτή τη φορά για να αναφερθεί στο φλέγον θέμα των καθημερινών αυτοκτονιών απελπισμένων Ελλήνων.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η μεγίστη κοινωνική αναλυτής, οι αυτόχειρες δεν είναι καθημερινοί άνθρωποι που φτάνουν στα όρια της απελπισίας, αλλά απλώς ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις σε λανθάνουσα κατάσταση, που με μια «συγκυριακή αφορμή» (ΔΝΤ) ή και από «μόδα» (!!!) …πηδάνε από τα μπαλκόνια.

Επίσης η κυρία Αλ Σαλεχ «δεν ξέρει» αν οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν: «Ίσως ναι, ίσως και όχι» γράφει με την βαθιά σκεπτόμενη πένα της. Αυτό όμως δεν της απαγορεύει να κατακεραυνώνει την δημοσιότητα που παίρνουν η οποία, σύμφωνα με την βαθιά προοδεφτικιά συνείδησή της, θα πρέπει να απαγορευτεί …..δια νόμου.

Δηλαδή, κατά την κυρία Αλ Σαλέχ, τη στιγμή που οι Έλληνες πέφτουν σαν τις μύγες, η επικαιρότητα θα πρέπει να ασχολείται π.χ. με τις ομιλίες του ΓΑΠ στα διεθνή συμπόσια. Δια νόμου.

Τέλος, σε ένα παραλληλισμό που μόνο η Αφροδίτη θα μπορούσε να σκεφτεί, παρομοιάζει τους Έλληνες αυτόχειρες με την …..Τζιχάντ και τους καμικάζι. (!!!!)

 – Όποιος επιθυμεί να διασκεδάσει το πόνημα της «συμβούλου» του ΓΑΠ, (και βεβαίως να καταλάβει πως φτάσαμε ως εδώ) μπορεί να το βρει (που αλλού) στο site του αγωνιστή του Κωλονανιώτικου Σοσιαλισμού, του Σταύρακα του Θεοδωράκη: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=16889

Ιουλίου 17, 2012 Posted by | Γιωργάκης, Δημοσιογραφία, Ελλάδα, Κοινωνία, ΠΑΣΟΚ, Σούργελα, Media, Papandreou | , , , | 2 Σχόλια

ALERT: Βρέθηκαν και Ντοροθετικές ιερόδουλες!

Δεν έχουν τέλος τα παπαγαλάκια της πιάτσας που έχουν πιάσει μεροκάματο.

Τελευταίο κρούσμα, που αλλού, στο site του Σταύρακα του Θεοδωράκη.

Όπου «αρθογραφεί» τελευταίως ένα ανεκδιήγητο σούργελο ονόματι Χριστίνα Ταχιάου.

Στο σημερινό της «προβληματισμό» η κα Ταχιάου ανάμεσα σε άλλα χαριτωμένα και φασιστικά λέει οτι «θα κατανοούσε την κλοπή, της βιαιοπραγία, τη συμμετοχή στη 17Ν, αλλά δεν κατανοεί ….την ψήφο στον Καμμένο».

Το παζλ ολοκληρώνεται με την αποκάλυψη οτι η εν λόγω «δημοσιογράφος», και τρόφιμη του Σταύρακα, είναι – όλως τυχαίως – αδελφή του Ν. Ταχιάου, υποψήφιου της Ντόρας στη Θεσσαλονίκη.

Μαΐου 3, 2012 Posted by | Δημοσιογραφία, Ελλάδα, Θεοδωράκης, Πολιτική, Σούργελα | , , | 1 σχόλιο

Ρε μπας και ο συνταξιούχος αυτοκτόνησε από γεροντοκαψούρα;

Στο τελευταίο διαδικτυακό προπύργιο υποστήριξης του Χουντικού καθεστώτος και της Πασοκικής μούργας, αυτό του Σταύρακα του Θεοδωράκη, αναρτήθηκε σήμερα ένα κείμενο, υπό κάποια κυρία ονόματι Τζίνα Δαβιλά.

Το κείμενο αναφέρεται στην χθεσινή αυτοκτονία του συνταξιούχου φαρμακοποιού και ευτυχώς βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Όπως μας ενημερώνει η κα Δαβιλά, το ίδιο πρόσωπο που αυτοκτονεί από την οικονομική κρίση, θα μπορούσε και να αυτοκτονήσει ούτως ή άλλως και με άλλες αφορμές: Καμμια γκομενοδουλειά, γεροντοκαψούρα, λουμπάγκο και άλλα παρόμοια.

Οπότε, δεν θέλει (η κα Δαβιλά) να δώσει περισσότερη έκταση στο γεγονός από αυτό που του αρμόζει, δηλαδή την «στατιστική αναφορά της αυτοκτονίας».

 

Επιπλέον, το site του Σταύρακα δεν ξεχνά να ειρωνευτεί και να επιπλήξει όλους τους αφελείς που είχαν το θράσος να συγκινηθούν με τον θάνατο του συνταξιούχου, όπως φαίνεται και στο παραπάνω τουίτ.

 – Όλο το ΕΠΟΣ της κας Δαβιλά, εδώ.

Απρίλιος 5, 2012 Posted by | Ελλάδα, Θεοδωράκης, Κοινωνία, ΠΑΣΟΚ, Σούργελα, Media | | Σχολιάστε

Ο Σταύρος Θεοδωράκης μουντζώνει τους αγανακτισμένους.

Η περίπτωση του Σταύρου Θεοδωράκη είναι από τις πολύ συνηθισμένες. Ένας μετριότατος και ατάλαντος δημοσιογραφίσκος – κομήτης, ο οποίος εξαργύρωσε και με το παραπάνω την τυφλή υποταγή του στο ελληνικό μιντιακό σύστημα, το ΠΑΣΟΚ και φυσικά τον ΔΟΛ.

Χαρακτηριστική περίπτωση αεριτζή, δήθεν «αριστερόφρωνα», που με τη γνωστή και δοκιμασμένη μέθοδο των δημοσίων σχέσεων αναρριχήθηκε στα «υψηλά κλιμάκια» της «δημοσιογραφίας» και φυσικά του Κολωνακίου.

Η ταχύτατη ανέλιξή του δε, τον οδήγησε να επεκταθεί και σε άλλες μπίζνες. Πρόσφατα άνοιξε και εστιατόριο όπου συχνάζουν τηλε-πολιτικοί, τηλε-δημοσιογράφοι, τηλε-καλλιτέχνες και άλλα παρεπιδημούντα σούργελα που φύονται στην περιοχή πέριξ του (Σοσιαλιστικού) Κολωνακίου.

Όχι, απλός κόσμος δεν συχνάζει γιατί το εστιατόριο του κ. Θεοδωράκη. Είναι τόσο λαϊκό που για να φάει μια οικογένεια χρειάζεται να ξοδέψει το ισόποσο ενός μηνιάτικου για 4άρι ρετιρέ στο Κουκάκι.

Σήμερα, ο κ. Θεοδωράκης υπενθυμίζει τον λόγο της αλματώδους ανέλιξής του: Την στήριξη με κάθε τρόπο του συστήματος που τον καθιέρωσε. Σε ένα «άρθρο» – μνημείο στην ιστορία της Ελληνικής Δημοσιογραφίας της Λασπουριάς, με τίτλο «Στα μούτρα σας» μουτζώνει τους πιτσιρικάδες που μούτζωσαν τη Βουλή  (τη στιγμή που όλοι φυσικά θα θυμούνται πώς εξυμνούσε κάτι άλλους «πιτσιρικάδες» που αντί να μουτζώνουν πετούσαν μολότωφ και έκαιγαν μαγαζιά στο μακρινό 2008).

Το κείμενο του κ. Θεοδωράκη είναι φανερά γραμμένο υπό το κράτος πανικού. Ο πανικός αποτελεί ακόμα μια απόδειξη ότι το σύστημα (του οποίου είναι απόλυτος εκφραστής και παπαγαλάκι) είναι ετοιμόρροπο και πνέει τα λοίσθια

*Το κείμενο φιλοξενείται σε σάιτ που ανήκει στον ίδιο τον κ. Θεοδωράκη και στο οποίο μπορεί κανείς να διαβάσει και απόψεις από άλλες σύγχρονες φωνές του λαϊκού κινήματος και της αριστερής τσέπης, όπως ο Παύλος Τσίμας, ο Ριχάρδος Σωμερίτης και λοιπά φαιδρά υποκείμενα της μεγάλης κομπανίας της αρπαχτής που δημιούργησε ο απατεώνας Σημίτης. Ταυτοχρόνως δε, ο επισκέπτης μπορεί να απολαμβάνει και τα διαφημιστικά μπάνερ μεγάλων τραπεζών που ως γνωστόν ανέκαθεν προτιμούσαν «αντιεξουσιαστικές» ιστοσελίδες για την διαφήμισή τους.

Η ιστοσελίδα του είναι επίσης γεμάτη από δήθεν χιουμοριστικά και ειρωνικά «κειμενάκια» για τους αγανακτισμένους του Συντάγματος, Δείτε ένα δείγμα:

Μαΐου 30, 2011 Posted by | blog, Γιωργάκης, Δημοσιογραφία, Θεοδωράκης, Κοινωνία, Λαμπρακιστάν, ΜΜΕ, ΠΑΣΟΚ, Σημίτης, Σούργελα, Media, Papandreou | , , , , | 9 Σχόλια

   

Αρέσει σε %d bloggers: