Aman τo Μati mou

Μάτι που τα βλέπει όλα στην χώρα που ανθεί η φαιδρά Λαμπρακομπομπολαία

Παπατζήδες

(Αν και τελευταία έχω άλλες προτεραιότητες, μέρα που είναι σήμερα, παραμονή της Κυριακής 5ης Μαίου, μια μέρα στην οποία αυτός ο απόλυτα μαλάκας λαός ετοιμάζεται να τα ξανακάνει όλα κώλο δια της ψήφου του (ότι και να ψηφήσει), είπα να ανεβάσω κάτι από τον Κ. Καίσαρη. Δημοσιεύτηκε στο sport24.gr).

Εβουαλά:

 

ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ

A Greek flag flutters under a cloudy sky in Athens

 

ΣΤΗΝ πολιτική, η τσίπα είναι είδος προς εξαφάνιση. Δεν υπάρχει πουθενά. Κανείς δεν ντρέπεται. Κανείς δεν διαθέτει φιλότιμο. Η Ελλάδα σαν χώρα, σαν Οικονομία, ποτέ δεν είχε φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης. Οπως το ελληνικό ποδόσφαιρο. Με τα ψέματα την έβγαζε και με δανεικά. Παπατζήδες ήταν αυτοί που κυβέρνησαν. Νομίζοντας ότι με το «εδώ παππάς, εκεί παππάς», θα κορόιδευαν τους ξένους και θα τους τσουρνεύανε τα δανεικά, όπως δουλεύουν και κλέβουν τους Έλληνες. Μια – δυο -τρεις, όμως, έσκασε η φούσκα, κι έγινε το μπαμ. Μετά το ΔΝΤ, ήρθε το λουκέτο στις τράπεζες και έπεται συνέχεια. Κανένα πρόβλημα, όμως, για τους Ρανιέρι της πολιτικής. Το θράσος περισσεύει. Να βγαίνουν να λένε τη γνώμη τους και να συμβουλεύουν το λαό τι πρέπει να ψηφίσει. Ολοι. Απαξάπαντες:

Και ο Μητσοτάκης.

Και ο Σημίτης.

Και ο Καραμανλής.

Και ο Γιωργάκης. Μάλιστα έκανε και συγκέντρωση.

Και ο Σαμαράς.

Μέχρι και η Φώφη.

Μέχρι και η Βάσω Παπανδρέου.

Μόνο οι πεθαμένοι δεν μίλησαν. Ο μοναδικός που κράτησε την αξιοπρέπειά του και δεν μίλησε, ήταν ο Ακης Τσοχατζόπουλος. Σαν να βγαίνει δηλαδή ο Σαλιαρέλης και να δίνει συμβουλές για τον Ολυμπιακό. Ο Βγενόπουλος για τον Παναθηναϊκό και ο Αδαμίδης για την ΑΕΚ. Με τις πέτρες θα τους έπαιρναν τα αλάνια της εξέδρας.

Οι κοκορνιόκοι όμως, ο ελληνικός λαός δηλαδή, και τους ακούει όλους αυτούς και τους λαμβάνει σοβαρά υπόψιν του και τους ψηφίζει. Και γι’ αυτό ακριβώς είμαστε περικυκλωμένοι.

Αυτός ο καταραμένος λαός δεν πρόκειται να γλιτώσει. Ο,τι και να βγάλει η κάλπη, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Μηδέν εις το πηλίκο. Στο έλεος της Μέρκελ και του Σόιμπλε θα είναι η χώρα.
ADVERTISEMENT

Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας, ότι κάποιος είναι συντηρητικός άνθρωπος. Οτι πάει στη λογική του «μη χείρον, βέλτιστον». Οτι φοβάται τα ακόμα χειρότερα. Οτι ανήκει σε αυτή τη μεσαία μικροαστική τάξη, την όποια έχει απομείνει. Φοβάται τη δραχμή, κι είναι διατεθειμένος να παραχωρήσει κι άλλα από τα κεκτημένα, μέσω της φορολογίας και άλλων αφαιμάξεων για να αποφύγει το ενδεχόμενο της Αργεντινής. Για όλους αυτούς τους λόγους είναι υπέρ του «ναι».

Κι επειδή μάλιστα όλα κρέμονται από μια κλωστή, πήγε στη συγκέντρωση που έγινε στο Σύνταγμα. Και ποιον άκουσε να μιλάει; Τον Πατούλη. Με την ωραία σύζυγο, πρώτη ξαπλώστρα στην παραλία της Ψαρούς. Η «τόλμη και η γοητεία» σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Και μην βρεθεί κανείς να πει ότι είναι γιατρός. Αλλο το επάγγελμα, άλλο ο επαγγελματίας. Τα έχουμε πει και τα έχουμε ξεκαθαρίσει αυτά. Ο δεύτερος που βλέπεις να μιλάει είναι ο Μπουτάρης. Με τον Χασδάι Καπόν, του δανείου των 13ων εκατομμυρίων ευρώ, από την Πρότον Μπανκ. Κι από κάτω: Γιακουμάτος, Πάνος Παναγιωτόπουλος, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. Η Σοφία η Βούλτεψη δεν θα μπορούσε να κλείσει ραντεβού με την κομμώτρια και δεν παραβρέθηκε. Πώς θα πήγαινε στη συγκέντρωση χωρίς το μαλλί να είναι φτιαγμένο;

Κατάντια δεν είναι να μην έχεις λεφτά. Συμβαίνει.

Κατάντια δεν είναι να ξεροσταλιάζεις στην ουρά για 60 ευρώ.

Κατάντια είναι να ελπίζεις ότι θα σε σώσει ο Πατούλης. Οπως κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι θα τους σώσει ο Τέρενς Κουϊκ, η Ραχήλ Μακρή και η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Να πηγαίνεις στο Σύνταγμα υπό βροχή για να ακούσεις τον Πατούλη. Να σου έλεγε κάποιος ότι θα γινόταν συγκέντρωση στο Σύνατγμα και θα πήγαιναν χιλιάδες να ακούσουν τον Πατούλη, θα του έριχνες γιαούρτι. Κι όμως, αυτό έγινε. και δεν προκάλεσε την παραμικρή εντύπωση.

Από τη μία οι τυχοδιώκτες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και από την άλλη ο Πύρρος Δήμας να βάζει τα κλάματα ενώπιον της Σίας Κοσιώνη. Στο ενδεχόμενο η Ελλάδα να γίνει Αλβανία του Χότζα, αν επικρατήσει το «όχι» . Και να τρέχουν τα παιδιά στις ουρές για να πάρουν τρόφιμα με το δελτίο. Ισως ο Πύρρος να μην έχει προνοήσει, σαν την οικογένεια Νταλάρα, να έχει ένα σεβαστό ποσό στις τράπεζες του εξωτερικού. Να έχει δηλαδή όλα τα λεφτά του στην Ελλάδα και να φοβάται το ενδεχόμενο κούρεμα. Και γι’ αυτό να τον πήραν τα πετιμέζια.

Στο ένα εκατομμύριο γιούρο υπολογίζεται το πριμ που έδωσε το ελληνικό κράτος στον Πύρρο για τα σίδερα που σήκωνε και τα μετάλλια που έχει κερδίσει. Συν πρακτορείο ΟΠΑΠ, συν διορισμός στις ένοπλες δυνάμεις (σαν αξιωματικός όπως όλοι οι Ολυμπιονίκες) για να μην τρώει από τα έτοιμα. Και βουλευτής μέσω του Επικρατείας στο ΠΑΣΟΚ. Και βγαίνει και κλαίει στην τηλεόραση, δήθεν για τα παιδιά του, σαν τη Μάρθα Βούρτση. Χωρίς να ντρέπεται. Από αρσιβαρίστας, ηθοποιός.

Αν κλαίει δηλαδή ο Πύρρος Δήμας, αυτοί που έχουν παιδιά, χωρίς να έχουν στον ήλιο μοίρα, τι θα έπρεπε να κάνουν; Ντροπή! Το λιγότερο που μπορείς να πεις.

Advertisements

Ιουλίου 4, 2015 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική | , , , | Σχολιάστε

Ποιός θα εκλεγεί Πρόεδρος;

Βάλτε τώρα που γυρίζει. Σήμερα Τετάρτη η πρώτη κρίσιμη ψηφοφορία για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας! Κρίσιμη για την Ελλάδα, τους Έλληνες, για το μέλλον αυτού του τόπου και γενικότερα της Ευρώπης.

Αυτή η κουτσουλιά στον χάρτη της υδρογείου, η Ελλάδα, που είναι σαν μυγόχεσμα, μπορεί να παρασύρει σε καταστροφή ολόκληρη την Ευρωπαϊκή οικονομία, αν όχι την παγκόσμια. Αν δηλαδή δεν βγει πρόεδρος και προκύψει «πιστωτικό γεγονός» όπως διατείνεται η Σοφία, όχι μόνο στο όνομα, αλλά σοφή στη σκέψη, Βούλτεψη.

Βάλτε τώρα που γυρίζει. Οι σκληροί και ανάλγητοι μπουκ έχουν βγάλει αποδόσεις. Παίζουν στοιχήματα, με το μέλλον της πατρίδας. Όπως κάποιοι άλλοι είχαν παίξει στα ζάρια τον ιερό χιτώνα του Ιησού Χριστού, μετά τη σταύρωση. Αδιαφορώντας για το ενδεχόμενο της σταύρωσης του ελληνικού λαού: στο 1.30 έχει κατρακυλήσει η απόδοση ότι δεν θα εκλεγεί τελικά Πρόεδρος. Και τη χώρα να βυθισθεί στο χάος και να συρθεί σε εκλογές. Το να εκλεγεί Πρόεδρος (οποιοσδήποτε πρόεδρος από το παρών κοινοβούλιο) ως απόδοση έχει εκτιναχθεί στο 3.10.

Οι μπουκ, ωστόσο, έχουν βγάλει αποδόσεις και για άλλες επιφανείς προσωπικότητες, που ενδεχόμενα να διεκδικήσουν το ύπατο αξίωμα. Ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να έχει δεσμευτεί ότι θα στηρίξει τον Σταύρο Δήμα και στις τρεις ψηφοφορίες, αλλά όπως έχει αποφανθεί ο Αρταξέρξης «άλλο τι λέμε (στην πολιτική), άλλο τι κάνουμε». Οι μπουκ, λοιπόν, δίνουν στη Γιάννα Αγγελοπούλου για πρόεδρο 21 στο 1. Στην Μαριάννα Βαρδινογιάννη 101 στο 1. Στον Νίκο Αλέφαντο 501 στο 1. Στον Βασίλη Λεβέντη 1001 στο 1.

Θα μου πείτε τώρα τι σχέση μπορεί να έχει ο Νίκος Αλέφαντος με τη Γιάννα Αγγελοπούλου; Ο Αλέφαντος είναι προπονητής. Η κ. Αγγελοπούλου τι δουλειά κάνει; Αν πάει μάρτυρας σε κανένα δικαστήριο και τη ρωτήσει ο πρόεδρος «τι επαγγέλεσθε» ποια θα είναι η απάντηση της; Συγγραφέας; Τι δουλειά έχει ο Βασίλης Λεβέντης με την κ. Βαρδινογιάννη; Ο Λεβέντης είναι πολιτικός. Αρχηγός κόμματος. Και εκ των πλέον έμπειρων μάλιστα. Έχει τα τυπικά προσόντα. Η κ. Βαρδινογιάννη είναι μια φιλάνθρωπος.

Στο κουπόνι, βέβαια, υπάρχει και «ο άλλος». Με απόδοση 1.40. Στην περίπτωση που λέγαμε ότι ο Αντώνης Σαμαράς στην τρίτη και κρίσιμη ψηφοφορία στις 29 του μήνα κατεβάσει κάποιο πρόσωπο έκπληξη. Ποιο μπορεί να είναι αυτό; Στην Ελλάδα ποτέ δεν εξέλειπαν οι μεγάλες προσωπικότητες:

-Μπορεί να είναι η Άννα Παναγιωταρέα: δημοσιογράφος, συγγραφές, καθηγήτρια και εσχάτως εκπρόσωπος Τύπου του τάφου της Αμφίπολης.

-Μπορεί να είναι ο Νίκος Βαμβακούλας. Πολύ πιο έξυπνος από τον Θοδωρή Ζαγοράκη που ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε για το Ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας και ο ελληνικός λαός δια της ψήφου του, τον έστειλε στην Ευρωβουλή.

– Μπορεί να είναι η Ελένη Φουρέιρα. Από φωνή κορμάρα. Για να αποδείξουν στην πράξη οι Έλληνες πολιτικοί ότι δεν διακατέχονται από ρατσισμό.

– Μπορεί να είναι η Τζούλια Αλεξανδράτου. Αν οι Ιταλοί έστειλαν στη Βουλή την Τσιτσιολίνα, οι Έλληνες να κάνουν ένα βήμα παραπέρα: να κάνουν πρόεδρο της Δημοκρατίας μια  «επαγγελματία» Μια σκληρά εργαζόμενη γυναίκα. Για να τιμήσουν στην πράξη το αρχαιότερα επάγγελμα του κόσμου.

– Μπορεί να είναι ο Γιώργος Νταλάρας: ο αγωνιστής, ο φίλος της Κύπρου, ο ουμανιστής, ο υπεράνω χρημάτων, ο νυν και αεί αριστερός. Το φτωχόπαιδο που ξεκίνησε από τις παράγκες της Κοκκινιάς κι έφτασε να ανοίγει το σπίτι του στα βόρεια προάστια για τον Κόκκαλη, τον Ψυχάρη και τον Πάγκαλο.

– Μπορεί να είναι η Μαργαρίτα Παπανδρέου. Η γυναίκα που είχε τη μέγιστη τιμή να έχει πεθερό Πρωθυπουργό, άνδρα πρωθυπουργό, γιο πρωθυπουργό. Να γίνει στα 92 της πρόεδρος της Δημοκρατίας. Σαν ένας ελάχιστος φόρος τιμής στη συμβολή της, σαν συζύγου και μητέρα πρωθυπουργών. Σαν μια έμπρακτη συγγνώμη του πολιτικού συστήματος, για την συμπεριφορά του Ανδρέα που την πέταξε στους πέντε δρόμους για να στεφανωθεί τη Δήμητρα.

– Μπορεί να είναι ο Γιώργος Μάγγας. Ένας σεμνός, λαϊκός καλλιτέχνης. Ο άνθρωπος που κάνει το κλαρίνο να κελαϊδάει Αυτός που βγάζει τα λεφτά του με τον ιδρώτα του προσώπου του στα πανηγύρια. Αυτός που σε ανύποπτο χρόνο έχει δώσει το παράδειγμα της εγκράτειας. Ότι ύφασμα του περισσεύει κάθε φορά από τις κουρτίνες, το δίνει στο ράφτη για να του φτιάξει κουστούμι.

– Μπορεί να είναι η Ελεονόρα Μελέτη. Ένα νέο και τροφαντό κορίτσι που θα δώσει έναν άλλον αέρα στο Προεδρικό Μέγαρο. Κάθε φορά που θα την βλέπουν οι Ευρωπαίοι (και όχι μόνο) ηγέτες θα τους τρέχουνε τα σάλια. Το κορίτσι που δεν δίστασε να ομολογήσει ότι βλέπει πορνό κι έχει καπνίσει μπάφο.

– Και γιατί να μην είναι ο Κώστας Γκουσγκούνης; Ο αποδεδειγμένα άξιος 100/100. Ο ντούρος και βαρβάτος. Ο άνθρωπος που στα σκληρά χρόνια της δικτατορίας της 21ης Απριλίου, κράταγε ψηλά το φρόνημα της ελληνικής νεολαίας.

Και μην βρεθεί κανείς να πει ότι όλα αυτά διακωμωδούν τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ποιος έχασε τη σοβαρότητα του σ’ αυτή τη χώρα για να τη βρουν οι πολιτικοί; Ποια είναι η σοβαρότητα που δείχνουν οι πολιτικοί στην άσκηση των καθηκόντων τους; Ποια είναι η σοβαρότητα που δείχνουν οι πολίτες στην άσκηση των δικών τους καθηκόντων;

Και να μην έχουν παιδεία το καταλαβαίνεις. Δεν έχουν καν το ένστικτο που διαθέτουν τα ζώα προκειμένου να επιβιώσουν.

[K. Καίσαρης – sport24.gr]

Δεκέμβριος 17, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική, Σούργελα | , , , , , , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Ο πρόεδρος της δημοκρατίας και το μεροκάματο του τρόμου

 

 

«Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;»

Αυτή είναι μια ερώτηση που όλοι έχουμε ακούσει ως παιδιά. Πέρα από τα συνηθισμένα (μπαλαρίνα, τραγουδίστρια, ποδοσφαιριστής, αστροναύτης, έμπορος ναρκωτικών, πόρνη), κάποιες απαντήσεις μπορεί να είναι πολύ αστείες ή σοφές.

Την καλύτερη απάντηση την έχω ακούσει από ένα κορίτσι. «Πάλι παιδί», είπε και όλοι αναρριγήσαμε.

Προσπαθήστε να θυμηθείτε εσείς τι απαντούσατε. Δείχνει πολλά για το χαρακτήρα σας, για τη βάση του, η οποία χτίζεται τα πρώτα χρόνια της ζωής (έτσι, τουλάχιστον, ισχυρίζονται οι ψυχολόγοι).

~~{}~~

Αναρωτιέστε τι απαντούσε ο Γελωτοποιός-παιδί; Δεν θα σας κουράσω με αινίγματα.

Κορδωνόμουν και έλεγα: «Πρόεδρος της Δημοκρατίας».

Έχοντας μια διαστρεβλωμένη άποψη της ανθρώπινης ιεραρχίας πίστευα ότι αυτό ήταν το ανώτερο αξίωμα. Δεν είναι τυχαίο ότι κατέληξα στη συγγραφή. Οι καλλιτέχνες είναι οι πιο ματαιόδοξοι άνθρωποι (αν εξαιρέσουμε τους πολιτικούς).

~~{}~~

 

Ο αδελφός μου πάντα με κορόιδευε για εκείνη την επιλογή. Αυτός ήθελε να γίνει πυροσβέστης. Και το κατάφερε (έστω ως εποχιακός).

«Γι” αυτό», μου έλεγε, «πρέπει να βάζεις χαμηλούς στόχους. Έτσι έχεις περισσότερες πιθανότητες να τα καταφέρεις και γίνεσαι ευτυχισμένος… Εγώ έγινα πυροσβέστης, εσύ δεν θα γίνεις πρόεδρος της δημοκρατίας.»

«Μη βιάζεσαι», του έλεγα. «Ποτέ δεν ξέρεις.»

~~{}~~

 

Η αλήθεια είναι ότι από την εφηβεία και μετά, όταν κατάλαβα το διακοσμητικό ρόλο του προέδρου, απαρνήθηκα το παιδικό μου όνειρο.

Ο συγγραφέας (ειδικά αν είναι νομπελίστας!) είναι σημαντικότερος από τον πρόεδρο μιας μικρής χώρας των Βαλκανίων, έτσι δεν είναι;

Όμως τώρα πια, καθώς αγγίζω τα σαράντα και αντιλαμβάνομαι ότι νόμπελ λογοτεχνίας θα είναι δύσκολο να πάρω (αν και ποτέ δεν ξέρεις), δεν μου φαίνεται άσχημη μια θητεία στην προεδρία της ελληνικής δημοκρατίας.
Αφού αυτή είναι η πιο καλοπληρωμένη, η πιο χαλαρή, η πιο εύκολη δουλειά που μπορείς να κάνεις στην Ελλάδα.

Απλώς ακούς τα κάλαντα και πας στις παρελάσεις. Ταξιδεύεις σε όλον τον κόσμο δωρεάν, έχεις πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και σύνταξη μετά από τέσσερα χρόνια «δουλειάς». Τα παιδιά και οι ηλίθιοι σε θεωρούν σημαντικό και κανείς, μα κανείς, δεν περιμένει τίποτα από σένα.

Ίσως να κάνω και λάθος. Μόνο αν μπεις στα παπούτσια του άλλου μπορείς να καταλάβεις τι δρόμους περπατάει.

~~{}~~

 

Ενώ περπατάω προς το νόμπελ έχω κάνει πολλές δουλειές. Από καραγκιοζοπαίχτης ως μπογιατζής και από ψήστης ως βιβλιοπώλης.

Κάθε δουλειά, μέχρι να την κάνεις σου φαίνεται εύκολη ή μάλλον ποτέ δεν έχεις αναρωτηθεί πως είναι να κάνεις αυτή τη δουλειά.

Ποτέ δεν έχεις σκεφτεί πόσες ώρες δουλεύουν οι υπάλληλοι βιβλίου-χάρτου στην έναρξη της σχολικής περιόδου, αφού είναι πολύ πιο σημαντικό να πάρεις όσο πιο γρήγορα γίνεται τα τετράδια του παιδιού σου.

Ουσιαστικά (αυτή τη λέξη τη χρησιμοποιώ πολύ συχνά, πρέπει να βρω συνώνυμα), ουσιαστικά αυτοί οι άνθρωποι δεν υπάρχουν ως άνθρωποι, αλλά μόνο ως εργαλεία.

Το γιατρό τον κοιτάς στα μάτια όταν σου μιλάει για τα αυξημένα επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων στο αίμα σου. Αλλά ο σερβιτόρος είναι ένας «Άνθρωπος χωρίς Ιδιότητες».

~~{}~~

 

Αυτό το καλοκαίρι ανακάλυψα (βίωσα, μόνο έτσι μπορείς στ” αλήθεια να καταλάβεις), σε πόσο δύσκολες συνθήκες εργάζονται οι προλετάριοι της ασφάλτου.

Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν όλοι όσοι βγάζουν το μεροκάματο του τρόμου στο δρόμο (το μεροκάματο του δρόμου).

~~{}~~

 

Όλα ξεκίνησαν όταν ρώτησα έναν φίλο μπλόγκερ από τη Ζάκυνθο, το Χρήστο, αν γνωρίζει για καμιά καλοκαιρινή δουλειά στο νησί του. Εκείνος το έψαξε και με έστειλε (μέσω γνωστού, ακόμα κι εκεί μέσο χρειάζεται), σε μια εταιρεία κούριερ στη Νύμφη του Βορρά.

Μηχανάκι δεν ξέρω να οδηγώ, με το ποδήλατο θα αργούσα, οπότε ανέλαβα τις παραδόσεις με το αυτοκίνητο.

Πολύ σύντομα, από την πρώτη μέρα, αντιλήφθηκα τα εξής:

Το αυτοκίνητο της εταιρείας ήταν ανασφάλιστο, όπως -φυσικά- ανασφάλιστος ήμουν κι εγώ ως εργαζόμενος. (Τώρα που το σκέφτομαι δεν με ρώτησαν καν το επίθετο μου!)

Αν τράκαρα, το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω θα ήταν να βγω από το αυτοκίνητο και να φύγω σφυρίζοντας, αφού δεν υπήρχα καν.

~~{}~~

 

Ο μισθός, για να μαθαίνετε εσείς που είστε μακροχρόνια άνεργοι ή πρόεδροι της δημοκρατίας, ήταν 10 ευρώ για μερική απασχόληση (χωρίς να γράφει κανείς τις υπερωρίες) και 20 ευρώ για να τρέχεις όλη μέρα.

Τουτέστιν 250 ευρώ το μήνα στην πρώτη περίπτωση και το αστρονομικό ποσό των 500 -«αμα έχει δουλειά».

~~{}~~

 

Συνθήκες εργασίας στην Ελλάδα της ανάπτυξης:

Φτάνεις στο γραφείο και σου δείχνουν 20-30 χαρτόκουτα, κάθε μεγέθους και βάρους. Τα στριμώχνεις στο αυτοκίνητο (το οποίο είναι ένα απλό ΙΧ, όχι φορτηγάκι). Τα βάζεις στο πορτ-μπαγκάζ, στην πίσω θέση, στη θέση του συνοδηγού, στα πόδια σου, στο κεφάλι σου, αν χωράει βάζεις κι ένα στον κώλο σου.

Με αυτό τον τρόπο δεν μπορείς να δεις πίσω από τον μεσαίο καθρέφτη ούτε από τον δεξιό, οπότε κάνεις όπισθεν κοιτώντας τον αριστερό και κάνοντας το σταυρό σου (κανείς δεν είναι άθεος σε ένα ανασφάλιστο αυτοκίνητο κούριερ).

Κλιματισμό το αυτοκίνητο δεν έχει, φυσικά, που νομίζετε ότι δούλευα; Στο Ντουμπάι;

Αφού γεμίσεις το αυτοκίνητο φτιάχνεις έναν «χάρτη», για το πως θα παραδώσεις τα πακέτα ξοδεύοντας τη λιγότερη βενζίνη και χρόνο. (Η Τεμπλ Γκράντιν θα ήταν εξαιρετική κούριερ).

~~{}~~

 

Σημείωση: Τις μισές από τις μέρες που «εργάστηκα» στη συγκεκριμένη εταιρεία το αυτοκίνητο τους ήταν χαλασμένο. Έτσι «έπρεπε» να κάνω τη διανομή με το δικό μου αυτοκίνητο.

Χωρίς να υπολογίσουμε τη φθορά της οκτάωρης χρήσης, ας αναφερθούμε μόνο στα καύσιμα. Η υπεύθυνη του γραφείου μου έδινε πέντε ή δέκα ευρώ για να βάλω βενζίνη.

Αναλογιστείτε τώρα, πόσες ώρες οδηγείς με πέντε ευρώ βενζίνη στην Ελλάδα της ανάπτυξης.

~~{}~~

 

Καθώς ακολουθείς την πιο σύντομη διαδρομή του «χάρτη» σου σε καλούν από το γραφείο, για να πας στην άλλη μεριά της περιοχής που καλύπτεις, προκειμένου να κάνεις μια επείγουσα παραλαβή.

Η στιχομυθία πάει ως εξής:

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ: Που βρίσκεσαι τώρα;
ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΣ: Στη Μαγαδασκάρη και μετά έχω ένα δέμα για Ζανζιβάρη.
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ: Σε πόση ώρα μπορείς να βρίσκεσαι στη Χαβάη;
ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΣ (έκπληκτος και έντρομος): Είναι στην άλλη μεριά της Γης… Σε μισή ώρα;
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ: Σε δέκα λεπτά κλείνουν. Τρέχα εκεί τώρα, είναι καλοί πελάτες… Αλλά πρώτα πέρνα από το νησί του Πάσχα να παραλάβεις ένα άγαλμα.

~~{}~~

 

Ακόμα κι αν κατάφερνες να φτάσεις στη Χαβάη πριν κλείσουν οι «καλοί πελάτες» (αλόχα), έπρεπε να βρεις και ένα μέρος να παρκάρεις χωρίς να φοβάσαι ότι θα σε χτυπήσουν.

Αυτό, στα δρομάκια της Χαβάης, που ως γνωστόν μετά βίας χωράνε ένα αυτοκίνητο, ήταν όνειρο θερινής νυκτός.

Μετά από τρεις άκαρπους γύρους παρατούσα το αυτοκίνητο σε κάποια διάβαση ή πάρκινγκ αναπήρων. Οι προλετάριοι του δρόμου δεν έχουν κοινωνικές ευαισθησίες -ή τις χάνουν.

~~{}~~

 

Την τρίτη μέρα της δουλειάς έβρεχε καταρρακτωδώς από τα χαράματα (ω της ατυχίας! Μεσοκαλόκαιρο και να πλημμυρίζουν οι δρόμοι!)

Λόγω της βροχής έπρεπε να έχω κλειστά τα τζάμια (για μη βρέχονται τα παραπεταμένα χαρτόκουτα). Αλλά χωρίς κλιματιστικό τα τζάμια είχαν γίνει «γάλα» και δεν μπορούσα να δω τίποτα πίσω πλάι και μπροστά. Ήταν σαν να οδηγούσα μέσα στην ομίχλη -και έπρεπε να βιαστώ!

Μέχρι να παραδώσω τα πρώτα δέκα πακέτα είχα βραχεί από την κορυφή ως τα νύχια (δεν μπορείς να κουβαλάς ένα δέμα τριάντα κιλών και να κρατάς και ομπρέλα).

Βλαστημούσα την τύχη μου, τον καιρό, κι εκείνον τον κρετίνο που είχε γράψει μια διεύθυνση λάθος.

Και -αλήθεια- εκείνη τη στιγμή δεν θυμόμουν καθόλου ότι είμαι συγγραφέας ή ότι κάποτε ήθελα να γίνω πρόεδρος της δημοκρατίας. Το μόνο που είχε σημασία ήταν η επιβίωση.

Να φτάσω ζωντανός στην Προέκταση Πόντου 212 και να παραδώσω τα παπούτσια που είχε παραγγείλει κάποιος από το ίντερνετ.

~~{}~~

 

Θα κλείσω αυτό το κείμενο συναδελφικά.

Την επόμενη φορά που κάποιος κουριερίστας θα σας παραδώσει κάτι, αφήστε του, ως φιλοδώρημα, το ενάμιση ευρώ από τα ρέστα της αντικαταβολής.

Μέχρι να πάρει το νόμπελ λογοτεχνίας ή να γίνει πρόεδρος της δημοκρατίας ή να δουλέψει στο γραφείο του υπουργού θα βασίζεται πιο πολύ στη γενναιοδωρία σας, παρά στο μισθό του.

~~{}~~

 

Καλό ξημέρωμα και καλό κουράγιο σε όλους όσοι κάνουν το μεροκάματο του δρόμου.

ΥΓ τέχνης: Το «Μεροκάματο του τρόμου» είναι μια εξαιρετική (καλτ) νουβέλα του Ζωρζ Αρνώ, που έχει γίνει και ταινία (εξίσου καλτ) με τον Ιβ Μοντάν στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

 

[Το βρήκα εδώ]

 –

Σεπτεμβρίου 28, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική | , , | Σχολιάστε

Καραγκιοζιλίκι: το ασφαλές διαβατήριο για τη Βουλή

giakoumatos_

 

EXOYME ξαναπεί ότι η ζωή αντιγράφει την τέχνη: «Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε, γι’ αλλού, κι αλλού η ζωή μας πάει» είναι οι στίχοι του Ερρίκου Θαλασσινού στο εξαιρετικό ερωτικό τραγούδι του Χατζηνάσιου. Που σε πρώτη εκτέλεση μάλιστα, δεν το έχει πει ο Αντώνης Καλογιάννης, αλλά ο Περικλής Περάκης.

Η αναφορά του στιχουργού, ωστόσο, δεν συναντάται μόνο στις σχέσεις των ανθρώπων. Μπορείς να πεις ότι έχει να κάνει και με τη γενικότερη πορεία της ζωής. Αλλος ξεκινάει να σπουδάσει χημικός και καταλήγει ιδιοκτήτης μπαρ.

Για να μην πολυλογούμε, λοιπόν, υπάρχει ο Γεράσιμος Γιακουμάτος.

Ο άνθρωπος με το λουλακί μαλλί ξεκίνησε σαν ιατρός. Κλινικός παθολόγος. Να γραδάρει δηλαδή την πίεση και τα ζάχαρα, να κάνει γνωματεύσεις και να γράφει συνταγές.

Εχω τονίσει και στο παρελθόν ότι σέβομαι και υποκλίνομαι στον ιατρό. Την ευθύνη δηλαδή που κουβαλάει, αποφασίζοντας για ανθρώπινες ζωές. Τον ερευνητή που ανοίγει δρόμους και σώζει ζωές.

Η ζωή όμως, τον Γεράσιμο Γιακουμάτο τον πήγε αλλού. Από το 1993, όταν και τον τίμησαν με τον σταυρό προτίμησής τους 54.228 συμπολίτες του στη Β’ Αθηνών, τον κέρδισε η πολιτική. Εδώ και 21 συναπτά έτη ο Γεράσιμος Γιακουμάτος, αντί να μετράει την πίεση και να διαβάζει εξετάσεις αίματος και ούρων, προσπαθεί να σώσει τους Ελληνες, όχι διά των μεθόδων του Ιπποκράτη, αλλά ασκώντας την τέχνη του βουλευτή και ενίοτε του υπουργού.

Ο εν λόγω Γιακουμάτος, λοιπόν, με την ιδιότητα του υφυπουργού Ανάπτυξης, απευθύνθηκε στις νοικοκυρές: «Να ψάχνουν τις φτηνότερες τιμές όταν πηγαίνουν στα σούπερ μάρκετ. Να μην έχουν ψηλά το κεφάλι σαν το παγόνι».

Επαναλαμβάνω, ότι δεν μίλησε σαν Γιώργος Αυτιάς. Ή σαν Γιώργος Παπαδάκης. Μίλησε σαν υπουργός.

Σε μια εποχή που ο κοσμάκης έχει κάνει το σκατό του παξιμάδι. Λες κι έχουνε ανάγκη οι νοικοκυρές να τους πει ο Γιακουμάτος να προσέχουνε τις τιμές στα σούπερ μάρκετ. Με τι λεφτά να κάνουνε σπατάλη;

Σε ποιους τα λέει αυτά ο Γεράσιμος; Στα εκατομμύρια των ανέργων και στα εκατομμύρια που δουλεύουνε και πληρώνονται ύστερα από έξι μήνες; Πάει καλά; Μήπως νομίζει ότι ο χρόνος έχει σταματήσει στο 2000; Ποια νοικοκυρά έχει την πολυτέλεια να κάνει τη σήμερον ημέρα το παγόνι; Ούτε καν η Ελένη Μενεγάκη, μετά τη ζημιά που έπαθε με το διαζύγιο και της παίρνει τα μισά λεφτά ο Λάτσιος.

Και εν πάση περιπτώσει, αυτή είναι η δουλειά του υφυπουργού Ανάπτυξης; Και ο μπάρμπα Μήτσος από την Τραχανοπλαγιά το ίδιο θα πει. Οτι η γυναίκα του, η Παγώνα, είναι σπάταλη και δεν κάνει οικονομία.

Και να ήταν ένας ο Γιακουμάτος, θα μπορούσες να πεις κομμάτια να γίνει. Εδώ μιλάμε ότι ένας σημαντικός αριθμός απ’ αυτούς που έχει στείλει ο κυρίαρχος λαός στη Βουλή, είναι για το χρυσό κουφέτο της Αννίτας Πάνια. Το καλτ στην εξουσία.

Αν ζούσε ο συχωρεμένος ο Απόστολος Σουγκλάκος, εύκολα θα είχε γίνει υπουργός Δημόσιας Τάξης. Τι παραπάνω δηλαδή έχει ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, που υπηρέτησε την πατρίδα από το αξίωμα του βουλευτή, του νομάρχη, του περιφερειάρχη.

Ενας Αδωνις Γεωργιάδης έγινε υπουργός, και Υγείας μάλιστα!

Το καραγκιοζιλίκι είναι το ασφαλές διαβατήριο για τη Βουλή. Βλέπε Νίκος Νικολόπουλος. Τύποι για νούμερα στις παλιές καλές θεατρικές επιθεωρήσεις και για γκεστ σταρ στον ελληνικό κινηματογράφο.

Αυτούς επιλέγουν οι πολίτες, αυτούς καλούν οι δημοσιογράφοι στις εκπομπές. Κι αντί για γαμπροί και νύφες στο χρυσό κουφέτο της Πάνια, παριστάνουν τους γελωτοποιούς στην τηλεόραση και στη Βουλή.

Αυτά.

[Κ. Καίσαρης – sentragoal.gr]

Σεπτεμβρίου 14, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική, Σούργελα | | Σχολιάστε

Κύριε ελέησον

Ο πρωθυπουργός της χώρας στη προπόνηση της εθνικής ομάδας μπάσκετ κι ο αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Άγιον Όρος. Πως να γλυτώσει αυτός ο τόπος;

Να τα πάρουμε όμως ένα προς ένα με την σειρά: Ο πρωθυπουργός της Αγκόλα, πήγε να χαιρετήσει τους αθλητές της ομάδας μπάσκετ, ενόψει του Μουντομπάσκετ; Ο πρωθυπουργός της Αιγύπτου; Ο πρωθυπουργός της Σενεγάλης; Προφανώς και όχι.

Αυτά είναι ελληνικές πατέντες. Ότι μέσα στα πρωθυπουργικά καθήκοντα, συμπεριλαμβάνεται και η εμψύχωση των αθλητών των εθνικών ομάδων. Εξ ου και η επίσκεψη του Αντώνη Σαμαρά στον Άγιο Κοσμά, πριν φύγει η ομάδα ποδοσφαίρου για το Μουντιάλ της Βραζιλίας.

Και τώρα στο ΟΑΚΑ πριν αναχωρήσει η ομάδα μπάσκετ για το Μουντομπάσκετ της Ισπανίας. Ούτε ο Μπάρακ Ομπάμα παρά το γεγονός ότι παριστάνει τον πατριώτη δεν πήγε στην προπόνηση της ομάδας των ΗΠΑ, για να εμψυχώσει τους αθλητές της.

Θα μου πείτε τώρα, οι Πρωθυπουργοί, είτε πρόκειται για τριτοκοσμικές χώρες της Αφρικής, είτε για πλανητάρχες σαν τον Ομπάμα, έχουν άλλες δουλειές να κάνουν. Δεν τρέχουν στις προπονήσεις για να μυρίσουν τον ιδρώτα από τις φανέλες και τις κάλτσες των αθλητών.

Στην Ελλάδα αντίθετα, ο Αντώνης Σαμαράς αφού έλυσε όλα τα σοβαρά προβλήματα της χώρας, έχει και τον ελεύθερο χρόνο αλλά και τη διάθεση για να κωλοβαρέσει. «Αφού έτσι κι’ αλλιώς άλλη δουλειά δεν έχουμε να κάνουμε δεν πάμε μια βόλτα στην προπόνηση της εθνικής ομάδας μπάσκετ».

Κι ένας πρωθυπουργός βέβαια ποτέ και πουθενά δεν πάει μόνος του. Πάντα έχει μαζί και τα συμπράγκαλά του. ‘Οπως στη προκειμένη περίπτωση τον φερόμενο Υφυπουργό Αθλητισμού Γιάννη Ανδριανό, καθώς και καμεραμάν και φωτορεπόρτερς για την λεζάντα.

Ειρήσθω εν παρόδω, να πούμε ότι η συγκεκριμένη εθνική ομάδα δεν κατάφερε να κερδίσει στο παρκέ τη πρόκριση της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Συμβαίνουν αυτά στον αθλητισμό. Κωλώνει όμως ο Βασιλακόπουλος; Έστω και στην ηλικία που βρίσκεται, με τίποτα.

Η Ελλάδα ήταν μία από τις τέσσερις χώρες που αγόρασαν την συμμετοχή τους, στο τουρνουά. Ο Αθλητισμός για όσους δεν το γνωρίζουν, έχει προχωρήσει πολύ, τα τελευταία χρόνια. Μέσω των προκριματικών λοιπόν, προκρίθηκαν 20 χώρες. Οι άλλες τέσσερις θέσεις για να συμπληρωθούν, οι 24 που μετέχουν, πληρώνονται. Βγαίνουν στον πλειστηριασμό.

Οκτακόσια χιλιάρικα παγκουι, και λαμβάνεις μέρος στο τουρνουά. Πλούσιες χώρες λοιπόν, όπως η Κίνα, η Βραζιλία, η Τουρκία  αγόρασαν τη συμμετοχή τους. Όπως και η Ελλάδα, μέσω της Ομοσπονδίας μπάσκετ του αγνού σοσιαλιστή, του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Βασιλακόπουλου.

Αν προσέξει κάποιος τις 24 χώρες του τουρνουά, θα δει ότι απουσιάζει η Γερμανία. Οι Γερμανοί δεν κατάφεραν να προκριθούν. Και δεν κατάφεραν επίσης να βρουν τα οκτακόσια χιλιάρικα που βρήκε ο Βασιλακόπουλος. ΄Έτσι έμειναν έξω από το κόλπο. Κι όταν βλέπει αυτά η Μέρκελ, βέβαια, εύλογο είναι όπου βρίσκει την Ελλάδα, να της αλλάζει τον αδόξαστο.

Ξεφύγαμε όμως. Λέγαμε για τον Αντώνη Σαμαρά, που τη κοπάνισε από το Μαξίμου για να ασχοληθεί με σοβαρότερα θέματα, όπως τη προπόνηση της εθνικής μπάσκετ. Μήπως πάει πίσω ο επόμενος πρωθυπουργός; Με το που έσκασε η είδηση ότι ο Τσίπρας, πήγε βίζιτα στο Άγιον Όρος, κάτι Ρουσόπουλοι και κάτι Μπαλτάκοι σκίσανε τα πτυχία τους.

Συμμαχία και με τον διάβολο

‘Ετσι είναι. Η θρησκεία, μαζί με την πατρίδα και την οικογένεια, συνιστά το τρίπτυχο της μεγάλης δεξιάς παράταξης. Όπως κάθε φορά εκφράζεται αυτή: Eίτε με τον Παπαδόπουλο της 21ης Απριλίου, είτε σαν Νέα Δημοκρατία, είτε σαν Λάος του Καρατζαφέρη, είτε σαν Χρυσή Αυγή. Δεν είναι, βέβαια, όλα αυτά ακριβώς ίδια και όμοια.

 

Δεν είναι όλα αυτά ίδια και όμοια, αλλά οι ψήφοι που αντλούν σήμερα είναι από την ίδια δεξαμενή. Γι αυτό όλοι τρέχουν πίσω από τα ράσα του Εφραίμ και των άλλων καλόγηρων. Χθες ο Καραμανλής με τον Ρουσόπουλο, σήμερα ο Σαμαράς με τον Άδωνι αφού πλέον έχασε τον Τάκη Μπαλτάκο. Μέχρι και η Μαρία Σπυράκη, μόλις πήρε το χρίσμα για να κατέβει στις Ευρωεκλογές, έτρεξε να πάρει την ευλογία της Εκκλησίας.

Και ξαφνικά, και ενόψει Δεκαπεντάγουστου μάλιστα ο Τσίπρας κάνει το κόλπο γκρόσο. Ανεβαίνει στο Άγιον Όρος. Για να επιβεβαιώσει τον γέροντα Παΐσιο ότι «ο καιρός γαρ εγγύς». Καλώς τονα και ας άργησε. Προκειμένου να γίνει Πρωθυπουργός ο Τσίπρας, όχι το χέρι του Εφραίμ θα σκύψει να φιλήσει ευλαβικά, αλλά θα κάνει και συμμαχία ακόμα και με τον διάβολο.

Με τον εν λόγω Τσίπρα να έχει δηλώσει σε ανύποπτο χρόνο ότι είναι άθεος. Και δικαίωμα του. Προς τι λοιπόν αυτό το θέατρο; Γιατί περί θεάτρου πρόκειται. Ότι το σχετικό ρεπορτάζ αναφέρει ότι επισκέφθηκε το ιερό Ναό του Πρωτάτου, όπου φυλάσσεται η πανίερη εικόνα της Παναγίας «Άξιον Εστί» (όχι σκέτη ιερή. Πανίερη).

Με τον Τσίπρα να ζητάει να μείνει για δέκα λεπτά μόνος στο ιερό με την εικόνα. «Αφού κάναμε την αβαρία να πάμε ας δείξουμε ευσεβείς και ευλαβείς». Για ποιο λόγο όμως, έμεινε μόνος με την εικόνα.  Μήπως συγκινηθεί η εικόνα, η επειδή πήγε να την προσκυνήσει ένας άθεος κι αρχίζουν και τρέχουν δάκρυα από τα μάτια της Παναγίας; Nα πηγαίνει στο Άγιον Όρος ο Άγγελος Αναστασιάδης το καταλαβαίνεις. Δεν είναι υποκριτής.

Το νοιώθει και το κάνει. Να πηγαίνει στον Άγιον Όρος ο Γιάννης Ιωαννίδης, επίσης το καταλαβαίνεις, Πολιτικός είναι. Στη Θεσσαλονίκη εκλέγεται. Αν δεν παριστάνει τον καλό χριστιανό, που θα βρει ψήφους; Ο Τσίπρας στον άγιον Όρος από που κι ως που;

Αν πω δηλαδή στο μέγεθος της υποκρισίας είναι σε καλό δρόμο για να φτάσει τον Ευάγγελο Βενιζέλο, θα τον αδικήσω;

 

[Κ. Καίσαρης, sport24.gr]

Αύγουστος 10, 2014 Posted by | Βασιλακόπουλος, Βενιζέλος, Ελλάδα, Κώστας Καίσαρης, Κοινωνία, Μπάσκετ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική, Ρουσόπουλος, ΣΥΡΙΖΑ, Σαμαράς, Σούργελα, Τσίπρας, Uncategorized | , , , , , , | 1 σχόλιο

Ένα Ελληνικό αριστούργημα στο Πάνθεον της Παγκόσμιας Τέχνης

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου μια φωτογραφία που θεωρώ οτι είναι ένα σπάνιο έργο τέχνης.

Θα του έδινα μια θέση ανάμεσα στα μεγαλύτερα έργα τέχνης του Ελλαδικού χώρου, ανάμεσα στις Καρυάτιδες, τον Ηνίοχο, τη Νίκη της Σαμοθράκης, τους ναύτες του Τσαρούχη.

Δυστυχώς δεν γνωρίζω ούτε τον καλλιτέχνη φωτογράφο, ούτε ποιοί απεικονίζονται. Ας με συγχωρέσουν γι αυτό.

Εκείνο που γνωρίζω είναι οτι η φωτογραφία αυτή αξίζει να πάρει τη θέση της ανάμεσα στα αριστουργήματα της παγκόσμιας Τέχνης.

Τα έργα τέχνης αποτελούσαν διαχρονικά ένα εργαλείο ανάλυσης των κοινωνιών από τους ιστορικούς.

Πόσα μάθαμε για τη ζωή στην αρχαία Κρήτη από τις τοιχογραφίες της Κνωσσού.

Ή για τη ζωή και τις δραστηριότητες των αρχαίων Αθηναίων, από τη ζωοφόρο του Παρθενώνα.

Ή ακόμα, πόσα πολλά μάθαμε για τη ζωή στην Μεσαιωνική και Αναγεννησιακή κεντρική Ευρώπη από τους πίνακες των μεγάλων Φλαμανδών ζωγράφων.

Το συγκεκριμένο έργο τέχνης θα αποτελέσει – από μόνο του – το εργαλείο κατανόησης της κατεστραμμένης Ελλάδας στα τέλη του 20ου αιώνα.

 

Κλικ για μεγένθυση

Κλικ για μεγένθυση

Δεν μπορείς να την κοιτάξεις και να μην διακρίνεις μέσα της όλα τα στοιχεία ενός διαχρονικού αριστουργήματος.

Είναι μια φωτογραφία που συμπυκνώνει την καταστροφική δύναμη της «Γκερνίκα» του Πικάσσο.

Το επικό πλήθος της «Νυχτερινής Περιπόλου» του Ρέμπραντ.

Το κοινωνικό σχόλιο των «Πατατοφάγων» του πρώιμου Βαν Γκόγκ.

Το θρησκευτικό πάθος της «Αποκαθήλωσης» του Ρούμπενς.

Την ανεμελιά του «Χορού στο Μουλέν Ρουζ» του Τουλούζ Λωτρέκ.

Την εκφραστικότητα του «Νυχτερινού Καφέ στην Άρλ» του Πωλ Γκωγκέν.

Ένα πραγματικό αριστούργημα παγκόσμιας εμβέλειας.

Και είναι Ελληνικό!

Ιουνίου 27, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, ΠΑΣΟΚ, Πολιτισμός, Πολιτική | , , , , , | Σχολιάστε

Καμία φτωχή χώρα δεν σώθηκε από τον τουρισμό της

ΣΠΑΕΙ όλα τα κοντέρ ο τουρισμός.

Πράγματι. Το τετράμηνο Ιανουαρίου-Απριλίου τα έσοδα σε σχέση με πέρυσι αυξήθηκαν κατά 28%. Εφτασαν τα 900 εκατομμύρια γιούρο κι έπεται και συνέχεια το καλοκαίρι που η τουριστική σεζόν είναι στο πικ.

Με την αρμόδια υπουργό Ολγα Κεφαλογιάννη να πηγαίνει η ίδια στο αεροδρόμιο για να υποδεχθεί τους πρώτους Κινέζους τουρίστες. Της πρώτης απευθείας πτήσης από τη Σαγκάη.

Ετσι πάει. Το Νο 1 ζητούμενο για τους Ελληνες πολιτικούς είναι να βρουν αφορμή για να εμφανισθούν στην τηλεόραση. Κι έχουν πάντα τον τρόπο να τη βρίσκουν.

Με την κ. Κεφαλογιάννη να κλέβει την παράσταση και στη συνάντηση με τον Κινέζο πρωθυπουργό. Ο οποίος συνελήφθη από τον φακό να ρίχνει επίμονες ματιές στο ντεκολτέ της κ. Ολγας. Κάτι που αποτελεί βέβαια και το σήμα κατατεθέν της υπουργού. Πέρα βέβαια από τις αρετές της ως πολιτικού.

Μόνο αυτές του ΠΑΣΟΚ, η Καϊλή και η Γκερέκου (φωτό), είναι όμορφες;

 

Ξεφύγαμε όμως.

Λέγαμε για τη γενικότερη προπαγάνδα για τον τουρισμό που πράγματι τα δύο τελευταία χρόνια σημειώνει εντυπωσιακή άνοδο. Κι αποτελεί μια ένεση για την οικονομία.

Σε καμία περίπτωση όμως δεν δικαιολογούνται οι πανηγυρισμοί και οι θριαμβολογίες. Καμία φτωχή χώρα δεν σώθηκε από τον τουρισμό της. Και δεν είναι μια και δύο οι χώρες που πεινάνε και κάνουν πρωταθλητισμό στον τουρισμό: Αίγυπτος, Μαρόκο, Ταϊλάνδη και πάει λέγοντας.

Και δώσ’ του οι αναφορές για ρεκόρ κρατήσεων αυτό το καλοκαίρι. Οι Ελληνες δηλαδή να μην μπορούν να κάνουν ούτε μια εβδομάδα διακοπές σε ποσοστό 75% και να πανηγυρίζουν επειδή κάνουν διακοπές στην Ελλάδα οι Ρώσοι, οι Τούρκοι, οι Κινέζοι και οι Ινδοί.

Αλλάξανε οι ρόλοι. Οπως οι Ελληνες τα παλιά καλά χρόνια είχανε ξεσκίσει τα Μπαλί, τα Ντουμπάι και τις Μαλδίβες, είναι οι ξένοι τώρα που έρχονται στην Ελλάδα της ανεργίας και του μισθού των τετρακοσίων ευρώ.

Καμία οικονομία όμως δεν στηρίζεται αποκλειστικά στον τουρισμό. Οταν το 2012 η Ελλάδα είχε 15 εκατομμύρια τουρίστες, η Μαλαισία είχε 25. Η Ταϊλάνδη 22. Η Τουρκία 35.

Δεν λέμε για χώρες σαν την Ιταλία ή την Ισπανία που και στον τουρισμό έχουν μεγάλα νούμερα. Λέμε για χώρες με χαμηλό βιοτικό επίπεδο, στις οποίες πλέον συμπεριλαμβάνεται και η Ελλάδα. Χώρες που το μεροκάματο είναι στην κυριολεξία για ένα κομμάτι ψωμί.

Σ’ αυτά τα επίπεδα έχει κατέβει πλέον και η Ελλάδα. Δουλειά δηλαδή στα νησιά την τουριστική περίοδο για δώδεκα τουλάχιστον ώρες την ημέρα, που μπορεί να φτάνουν και τις δεκάξι. Τριάντα μέρες τον μήνα. Χωρίς ασφάλεια κι αν τρως τσάμπα και κοιμάσαι τσάμπα σε ξενοδοχειακή μονάδα, ο μισθός είναι στα έξι κατοστάρικα. Ενα εικοσάρικο την ημέρα.

Σίγουρα η Ελλάδα θα κάνει φέτος ρεκόρ τουρισμού. Για δύο το πολύ τρεις μήνες θα μειωθεί κάπως η ανεργία. Γκαρσόνια, καμαριέρες κ.λπ. θα βρουν ένα μεροκάματο. Σε διπλοβάρδια όπως είπαμε. Το πρωί στο μπαρ στην πισίνα, το βράδυ σερβιτόρος στο ρεστοράν.

Είχα τύχει σε μια περίπτωση που μετά την πισίνα και το ρεστοράν ένας πιτσιρικάς έπαιρνε το μικρόφωνο κι έκανε και τον τραγουδιστή. Αυτά σε ξενοδοχειακή μονάδα το 2008. Προ της κρίσης.

Τώρα είναι ακόμα χειρότερα. Σε περιπτώσεις μάλιστα υψηλού επιπέδου, σε διάσημα beach restaurants, δεν υπάρχει καν μεροκάματο. Εχει καταργηθεί.

Τα γκαρσόνια δουλεύουνε μια βάρδια από τις δύο το μεσημέρι μέχρι τις τέσσερις και βάλε το πρωί, μόνο για τα πουρμπουάρ.

Και παρακαλάνε μάλιστα.

Αυτά.

 

[Κ. Καίσαρης – sentragoal.gr]

Ιουνίου 25, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, Οικονομία, Πολιτική | | Σχολιάστε

Ο Έλληνας, αυτός ο ατελείωτα Μαλάκας

zagorakis

Ο Έλληνας υποφέρει από την κρίση.

Ο Έλληνας ζητάει να αποκατασταθεί η αδικία τόσων χρόνων.

Ο Έλληνας δεν αντέχει άλλο να πληρώνει τις απάτες των λίγων.

Ο Έλληνας ζητάει να πληρώσουν αυτοί που τα έφαγαν.

Και μετά ο Έλληνας πάει και ψηφίζει για Ευρωβουλευτή τον Ζαγοράκη, που είναι υπόδικος για υπεξαίρεση σε βαθμό κακουργήματος.

Ο Έλληνας, αυτός ο ατελείωτα Μαλάκας.

Ιουνίου 2, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, ΝΔ, Πολιτική, Σούργελα | , , , | Σχολιάστε

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Σε τεράστια παραγγελία από την Κίνα προχώρησε η Ελλάς

thexeis_ergasias

Σε μια τεράστια παραγγελία από την Κίνα προχώρησε η Ελλάς, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του μπλογκ.

Πρόκειται για μια παραγγελία-μαμούθ 25 εκατομμυρίων καρεκλών.

Οι καρέκλες θα χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη όλων των νεοπροσληφθέντων την επόμενη πενταετία, σύμφωνα με τις χθεσινές προεκλογικές εξαγγελίες του Αντώνη Σαμαρά.

Κύκλοι προσκείμενοι στη ΝΔ δεν διστάζουν μάλιστα να χαρακτηρίσουν «μετριοπαθές» το συγκεκριμένο νούμερο.

Πηγή πολύ κοντά στον Πρωθυπουργό μας τόνισε ότι: «Οι νέες θέσεις εργασίας ενδεχομένως να ξεπεράσουν σύντομα και τα 45 εκατομμύρια.»

Κάτι που επιβεβαιώνεται και από τα χθεσινά δημοσιεύματα της ηλεκτρονικής έκδοσης του «Έθνους». Όπως φαίνεται ξεκάθαρα, μόλις μέσα σε λίγες ώρες, οι θέσεις εργασίας αυξήθηκαν κατά 220.000, αριθμό-ρεκόρ ακόμα και για την, γνωστή για την εγκυρότητά της, εφημερίδα του Μπόμπολα (φωτο)

ethnos

Είναι φανερό οτι με ένα τέτοιο ρυθμό αύξησης, οι στόχοι της Κυβέρνησης θα επιτευχθούν σύντομα.

«Στο τραπέζι έχει πέσει και η εισαγωγή εργαζομένων από άλλες χώρες, αφού ο αριθμός των Ελλήνων δεν φτάνει να καλύψει τόσες θέσεις εργασίας. Είναι κάτι που θα εξετάσει η ομάδα εργασίας των συναρμόδιων υπουργείων», κατέληξε η πηγή.

Οι πρώτες καρέκλες αναμένονται να παραδοθούν μέσα στους επόμενους μήνες.

 

Μαΐου 21, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, ΝΔ, Πολιτική, Σαμαράς, Σούργελα | , , , | 1 σχόλιο

Ο χαρακτηριστικός τύπος του Ελληνα είναι το λαμόγιο

Ιστορία 100% αυθεντική… Μπορεί όταν την ακούς να λες ότι αυτά γινόντουσαν μόνο στις ελληνικές ταινίες του ’70, πρόκειται όμως για πραγματικότητα.

Σχετικά πρόσφατα, λοιπόν, μια ομάδα Ελλήνων επιχειρηματιών, πήγε στην Αφρική για δουλειές. Δεν λέμε για τίποτα κορόιδα. Λέμε για πονηρούς που σε σχετικά μικρή ηλικία έχουνε κάνει καβάτζα κάποιες κατοσταριές εκατομμύρια.

Περαιτέρω λεπτομέρειες δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούν. Ούτε η χώρα της Αφρικής.

Φτάνουν, λοιπόν, με Λίαρ Τζετ που είχαν νοικιάσει στον προορισμό τους, όπου τους παραλαμβάνει Ελληνας νταραβεριτζής με προϋπηρεσία στο ποδόσφαιρο.

Πάνω στο γεύμα εργασίας, λοιπόν, τους αποκαλύπτει μικρό πρόβλημα που έχει προκύψει. Οτι ο εκπρόσωπος της βασιλικής οικογένειας που επρόκειτο να συναντηθούν για να κλείσει η μπίζνα είναι αυτές τις μέρες σφόδρα απασχολημένος. Είναι σε συνεχείς συσκέψεις σχετικά με την καλλιέργεια του ιού Εμπολα. Κατόπιν εντολής του προέδρου Ομπάμα με τον οποίον έχουν συνεργασία, προκειμένου αν χρειαστεί να τον ρίξει στη Βόρεια Κορέα.

Του επιχειρηματία από την Ελλάδα του έφυγε το κλαπέτο: «Α, έτσι; Αλήθεια;». Και γυρίζει στον δικό του, που είχε μεσολαβήσει για να γίνει η επαφή: «Πού ήρθαμε εδώ κάτω, ρε μαλάκες; Στράφι πήγανε τα λεφτά για το αεροπλάνο».

Ετσι πάει. Η Ελλάδα μπορεί να πηγαίνει κατά διαόλου και τελικά, όπως είναι το πλέον πιθανό, να βαρέσει διάλυση και να καταστραφεί. Σε κάποιο βάθος τριάντα, πενήντα χρόνων. Ο Ελληνας όμως θα επιβιώσει.

Μπορεί εκατομμύρια Ελληνες να εξαθλιωθούνε και να φτάσουνε σε επίπεδα Αιγύπτου, όπως είναι η προοπτική, αλλά κάποιοι Ελληνες θα είναι πάντα στον αφρό. Πάντα θα βρίσκουνε την άκρη. Οχι για να επιβιώνουν, αλλά για να κάνουνε καλά μερτικά κι ακόμα καλύτερες χεριές.

Αυτό που λέγεται και γράφεται ότι η Ελλάδα βγάζει τους καλύτερους επιστήμονες είναι μύθος. Κάποιοι που κάνουν καλές καριέρες στο εξωτερικό υπάρχουν.

Ο χαρακτηριστικός τύπος του Ελληνα όμως, είναι το λαμόγιο. Ο πονηρός. Ο σαλταδόρος. Αυτός που ανατρέχει στον πολυμήχανο Οδυσσέα.

Οπως ο Οδυσσέας είπε στον Κύκλωπα και τον έψησε ότι είναι ο Κανένας, έτσι ακριβώς λαμογιάρει ο σύγχρονος Ελληνας.

Και δεν λέμε για τους παπατζήδες, που ψάχνουνε να ψειρίσουνε κανέναν αφελή. Λέμε για λαμόγια υψηλού επιπέδου, που δαγκώνουνε πονηρούς και φορτωμένους. Και με επιτυχία μάλιστα. Αλλωστε, όπως έχει πει ο Θαλής ο Μηλίσιος, «όσο μ@νόπανο κι αν είσαι, πάντα θα βρεθεί ένα άλλο μ@νόπανο χειρότερο από σένα να στην κάνει».

Ετσι πάει. Οσα λεφτά κι αν έχεις κονομήσει, θα βρεθεί κάποιος που θα σε ψήσει να πας στην Αφρική, για να σου πει ότι η βασιλική οικογένεια καλλιεργεί για λογαριασμό του Ομπάμα (φωτό) τον ιό Εμπολα.

Αυτά.

 

[Κ. Καίσαρης, sentragoal.gr]

 

Μαΐου 16, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κώστας Καίσαρης, Κοινωνία | , | Σχολιάστε

Γιουροβίζιον 2014 ιν Γκρις

Conchita-Wurst-8

Μαΐου 11, 2014 Posted by | Κοινωνία, Σούργελα | , | Σχολιάστε

Ούτε ένας

…Έγινε τις προάλλες εκεί στη Νότα Κορέα αυτό το ναυάγιο που είχε σαν αποτέλεσμα να πνιγούν και εκατοντάδες παιδιά. Ο δάσκαλος που τα συνόδευε και διασώθηκε, αυτοκτόνησε.

Ο πρωθυπουργός της χώρας, αφού ζήτησε συγγνώμη, υπέβαλε την παραίτησή του.

Τις έχουνε και αυτές τις ευαισθησίες γενικώς οι σχιστομάτιδες.

Οι Ιάπωνες να χώνουν το σπαθί στα εντόσθιά τους και να κάνουν χαρακίρι. Οι Κινέζοι να φουντάρουν από τον ουρανοξύστη και να γίνονται χαλκομανία. Κανείς βέβαια δεν έχει την απαίτηση να αυτοκτονήσει κάποιος. Όσες κι αν είναι οι ευθύνες του, όσο μεγάλο κακό κι αν έχει προκαλέσει.

Στην προκειμένη, μάλιστα, περίπτωση τι ευθύνη μπορεί να έχει ένας δάσκαλος; Καμία. Όταν, όμως, χάθηκαν τόσα παιδιά δεν μπόρεσε να το αντέξει. Να σηκώνει αυτό το τεράστιο βάρος σε όλη του τη ζωή.

Ο πρωθυπουργός τι ευθύνες μπορούσε να έχει σε προσωπικό επίπεδο, αν ο καπετάνιος σ’ ένα πλεούμενο ήταν μαλάκας ή ανεύθυνος; Τις ανέλαβε όμως και παραιτήθηκε.

Κι ερχόμαστε τώρα στους Έλληνες.

Σε μία Ελλάδα, δηλαδή, που δεν έχει μείνει λίθος επί λίθου. Που έχουν καταστραφεί κι έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα. Έχουν ναυαγήσει τα όνειρα εκατομμύρια ανθρώπων. Και δεν είναι μόνο το ναυάγιο της οικονομίας που έχει βουλιάξει εκατομμύρια ζωές. Είναι και οι επί μέρους καταστροφές στο πέρασμα των χρόνων.

Ας πούμε πχ οι πυρκαγιές. Έχει καεί όλη σχεδόν η Ελλάδα. Δάση υπάρχουν μόνο στις φωτογραφίες. Και στα καρτ-ποστάλ. Και μαζί με τα δάση στις φωτιές της Ηλείας είχαν καεί και άνθρωποι.

Παραιτήθηκε έστω ένας; Κανένας.

Ο περιβόητος Πολύδωρας τα είχε βάλει με τον «στρατηγό άνεμο». Για να μην πάμε στο 1980 και στα «κουκουνάρια» του Γεώργιου Ράλλη.

Ή μήπως είχε την ευαισθησία να παραιτηθεί ο Παπουτσής με το Σάμινα; Αφού έβαλε το μαχαίρι στο κόκκαλο συνέχισε ακάθεκτος την πολιτική του καριέρα. Ποιος έχασε το φιλότιμό του για να το βρουν οι Έλληνες πολιτικοί;

Και φτάνουμε στο σήμερα. Η χρεωκοπία της χώρας δεν έγινε από μόνη της. Δεν πρόκειται για κάποια κατάρα που την έστειλε ο Θεός. Υπάρχουν φυσικοί αυτουργοί. Ένοχοι που ζουν και βασιλεύουν. Που τους πληρώνει ακόμα είτε μέσω της σύνταξης είτε μέσω της βουλευτικής αποζημίωσης ο ελληνικός λαός.

Υπάρχει και ο Σημίτης. Υπάρχει και ο Κώστας Καραμανλής. Υπάρχει και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Δεν έχει κανείς την απαίτηση να βάλουν μία θηλιά στο λαιμό και να κρεμαστούν. Λέμε για μία έστω παραίτηση όλα αυτά τα χρόνια. Έστω μία. Για τα μάτια του κόσμου. Καμία.

Ένας Υπουργός Οικονομικών να πάει και να πει ‘απέτυχα» και να σηκωθεί να φύγει.

Ούτε ένας.

Κι έχουν το θράσος να είναι όλοι υπερήφανοι για το έργο τους. Κι όχι μόνο δεν παραιτείται η αποσύρεται κανένας, αλλά όλοι θέλουν να επιστρέψουν. Μέχρι και ο Μητσοτάκης που είναι μεταξύ 100 και θανάτου κάνει δηλώσεις.

Ο Σημίτης αντί να βρει μία τρύπα να κρυφτεί, εμφανίζεται στην κίνηση των «50» και το παίζει «τραβάτε με κι ας κλαίω».

Ο Κ. Καραμανλής παριστάνει τον αμίλητο Βούδα. Είναι βουλευτής χωρίς να έχει μιλήσει ποτέ. Περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία για να επιστρέψει.

Ο Γ. Παπανδρέου παίζει τον ρόλο του παράξενου ταξιδιώτη. Αφού τα κατάφερε μια χαρά στην Ελλάδα, ασχολείται με τα διεθνή θέματα. Γυρίζει τον κόσμο για να μεταφέρει παντού τη σοφία του.

Στην πολιτική δεν έχει καμία σημασία το κίνητρο. Αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Αν καταστραφεί μία χώρα είναι αδιάφορο αν οι ηγέτες της ήταν απατεώνες, ανίκανοι ή και τα δύο μαζί. Το αποτέλεσμα μετράει.

Και το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα έχει την τιμή πλέον να συγκαταλέγεται ανάμεσα στις δέκα χώρες με τη μεγαλύτερη εξαθλίωση. Μαζί με Βενεζουέλα, Ιράν, Τζαμάικα, Αίγυπτο και Νότια Αφρική.

Κι ούτε ένας δεν τα μάζεψε να πάει σπίτι του. Για να αυτοκτονήσει κάποιος, ούτε λόγος. Δεν είναι μαλάκες οι Έλληνες πολιτικοί σαν τους κιτρινιάριδες Ασιάτες.

Την κρίση, άλλωστε, την πληρώνουν τα κορόιδα. Κι όσα απ’ αυτά τα κορόιδα δεν αντέχουν, αυτοκτονούν. Και εις διπλούν μάλιστα.

Πέρα από τις μεμονωμένες περιπτώσεις, υπάρχει και η «ομαδική αυτοκτονία» όταν κάθε φορά στις εκλογές ξαναφηφίζουν τους ίδιους.

Είναι κι αυτό ένα από τα χαρακτηριστικά του Έλληνα. Αντί να ξεσηκωθεί και να χυμήξει σ’ αυτούς που τον έφεραν σ’ αυτή την κατάσταση, τερματίζει τη δική του τη ζωή.

[Κ. Καίσαρης – sport24.gr]

Απρίλιος 30, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική | , , , , , , , , | 1 σχόλιο

Κολομβία

ΛΕΜΕ και ξαναλέμε ότι η Ελλάδα είναι Κολομβία.

Να το πάμε σήμερα ανάποδα: Σε ποια πρωτεύουσα της Ευρώπης μπορεί να σκάσει μπόμπα σαν κι αυτή προχθές στην οδό Αμερικής έξω από την Τράπεζα της Ελλάδος; Και δεν μιλάμε για καμιά στρακαστρούκα. Λέμε για 75 κιλά εκρηκτική ύλη. Στο κέντρο της πόλης. Πιο κέντρο δεν γίνεται.

Ούτε στα Τίρανα, λοιπόν, δεν γίνονται αυτά, ούτε στα Σκόπια. Μόνο στην Αθήνα. Κι από κει και πέρα στην Μπογκοτά.

Στη Βαγδάτη εσχάτως τα πράματα έχουν ησυχάσει.

Σε ποια χώρα της Ευρώπης οι δεσμοφύλακες σκοτώνουν στο ξύλο κρατούμενους, όπως τον Καρέλι; Μόνο στην Ελλάδα. Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα παραδείγματα:

Ροβέρτος Σπυρόπουλος. Νυν και αεί ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ δηλαδή μπορεί να βουλιάζει και να εξαφανίζεται, αλλά οι ΠΑΣΟΚτζήδες ζουν και βασιλεύουν. Κακουργηματική δίωξη έχει ασκηθεί εις βάρος του, γιατί πήγε να καθαρίσει για λογαριασμό του μεγαλομπακάλη της Μακεδονίας, που ακούει στο όνομα Αρβανιτίδης. Πάρα ταύτα όμως, παραμένει κανονικά και με το νόμο διοικητής του ΙΚΑ. Πράγματι. Στην Κολομβία μπορούν να συμβαίνουν αυτά και στην Ελλάδα.

Στο μεταξύ, πρωθυπουργός και σία πανηγυρίζουν. Το μόνο που δεν έχει γίνει ακόμα είναι να χτυπάνε χαρμόσυνα οι καμπάνες. Επειδή η Ελλάς, όπως την αποκαλεί ο Αδωνις Γεωργιάδης, βγήκε στις αγορές.

Και τι έγινε; Ο Ελληνας στη λαϊκή αγορά μπορεί να πάει; Εχει πέντε δραχμές στην τσέπη του να ψωνίσει; Δύσκολο. Πολύ δύσκολο, όταν πλέον το μεροκάματο ξεπέρασε τα επίπεδα Βουλγαρίας κι έχει φτάσει τα κινέζικα. Εντεκα ευρώ παρακαλώ, στις σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ. Δεν πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους, όπως λέγανε παλιά. Εντεκα ευρώ μεροκάματο για έξι ώρες απασχόλησης, σε επιδοτούμενα προγράμματα.

Δεν θα πληρώνουν αυτά τα λεφτά δηλαδή οι εργοδότες. Το κόστος γι’ αυτές τις 12.000 θέσεις εργασίας θα καταβληθεί από τον ΟΑΕΔ. Από τους φόρους δηλαδή του πατέρα, θα παίρνει για τους τέσσερις μήνες που θα διαρκεί το πρόγραμμα τα έντεκα γιούρο την ημέρα το παιδί.

Για τέτοια ανάπτυξη μιλάμε. Στην Κολομβία δηλαδή, που λέγαμε, πόσο να είναι το μεροκάματο; Πόσο παρακάτω από τα 11 γιούρο;

Την ίδια ώρα, παραπέμπεται να δικαστεί για τοκογλυφία ο Γ. Ανθόπουλος. Σαν όνομα δεν λέει τίποτα. Λέει όμως το βιογραφικό του: Πρώην υφυπουργός Παιδείας επί ΠΑΣΟΚ. Θεοσεβούμενος και τακτικός προσκυνητής του Αγίου Ορους, προσθέτω εγώ. Δεν είναι μόνο δηλαδή οι ακραιφνείς δεξιοί σαν τον Μπαλτάκο, άνθρωποι της εκκλησίας. Είναι και από το ΠΑΣΟΚ.

Αν στην Κολομβία, πρώην υπουργοί διώκονται για τοκογλυφία είναι άγνωστο.

Και να κλείσουμε σιγά σιγά με μια εξαιρετικής σημασίας είδηση: Μέσα στον προεκλογικό πυρετό για το Δήμο της Αθήνας, ο Αρης Σπηλιωτόπουλος, ερωτηθείς σχετικά, έκανε τη συγκλονιστική αποκάλυψη: «Ναι. Είναι μέσα στα σχέδια και ο γάμος».

Μπορεί, λοιπόν, να θεωρείται οριστικό. Ενας αθεράπευτα εργένης, αποφάσισε οριστικά και αμετάκλητα να ανέβει τα σκαλοπάτια της εκκλησίας. Ποια είναι η εκλεκτή της καρδιάς του δεν έγινε γνωστό, αλλά οι μπουκ έχουν ήδη αρχίσει να δέχονται στοιχήματα:

Ποιος θα παντρευτεί πρώτος; Ο Αντώνης Ρέμος; Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης; Ή ο Αρης Σπηλιωτόπουλος;

Αυτά.

 

[Κ. Καίσαρης – sentragoal.gr]

Απρίλιος 12, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική | , , , , , , , | Σχολιάστε

Τα αίσχη των «Τσολάκογλου»

Επιτύμβια πλάκα αναθέματος στο πολιτικό μνήμα της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου αποτελεί, όπως όλα δείχνουν το πολυνομοσχέδιο που θα ψηφίσει σήμερα η κυβερνητική πλειοψηφία και οι βουλευτές που κρατάει στο χέρι της η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Ο πολιτικός τάφος τους δεν θα είναι βέβαια η σημερινή ψηφοφορία στη Βουλή, όπου σύσσωμοι οι «καραγκιόζηδες» βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ θα την υπερψηφίσουν, παρά το θέατρο που έπαιζαν τις τελευταίες μέρες ακόμη και κάποιοι υπουργοί των δύο κομμάτων υποκρινόμενοι ότι διαφωνούν με διατάξεις του πολυνομοσχεδίου.

Φαρμακοποιοί, αρτοποιοί, κτηνοτρόφοι, ταξιτζήδες, προστέθηκαν ελέω πολυνομοσχεδίου στις κοινωνικές ομάδες των ορκισμένων αντιπάλων της κυβέρνησης «Τσολάκογλου» του ελληνικού και γερμανικού κεφαλαίου.

Είναι εντυπωσιακό και άκρως αποκαλυπτικό της δουλοφροσύνης του ελληνικού πολιτικού προσωπικού το γεγονός ότι κανένας από τους εσχάτως εμφανισθέντες νεόκοπους… «αντάρτες του γάλακτος» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν τόλμησε να καταγγείλει δημόσια ότι στόχος των νέων ρυθμίσεων για το γάλα είναι απλούστατα να καταλάβουν την ελληνική αγορά οι γερμανικές, ολλανδικές και άλλες ευρωπαϊκές γαλακτοβιομηχανίες που έχουν στις χώρες τους πλεόνασμα γάλακτος.

Στη νοοτροπία των Γερμανών και των ομοίων τους άλλωστε σιγά μην πάθουν τίποτα οι Έλληνες, τους οποίους συμπεριλαμβάνουν πλέον στους… «γύφτους των Βαλκανίων», αν πιουν γάλα… τριάντα ημερών χωρίς καμιά θρεπτική ουσία!

Πάλι καλά, σκέφτονται ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος, που δεν απαίτησε η τρόικα να πίνουν τα ελληνόπουλα μόνο γάλα… σκόνη, όπως έπιναν τις δεκαετίες του 1950 και του 1960! Είμαστε αχάριστος λαός που διαμαρτυρόμαστε κατά των Γερμανών, σκέφτονται σίγουρα οι «Τσολάκογλου» που μας κυβερνούν.

Πολιτικός τάφος της ΝΔ όμως, όπως και του «κλινικά νεκρού» ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, θα αποδειχθούν πιθανότατα οι ευρωεκλογές. Όσο κι αν ο συγκεκριμένος θεσμός είναι πασίγνωστο πως δεν έχει καμιά αυτοτελή πολιτική σοβαρότητα, ως αδιαμφισβήτητης έκτασης δημοσκόπηση των πολιτικών διαθέσεων του λαού μας έχει αυτή τη φορά αξία.

Αν όντως τρεις στους τέσσερις Έλληνες ψηφίσουν εναντίον της κυβέρνησης στις ευρωεκλογές, είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου θα καταρρεύσει αμέσως μετά τις 25 Μαΐου.

Όχι φυσικά από δημοκρατική ευαισθησία. Είναι πολύ «χοντρόπετσοι» πολιτικά ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος για να παραιτηθούν επειδή ο λαός τους αποδοκιμάζει και αποστρέφεται την πολιτική τους. Η εξουσία και μόνο τους νοιάζει αυτούς. Αν είχαν οποιαδήποτε δημοκρατική ευαισθησία, δεν θα ηγούνταν της πιο κατάπτυστης και ξενόδουλης κυβέρνησης που γνώρισε ποτέ αυτή η χώρα, χειρότερης και πιο ξεφτιλισμένης ακόμη και από την κυβέρνηση του λαομίσητου Γιωργάκη Παπανδρέου.

Η κυβέρνηση τους όμως θα πέσει επειδή οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αν το αποτέλεσμα του κόμματος τους κινηθεί όντως στο 5-6% στις ευρωεκλογές, θα φύγουν τρέχοντας από την κυβέρνηση όσο κι αν τους εκβιάζουν, με μοναδικό κίνητρο να διασωθούν πολιτικά ως πρόσωπα και να διασφαλίσουν το προσωπικό τους πολιτικό μέλλον – συν το να γλιτώσουν το τομάρι τους και να μην καταλήξουν στη φυλακή οι πιο εκτεθειμένοι από αυτούς.

Έτσι, το πιθανότερο είναι πως οι ευρωεκλογές θα οδηγούν σε άμεση κατάρρευση της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου και σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές στα τέλη Ιουνίου ή στις αρχές Ιουλίου.

Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος αντιλαμβάνονται ότι έρχεται η ώρα της πτώσης τους και μετέρχονται όλα τα μέσα προκειμένου να πειθαναγκάσουν τους βουλευτές τους να τους στηρίξουν μέχρις εσχάτων.

Πρώτα απ’ όλα υπηρετούν αδίστακτα και χωρίς καμιά αναστολή το ελληνικό και το γερμανικό κεφάλαιο.

Δεύτερον, χρησιμοποιούνται όλοι οι φάκελοι των μυστικών υπηρεσιών για τις αδυναμίες παντός είδους των βουλευτών, προκειμένου να παραμένουν εξ ανάγκης πειθήνιοι στους αρχηγούς της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Τρίτον, χρησιμοποιείται ως δέλεαρ ο ανασχηματισμός, το πιο αποτελεσματικό όπλο έναντι των βουλευτών. Μοναδικό όνειρο ζωής κάθε κυβερνητικού βουλευτή είναι να γίνει υπουργός. Με μια και μόνη υπουργική θητεία πλουτίζει για όλη του την υπόλοιπη ζωή!

Τέταρτον, ο Σαμαράς χρησιμοποιεί ως απειλή προς τους εσωκομματικούς του αντιπάλους το σενάριο ότι σκοπεύει να διαλύσει τη ΝΔ και να φτιάξει νέο, δικό του κόμμα με το όνομα Νέα Ελλάδα. Αυτό σημαίνει για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι στο νέο κόμμα ο Σαμαράς θα χρησιμοποιήσει στις θέσεις – κλειδιά μόνο τους έμπιστούς του, παραγκωνίζοντας ή υποβαθμίζοντας τους εσωκομματικούς του αντιπάλους κι αφήνοντας εκτός του νέου κόμματος τους πιο επικίνδυνους εξ αυτών.

Ελάχιστη σημασία έχουν αυτή τη στιγμή όλα τα παραπάνω. Η ουσία είναι ότι η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου οδηγείται προς την ανατροπή της λόγω πανικόβλητης φυγής των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ εξαιτίας του αναμενόμενου ποσοστού του κόμματος αυτού στις ευρωεκλογές που εκτιμάται γύρω στο 5%.

Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος προσπαθούν να πειθαναγκάσουν τους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να παραμείνουν δίπλα τους και να καταποντιστούν όλοι μαζί. Αν θα το πετύχουν ή όχι, εξαρτάται από το τι θα ψηφίσει ο λαός σε αυτές τις απροσδόκητα κρίσιμες ευρωεκλογές.

[Γ. Δελαστίκ – prin.gr]

Μαρτίου 30, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική, Χούντα | , , , , , | 1 σχόλιο

Ο Νίκος Δήμου και η Εθνοσωτήριος Επανάστασις

dimou33

Χαμός (διαβάζω) έγινε πάλι στο διαδίκτυο με αφορμή ένα άρθρο του Ν. Δήμου για την επανάσταση του 1821.

Στο άρθρο του που αναρτήθηκε στο protagon.gr (του νέου ηγέτη μας, του Σταύρου του Θεοδωράκη με το σακίδιο), εν ολίγοις αναφέρονται τα εξής:

– Η επανάσταση δεν ήταν επανάσταση, αλλά εμφύλιος πόλεμος.

– Η επανάσταση απέτυχε παταγωδώς.

– Ο Κολοκοτρώνης ήταν ένας κοινός εγκληματίας πολέμου και έκανε «εθνοκάθαρση».

– Ο Καποδίστριας, ο Κοραής και άλλοι δεν υποστήριξαν ποτέ την επανάσταση.

– Την επανάσταση δεν έκαναν Έλληνες αλλά Αλβανοί.

Τις παραπάνω απόψεις μάλιστα τις χαρακτηρίζει ως «εξακριβωμένες ιστορικά αλήθειες».

Σε όποιον έχει παρακολουθήσει την πορεία του Ν. Δήμου, την συμμετοχή του σε διάφορους «αμφιλεγόμενους» (βλέπε: πρακτόρικους) οργανισμούς τύπου «Παρατηρητήριο Ελσίνκι», οι «απόψεις» του δεν πρέπει να προκαλούν καμμια έκπληξη.

Τέτοιες, παραληρηματικής μορφής καλοπληρωμένες ανοησίες γράφει εδώ και πολλά χρόνια. 

Αντιθέτως, έκπληξη είναι οτι υπάρχουν μερικοί ακόμα άνθρωποι που εξακολουθούν να παίρνουν τον Δήμου στα σοβαρά. Αν και, οφείλω να παραδεχτώ οτι πλέον, ακόμα και οι αναγνώστες του Protagon, στην συντριπτική τους πλειοψηφία πήραν τον Νίκο Δήμου στο ψιλό (γεγονός που ανάγκασε τους διαχειριστές του site να κλείσουν άρον άρον τα σχόλια στο εν λόγω άρθρο).

Ίσως όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση η ενασχόληση του Ν. Δήμου με την «επανάσταση» έχει άλλες ρίζες.

Η μοναδική Επανάστασις που συγκίνησε τον Δήμου πρέπει να ήταν η Εθνοσωτήριος.

Αυτή ήταν άλλωστε, η Επαναστατική Κυβέρνησις του Γεωργίου Παπαδοπούλου, που διόρισε το Νίκο Δήμου στη θέση του «Γενικού Γραμματέως της Διοικούσης Επιτροπής της Ενώσεων Διαφημιστικών Επιχειρήσεων Ελλάδος».

Και μάλιστα με κάθε επισημότητα. Με την τζίφρα δυο εκ των ηγετών της Χούντας. Του Μακαρέζου και του Ανδρουτσόπουλου.

Κλικ για μεγένθυση

Κλικ για μεγένθυση

Ο Νίκος Δήμου δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος χουντικός που έκανε καριέρα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, φορώντας τον φερετζέ του «αριστερού», για να κρύβει καλά το φασιστικό παρελθόν του.

Τώρα μάλιστα, καθώς πλέον βαδίζει προς τα 80 φεύγα, αποφάσισε για άλλη μια φορά να ασχοληθεί ενεργώς με τα πολιτικά πράγματα της χώρας. Συμμετέχοντας ενεργώς στο προκατ κόμμα – ανέκδοτο του Στ. Θεοδωράκη.

Με την ελπίδα οτι, αυτή τη φορά, η ενασχόλησή του δεν θα είναι τόσο καταστροφική όπως με την προ πενταετίας συμμετοχή του στην τότε «Δράση», από κοινού με άλλα πολιτικά σούργελα όπως ο Στέφανος Μάνος και ο Βασίλης ο Κοντογιαννόπουλος.

Τότε δηλαδή που είχαν γελάσει και τα τσιμέντα.

Μαρτίου 26, 2014 Posted by | Ελλάδα, Θεοδωράκης, Κοινωνία, Ν. Δήμου, Σούργελα | , , , | 1 σχόλιο

Μόνο στην Ελλάδα οι παρελάσεις είναι πριβέ

ΜΑΤΣ κεκλεισμένων των θυρών γίνονται. Εχει επιβληθεί ποινή δηλαδή και κάποιο παιχνίδι διεξάγεται χωρίς κόσμο. Και είναι στο γήπεδο μόνο κάποιοι «επίσημοι».

Παρέλαση κεκλεισμένων των θυρών πραγματοποιείται μόνο στην Ελλάδα. Πουθενά αλλού.

Οπως και πέρυσι, λοιπόν, έτσι κι εφέτος στις δύο παρελάσεις που θα γίνουν στην Αθήνα για την 25η Μαρτίου, το «παρών» θα δώσουν μόνο όσοι διαθέτουν σχετική πρόσκληση. Ουδείς άλλος. Και στη μαθητική της Δευτέρας και στην στρατιωτική της Τρίτης.

Με περισσότερους από 2.500 αστυνομικούς ή μπάτσους να είναι ακροβολισμένοι για την τήρηση της τάξης. Μην τυχόν και πλησιάσει κανείς και χυμήξει στους επισήμους.

Κι όπως στα γήπεδα όταν υπάρχουν οπαδοί των δύο ομάδων, δημιουργούνται νεκρές ζώνες για να μην εφάπτονται, έτσι και στην παρέλαση. Οι αστυνομικοί θα εφαρμόσουν το ίδιο σχέδιο με πέρυσι. Τη δημιουργία νεκρής ζώνης σε ακτίνα δεκάδων μέτρων από την εξέδρα των επισήμων, μπροστά στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη.

Μην τυχόν, δηλαδή, αρχίσουνε και πέφτουνε τίποτα ντομάτες και αβγά.

Για την Τρίτη, την ημέρα της στρατιωτικής παρέλασης, η πρόσβαση στην πάνω πλευρά της πλατείας Συντάγματος θα επιτρέπεται μόνο σε όσους διαθέτουν σχετική πρόσκληση. Από τις οκτακόσιες συνολικά που θα εκδώσει η Περιφέρεια Αττικής. Διαπιστεύσεις όπως και στο ποδόσφαιρο, όταν πρόκειται για κεκλεισμένων των θυρών.

Και πέρα από τους 2.500 πολιτσμάνους, θα είναι με τα γκλοπ και τις ασπίδες παρά πόδα οι επίλεκτες διμοιρίες των ΜΑΤ. Με το σύνολο των αστυνομικών δυνάμεων της Αττικής να βρίσκεται σε επιφυλακή και να έχουν ανακληθεί όλες οι άδειες. Ταυτόχρονα θα είναι κλειστός και ο σταθμός του Μετρό στο Σύνταγμα.

Με όλο τον σεβασμό, λοιπόν, στους θεσμούς και στην καθεστηκυία τάξη: Υπάρχει προηγούμενο, όχι στην Ευρώπη, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη, να γίνεται παρέλαση κεκλεισμένων των θυρών; Τότε για ποιον λόγο γίνεται; Για τους επισήμους που θα είναι στην εξέδρα; Ούτε επί Χούντας δεν είχε γίνει αυτό.

Επί «επαναστάσεως» της 21ης Απριλίου όπως την αποκαλεί ο Καρατζαφέρης δεν ήταν λίγοι αυτοί που πηγαίνανε στις παρελάσεις και χειροκροτάγανε τους Παπαδόπουλους (φωτό) και τους Πατακούς μάλιστα.

Ούτε στη Βόρεια Κορέα δεν λαμβάνονται τέτοια μέτρα. Μόνο στην ελληνική δημοκρατία, οι μαθητές τη μία μέρα και οι στρατιώτες την άλλη,θα παρελάσουνε μόνοι τους. Πριβέ.

Ολα τα καθεστώτα έχουν κάποιους δικούς τους να γεμίζουν τις πλατείες στις παρελάσεις. Στην Ελλάδα τις παρελάσεις τις παρακολουθούν μόνο οι επίσημοι και οι αστυνομικοί. Για τον κόσμο το θέαμα είναι απαγορευμένο.

Υπάρχουν ωστόσο και καλά νέα.

Οτι δεν τέθηκε δηλαδή θέμα για τη βενζίνη.

Οπως στην προηγούμενη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Επειδή το υπουργείο Εθνικής Αμυνας δεν είχε λεφτά, η βενζίνη ήταν χορηγία του ομίλου Βαρδινογιάννη.

Προφανώς για εφέτος, λόγω του πρωτογενούς πλεονάσματος, δεν προέκυψε τέτοιο θέμα. Μπορεί ο κοσμάκης όλο τον χειμώνα που πέρασε να μην είχε λεφτά για πετρέλαιο, αλλά λεφτά για βενζίνα στην παρέλαση υπάρχουν.

Τα αεροπλάνα που όλες αυτές τις μέρες κάνουνε πρόβες στον αττικό ουρανό, δεν είναι τουρκικά. Είναι ελληνικά. Εκτός αν η βενζίνη είναι χορηγία του ομίλου Μελισσανίδη, που για λόγους σεμνότητος δεν θέλει να δημοσιοποιηθεί.

Αυτά.

 

[K. Καίσαρης – sentragoal.gr]

 

Μαρτίου 21, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική, Σούργελα, Χούντα | , , , , | Σχολιάστε

Ουγκανία – Ουκρανία 58-40

ΟΔΥΝΗΡΗ ήττα υπέστη η Ουκρανία από την πιο έτοιμη Ουγκανία με 58-40.

oukr

Πώς έπαιξαν οι ομάδες:

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Συγκλονισμένος ο πλανήτης από τις βίαιες ταραχές στην Ουκρανία που προκάλεσαν τον θάνατο 40 ατόμων.
Και όλα αυτά, την ώρα που ο πρώην πρόεδρος της χώρας Γιανουκόβιτς φαίνεται να εγκατέλειψε άρον άρον τη χώρα και, ως αυτή τη στιγμή, να αγνοείται.

ΟΥΓΚΑΝΙΑ: Ατάραχοι οι πάντες από τον θάνατο  58 ανθρώπων από την γρίππη, ενώ ο Ιατρικός Σύλλογος ανακοινώνει οτι οι θάνατοι θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί με το απλό εμβόλιο που είναι όμως πανάκριβο: 6 ολόκληρα ευρώ.
Και όλα αυτά, την ώρα που ο Υπουργός Υγείας τσακώνεται στο τουίτερ με τον Βαξεβάνη και ετοιμάζεται για την 1.456η εμφάνισή του σε εκπομπή του ΣΚΑΙ για να αντιμετωπίσει την πάντα διεισδυτική δημοσιογραφία του Άρη του Πορτοσάλτε.

 

Φεβρουαρίου 24, 2014 Posted by | Γεωργιάδης, Ελλάδα, Κοινωνία, Πολιτική, Σούργελα | , , , | 1 σχόλιο

Νεκρός από υπερβολική δόση ταλέντου ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος

Αντίο... ήσουν Κωνσταντίνος με "κ" κεφαλαίο.

Νεκρός από υπερβολική δόση ταλέντου βρέθηκε πριν από λίγες ώρες στο διαμέρισμά του ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος.

Σύμφωνα με πληροφορίες του theblob.gr, οι γείτονές του ανησύχησαν όταν συνειδητοποίησαν πως έχουν ώρα να ακούσουν τη θεσπέσια φωνή του να ερμηνεύει τραγούδια, ενώ η έντονη μυρωδιά από γιασεμί που προερχόταν από τη σωρό του, τους έκανε να καλέσουν την αστυνομία.

Συγκεκριμένα ένας γείτονας δήλωσε πως «στην αρχή νομίζαμε ότι έκλασε ο Κωνσταντίνος, αλλά η ευωδία κράτησε περισσότερο από το κανονικό και αυτό μας έβαλε σε σκέψεις».

Οι αστυνομικές αρχές παραβιάζοντας την πόρτα του διαμερίσματός του, βρήκαν σε στάση διαλογισμού το άψυχο κορμί, τυλιγμένο σε πορτοκαλί κελεμπία. Δίπλα του βρέθηκαν 60 σακουλάκια ταλέντου που μέσα περιείχαν βλαβερές χημικές ουσίες για τη δημοσιογραφία, την ποίηση και το τραγούδι.

Ανάμεσα στα ευρήματα της αστυνομίας, ξεχώρισαν μια αφίσα της Κατερίνας Καινούριου κολλημένη στον τοίχο, ένα δεντράκι έτοιμο για δεντροφύτευση και ένα οριγκάμι ομοίωμα του κ. Αλαφούζου.

Υπενθυμίζεται ότι στο παρελθόν από την ίδια κακή συνήθεια, αυτή του ταλέντου, είχε απειληθεί και η ζωή του Γιώργου Κιμούλη, όπως πρώτος ο Τζίμης Πανούσης είχε αποκαλύψει.

Συγκλονισμένος ο πνευματικός κόσμος κάθε χώρας, εξέφρασε τη λύπη του για αυτή την τεράστια απώλεια, ενώ με εντολή Αντώνη Σαμαρά, η χώρα μας θα βρίσκεται σε τριήμερο εθνικό πένθος. Εκτός από τη μικρή Ελλάδα όμως σε πένθος έχει βυθιστεί όλη η υφήλιος, καθώς στην ουσία η απώλεια του Κωνσταντίνου Μπογδάνου είναι, μετά τον John Lennon, ο θάνατος καλλιτέχνη που αναστάτωσε κάθε γωνιά του στρογγυλού πλανήτη.

Μηνύματα λατρείας και απόγνωσης έρχονται από παντού. Ο απόλυτος συνδυασμός Απολλώνιου και Διονυσιακού στοιχείου δεν είναι πια κοντά μας, ο σύγχρονος Δάντης, το ανθισμένο περιβόλι, το τρίτο μάτι του Βούδα, ο ομφαλός της γης, είναι λίγοι μόνο από τους χιλιάδες χαρακτηρισμούς που του έχουν αποδοθεί απ τον παγκόσμιο Τύπο.

Ο «πιο πετυχημένος της γενιάς τους» όπως τον χαρακτήριζαν οι περισσότεροι άνθρωποι κάθε ηλικίας, θα είναι πάντα μαζί μας μέσα από το έργο του. Δεν ήταν λίγοι εξάλλου αυτοί που στο άκουσμα της είδησης του χαμού του, πίστεψαν ότι ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος δεν «έφυγε» αλλά αυτοκαταψύχθηκε ώστε να διατηρηθεί το ταλέντο του φρέσκο μέχρι τότε που η ανθρωπότητα θα είναι έτοιμη. Πρόχειροι υπολογισμοί έκαναν λόγο για περίπου 233 χρόνια ακόμα.

[Από το theblob.gr]

Φεβρουαρίου 13, 2014 Posted by | Δημοσιογραφία, Ελλάδα, Κοινωνία, ΣΚΑΙ, Σούργελα, Media | , | Σχολιάστε

Ημερολόγιο φυλακής του Βαγγέλη Φιλιππίδη

agg_fil

…..ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ και μαϊμού Αγγελοι.

Οπως ο περιβόητος πλέον Αγγελος Φιλιππίδης. Ο οποίος έχει βαφτιστεί Βαγγέλης. Ή Βαγγέλας επί το λαϊκότερον αν κατοικούσε στου Ψυρρή ή Ευάγγελος αν ακολουθούσε όπως ο Βενιζέλος τον δρόμο της πολιτικής.

Ενας Φιλιππίδης, ωστόσο, απόφοιτος του Κολεγίου Αθηνών, από αριστοκρατική οικογένεια με σπουδές στην Αμερική με υψηλές γνωριμίες και στόχους, σε καμία περίπτωση δεν ήταν δυνατόν να αποκαλείται όπως τον βάφτισε ο νονός του.

Το Βαγγέλης θα ήταν τρε μπανάλ. Γι’ αυτό το άλλαξε και το έκανε Αγγελος. Και χωρίς συμβολαιογραφική πράξη, όπως ο Νταλάρας το Νταράλας. Εβγαλε από το Ευάγγελος το έψιλον και το ύψιλον και καθάρισε.

Κατά τα άλλα, μέχρι τώρα ήταν ο Μπάτης, που τραγουδούσε στις φυλακές του Ωρωπού το «Τρίτη, Πέμπτη μακαρόνια, φάτε μάγκες, βγάλτε χρόνια και την Κυριακή έχει κρέας, τσάμπα είναι κι ο κουρέας».

Τώρα εμφανίστηκε και ο Βαγγέλης Φιλιππίδης με το ημερολόγιο φυλακής. Οτι εκεί στο Μαλτεπέ τους ταΐζανε κάθε μέρα φασόλια και ρύζι.

Αποτέλεσμα; Σε εικοσιδύο μέρες φυλακής να χάσει οκτώ κιλά. Τύφλα να ‘χουν τα Μπόντι Λάιν.

Ολα αυτά και πολλά άλλα στο ημερολόγιο φυλακής του Βαγγέλη, που δημοσιεύτηκε το Σάββατο. Λες και πρόκειται για τον Κόμη Μοντεχρίστο. Ή τη Μαρίνα Νεμάτ που έγραψε το βιβλίο «Η φυλακισμένη της Τεχεράνης».

Κι επειδή βέβαια ένας Φιλιππίδης σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να μείνει σιωπηλός, θα επανέλθουμε.

Στην ιστορία πλέον, μετά τα «Ημερολόγια μοτοσικλέτας» του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, υπάρχει το ημερολόγιο φυλακής του Βαγγέλη Φιλιππίδη.

Αυτά.

 

[Κ. Καίσαρης – sentragoal.gr]

Φεβρουαρίου 11, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κώστας Καίσαρης, Κοινωνία, Σούργελα | | Σχολιάστε

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΓΩΝΙΑ: Τί θα ψηφίσει η Ελένη Τσαλιγοπούλου;

tsaligo

Καταιγιστικές οι εξελίξεις το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε.

Ένα συγκλονιστικό θέμα που ανέκυψε μόλις προχθές έχει επισκιάσει τους σεισμούς, την μεταγραφή Μήτρογλου, ακόμα και το Σούπερμπωλ. Δεν είναι υπερβολή να πούμε οτι ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα.

Στην οποία Ελλάδα, η τραγουδίστρια Ελένη Τσαλιγοπούλου, έδωσε συνέντευξη στην οποία δήλωσε οτι «φοβάται οτι αν βγει ο Σύριζα τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα».

Αμέσως σήμανε συναγερμός!

Τα πολιτικά επιτελεία, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο ολόκληρο μπήκαν σε συναγερμό. Συσκέψεις επί συσκέψεων, από την Καλαμάτα μέχρι την Αλάσκα και από το Καράκας μέχρι τα Άνω Κωλοφάρδουλα Ευρυτανίας.

Η πρώτη αντίδραση ήρθε από το επικοινωνιακό επιτελείο του Αντώνη Σαμαρά. Γνωστοί για την σοβαρότητά τους από την επιτυχημένη τους πορεία στην Πολιτική Άνοιξη, οι επιτελείς του Μουρούτη έβγαλαν ανακοίνωση καταπέλτη κατά του Σύριζα.

-«Νια, νια νια νια, νια».

Ο Σύριζα απάντησε με θυμηδία:

«Σιγά τα ωά. Για κάθε Τσαλιγοπούλου που φεύγει, θα βγάζουμε δέκα Δρογώσηδες. Το (έντεχνο) ποτάμι δεν γυρίζει πίσω»

Το θέμα πήρε τέτοιες διαστάσεις, που η τραγουδίστρια επανήλθε αναρτώντας μια διευκρινιστική και μακροσκελή δήλωση στο Facebook. Στην δήλωσή της, δεν διαψεύδει μεν αυτό που είπε, αλλά τονίζει κατηγορηματικά: «Εγώ πάντως θα ψηφίσω Σύριζα».

Είναι προφανές οτι για την διευκρινιστική της δήλωση μέτρησαν πολλά πράγματα:

Πρώτα απ’ όλα η καριέρα της. Όλοι νγωρίζουν οτι για να κάνεις καριέρα στο τραγούδι πρέπει να δηλώνεις γενικώς και αορίστως «αριστερός». Αν παρεκλίνεις, τη γάμησες. Αν, αντιθέτως είσαι και λίγο «μαχόμενος», τότε η καριέρα σου είναι εγγυημένη. Ακόμα και αν είσαι παντελώς ατάλαντος, ας πούμε σαν τον Διονύση Τσακνή.

Ένα δεύτερο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην τοποθέτηση της αοιδού είναι οτι η ίδια είναι βαθιά Ελληνίδα. Διότι όπως είναι γνωστό, ο μέσος και η μέση Ελληνίδα, γνωρίζουν πολύ καλά και από πριν το πόσο μαλάκας είναι ο μαλάκας που πρόκειται να ψηφίσει. Παρ’ όλα αυτά, θα τον ψηφίσει.

Δηλαδή δεν γνωρίζει αυτός που στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσει ΝΔ, πόσο καραγκιόζης είναι ο Άδωνης; Δεν γνωρίζει πόσο σούργελο είναι ο Σαμαράς; Φυσικά και γνωρίζει. Παρ’ όλα αυτά θα τους ψηφίσει.

Ή μήπως περιμένει ο ψηφοφόρος του Σύριζα οτι θα τον σώσουν ο Μηλιός με τον Στρατούλη; Σαφώς και όχι. Αλλά θα τους τιμήσει.

Όλα κι όλα. Το γατόνι, ο Έλληνας, τον μαλάκα και τον καραγκιόζη τον αναγνωρίζει από μακριά. Ταυτόχρονα όμως είναι έτοιμος να τον τιμήσει. Ακόμα και με την ψήφο του μάλιστα.

Ίσως τελικά γιατί είναι εικόνα και ομοίωσή του.

Φεβρουαρίου 3, 2014 Posted by | Ελλάδα, Κοινωνία, ΝΔ, Πολιτική, ΣΥΡΙΖΑ, Σούργελα | , , | Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: