Aman τo Μati mou

Μάτι που τα βλέπει όλα στην χώρα που ανθεί η φαιδρά Λαμπρακομπομπολαία

Πλυντήριο «Μπένι». Για τέλειο ξέπλυμα!

Κυκλοφόρησε το νέο επαναστατικό μοντέλο πλυντηρίου «ΜΠΕΝΙ».

Το «ΜΠΕΝΙ», που αντικαθιστά το παλαιότερο μοντέλο «GIORGO», είναι πραγματικά εκπληκτικό!

Click για μεγένθυση

Βάζετε στο πλυντήριο έναν απατεώνα και βγαίνει ολόφρεσκος, πεντακάθαρος και κυρίως άφθαρτος!

Πλυντήριο ΜΠΕΝΙ.
Τώρα και με προγράμματα στα Ελληνικά!

Διαλέξτε το πρόγραμμα που σας ταιριάζει και καλή πλύση!

Click για μεγένθυση

Μαρτίου 14, 2012 Posted by | Αναστασιάδης, Βήμα, Βενιζέλος, Γίγαντες της TV, Γιωργάκης, ΔΟΛ, Δημοσιογραφία, Δοσίλογοι, ΕΘΝΟΣ, ΕΡΤ, Ελλάδα, Λαμπρακιστάν, Μπομπολιστάν, ΜΜΕ, Πρώτο Θέμα, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική, Τα Νέα, Το Βήμα, Χούντα, Media, Mega | , , | Σχολιάστε

Πουτάνες και Δημοσιογράφοι

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Αν θες να ταΐσεις το πόπολο τυρόπιττες, σουβλάκια ή ότι άλλο εδώδιμο, χρειάζεσαι οπωσδήποτε άδεια, ακόμη κι αν θες ν’ ανοίξεις μια τρύπα δύο επί δύο σε μια γειτονιά. Θα σε ελέγχει η αγορανομία, το υγειονομικό και πάει λέγοντας. Αν σε τσακώσουν να πουλάς σάπια και ληγμένα, επικίνδυνα για την δημόσια υγεία, τότε θα σε μπαγλαρώσουν και θα πας στο αυτόφωρο, θα στο κλείσουν το μαγαζί. Εσένα δε, θα σε στείλουν να περνάς τα πρωϊνά στο προαύλιο του ευαγούς ιδρύματος του Κορυδαλλού, παίζοντας βόλλεϋ με τον αθώο, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, Μπέο. Τα πρόστιμα θα πέσουνε βροχή κι όταν βγεις, θα είσαι κακόφημος σαν τον Μιχαλίτση, που ως γνωστόν «έφαγε» το Σακαφλιά στα Τρίκαλα στα δυο στενά, για όσους ξέρουν το πλήρες λαϊκό άσμα. Ούτε κόλλυβα δεν θα παίρνουν από το χέρι σου και η καριέρα σου στην εστίαση θα λήξει σαν την καριέρα του Δρούτσα στο ΥΠΕΞ. Αιφνιδίως.

Αν όμως θέλεις να ταΐζεις έναν ολόκληρο λαό φούμαρα δεν χρειάζεσαι καμμία άδεια, καμμίας αρχής. Αρκεί να έχεις αφεντικό και θράσσος. Μπορείς να μπουκώνεις τους αναγνώστες και τους τηλεθεατές σου με ψόφιες πολιτικές γάτες και ληγμένη παραπληροφόρηση και δεν χρειάζεσαι καμμία άδεια, καμμίας αρχής. Μόνο λίγο τουπέ και την τσίπα σου ξεχασμένη κάπου, κάποτε. Αρκεί να μπορείς να κοιτάς την κάμερα με γυάλινο μάτι και να λες τέρατα, χωρίς να παίζουν οι μύες του προσώπου σου, ακόμη κι αν συλλαμβάνεσαι που και που με την σκελέα σου κατεβασμένη ως τους αστραγάλους να κάνεις λαγουδάκια στο Σύνταγμα.

Χρειάζεται να διαθέτεις από μόνος σου ένα είδος φυσικού πολιτικού μπότοξ. Διότι το μπότοξ, το οποίο ως γνωστόν είναι στρατιωτικό δηλητήριο, νεκρώνει τον μυ και τα πέριξ αυτού και τον κρατάει για κάποιο διάστημα «τσίτα». Όπως δε ίσως γνωρίζετε, μερικά παρηκμασμένα ψώνια των τριών φύλων, κάνουν μπότοξ κόμη και στις μασχάλες, για να μην…ιδρώνουν. Οι έμποροι μνημονιακής παραπληροφόρησης όμως έχουν μπότοξ και στ’ αυτιά. Από κει ίσως  βγαίνει η φράση «δεν ιδρώνει το αυτί του».

Μπορείς να συκοφαντήσεις τον Τάσσο Παπαδόπουλο και να πουσάρεις μετά μανίας το σχέδιο Ανάν, να γίνεις ατζέντης κάθε είδους συμφερόντων, να λοιδορείς την αντιπολίτευση με ασύστολες ψευδολογίες, να πιάνεις αράχνες ξεροσταλιάζοντας στις πρεσβείες, να νταραβερίζεσαι με σκοπιανούς αλυτρωτιστές, τούρκους ισλαμοφασίστες κι όλη την κουνιστή φάλαγγα της ενδοτικότητας. Μπορείς να αποδομείς την εθνική ταυτότητα, να ασελγείς πάνω στην Ιστορία, τα σύμβολα και τους ήρωες του Λαού. Μπορείς να κοπρίζεις την νεοφιλελεύθερη ανθρωποφαγία σου από φυλλάδες και συχνότητες, να εκβιάζεις τον Λαό, να τον απειλείς, να κρεμάς στο σκουριασμένο σπαθάκι σου ή στην πένα και το πληκτρολόγιο σου όλες τις ξένες φούντες του ντουνιά. Κανένα πρόβλημα. Μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά κι άλλα τόσα χωρίς άδεια, χωρίς ποινικό, πειθαρχικό, κοινωνικό ή άλλο έλεγχο.

Φερέφωνα εργολάβων, εμπόρων όπλων, μπετατζήδων, σκουπιδιαραίων, διαμεσολαβητών πάσης φύσεως, έχουν μπει μέσα στον αιγιαλό της επικοινωνίας, στις συχνότητες που ανήκουν στο κράτος, δηλαδή σε σένα ΄Ελληνα κι έχουν στήσει πολυτελείς παράγκες, όπου μαγειρεύουν δύσοσμη προπαγάνδα, για την οποία ενίοτε παίρνουν γραμμή από εγχωρίους και βαρβάρους. Πάνε κι έρχονται στα Σούσα.
Την Πατρίδα δηλαδή μπορείς να την πουλάς τοις μετρητοίς ή επί πιστώσει χωρίς άδεια αλλά, φίλε μου, μπουγάτσα χωρίς άδεια δεν πουλάς.

Αυτή είναι μια κολοσσιαία στρέβλωση της προβληματικής απ’ όλες τις μπάντες Δημοκρατίας μας. Πώς μπορείς να εξυγιάνεις τον εν γένει δημόσιο βίο, όταν η ενημέρωση λειτουργεί με μαφιόζικους όρους, όταν η παρακμή και η μισθοφορία είναι ο κανόνας και όχι  εξαίρεση; Φτιάχνουν δημοσκοπήσεις, δολοφονούν προσωπικότητες, πνίγουν ειδήσεις, αναδεικνύουν γελοία παράσιτα, ευνουχισμένες γάτες των καναπέδων της διαπλοκής, με έναν πάντα στόχο: την ποδηγέτηση της πολιτικής ηγεσίας, ώστε οι «δουλειές» να γίνονται αδιατάρακτα.

Η μεταπολιτευτική παράγκα δίνει μάχη οπισθοφυλακής, προσπαθεί να επιβιώσει μαζί με τις μεθόδους της, οι οποίες οδήγησαν την χώρα εδώ που την οδήγησαν. Η διάλυση της, η ήττα των παρακμιακών μηχανισμών της και των θλιβερών προσώπων που την σηματοδοτούν, είναι εκ των ουκ άνευ για την επιβίωση και αναγέννηση της Πατρίδας. Για κάθε μισθοφόρο της παραπληροφόρησης, υπάρχουν δέκα νέοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι δεν μπήκαν στην δουλειά αυτή για να γίνουν δούλοι συμφερόντων. Για κάθε κρατικοδίαιτο παράσιτο της «επιχειρηματικότητας», που έχει ένα μόνο πελάτη, υπάρχουν εκατοντάδες σχολιαστές στο διαδίκτυο, που θέλουν το παιχνίδι να έχει διαφάνεια, δίκαιους κανόνες. Η ανάδειξη των υγιών δυνάμεων της Πατρίδας απαιτεί καυτηριασμό όλων των κακοφορμισμένων πληγών της κοινωνίας, ανατροπές, διοίκηση δια του παραδείγματος, ανανέωση σε πρόσωπα και ιδέες. Έτσι ώστε η πολιτική να επιστρέψει στα χέρια των εκλεγμένων πολιτικών, μακριά από τους σκοτεινούς προθαλάμους, την συναλλαγή, το life style, την ψευτογκλαμουριά.

Αυτό προϋποθέτει κι εξυγίανση της ενημέρωσης. Χρειαζόμαστε Τύπο, που να ελέγχει την εξουσία, να υπηρετεί το Λαό, όπως πρέπει όλα να τον υπηρετούν. Όχι βραχίονα εκβιασμών για άλλου είδους μπίζνες, όχι Πέμπτη Φάλαγγα ξένων συμφερόντων και της εγχώριας διαπλοκής.

Εν ολίγοις, αδέρφια, ακόμη κι οι δύστυχες πόρνες της οδού Φυλής χρειάζεται να έχουν άδεια της αρχής κι ελέγχονται υγειονομικώς. Οι πεμπτοφαλαγγίτες της παραπληροφόρησης ενός ολόκληρου λαού, όχι. Η διαφορά είναι, ότι οι αδειούχες πόρνες, την προσφορά των οποίων εξήρε ο σπουδαίος Νίκος Καββαδίας, ουδέποτε έβλαψαν την Πατρίδα.

 

 

 – Το παραπάνω κείμενο, δημοσιεύτηκε σήμερα στην εφημερίδα Δημοκρατία. Το AmanToMatiMou το αφιερώνει εξαιρετικά στους:

Αλέξη Παπαχελά, Πάσχο Μανδραβέλη, Σταύρο Θεοδωράκη, Αντώνη Καρακούση, Γιάννη Περετεντέρη, Παύλο Τσίμα, Παντελή Καψή, Ριχάρδο Σωμερίτη, Γιώργο Καρελιά, σε όλους τους υπαλλήλους του ΔΟΛ, του Μπόμπολα και του MEGA και σε λοιπούς τεθλιμμένους συγγενείς.

Και του χρόνου σπίτια σας κορίτσια!!!

Οκτώβριος 12, 2011 Posted by | Βήμα, Γίγαντες της TV, Γιωργάκης, Δημοσιογραφία, Δοσίλογοι, ΕΘΝΟΣ, Ελλάδα, Θεοδωράκης, Κρανιδιώτης Φαήλος, Καμπουράκης, Κοινωνία, Λαμπρακιστάν, ΜΜΕ, Οικονομέας, Πρετεντέρης, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική, Τρέμη, Τσίμας, Τα Νέα, Το Βήμα, Φασίστες, Χούντα, Media | , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Όταν οι απατεώνες βαφτίστηκαν εκσυγχρονιστές…

Τέτοιες ώρες, που αποκαλύπτεται πλέον και διεθνώς ότι  ο Σημίτης και ο Χριστοδουλάκης είχαν σκοπό να ξεπουλήσουν και την …..Ακρόπολη (!!!) αξίζει να θυμηθούμε τις ορδές των πληρωμένων δημοσιοκάφρων που εκθείαζαν και λιβάνιζαν μέρα νύχτα τον «λογιστή», τον «εκσυγχρονιστή».

Αυτούς που θεοποίησαν έναν ανύπαρκτο απατεωνίσκο της πλάκας και που έγιναν οι κολαούζοι του μεγαλύτερου πλιάτσικου που έγινε ποτέ στην Ελλάδα από μια δράκα αστείων καραγκιόζηδων.

Οι απατεώνες δεν θα μπορούσαν ποτέ να κάνουν τα όργια που έκαναν αν δεν είχαν τις πλάτες του πληρωμένου εσμού που λέγεται Ελληνικά ΜΜΕ.

Ότι πιο πουλημένο, πρόστυχο και σάπιο εμφανίστηκε ποτέ σε αυτό τον τόπο

Τιμή και δόξα στο Πάνθεον της αρπαχτής!


Φεβρουαρίου 17, 2010 Posted by | Alpha, Antenna, Αναστασιάδης, Βήμα, Γίγαντες της TV, Γιωργάκης, Δημοσιογραφία, ΕΘΝΟΣ, Ελευθεροτυπία, Ελλάδα, Θεοδωράκης, Καμπουράκης, Κοινωνία, Λαμπρακιστάν, Μπομπολιστάν, ΜΜΕ, Οικονομέας, Πρετεντέρης, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική, Σημίτης, Σούργελα, Τρέμη, Τσίμας, Τα Νέα, Media, Mega, Papandreou | , , , , , | Σχολιάστε

Ο Βασιλιάς απέθανε, η σαπίλα παραμένει. Καλά Χριστούγεννα!

O Βασιλιάς απέθανε….

Κλαίνε όλα τα «ορφανά».

Πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές, δημοσιογράφοι, λαμόγια, κηφήνες, παράσιτα και παρατρεχάμενοι αναζητούν αγωνιωδώς νέο «μπαμπάκα»


ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Δεκέμβριος 21, 2009 Posted by | Βήμα, Δημοσιογραφία, Λαμπρακιστάν, ΠΑΣΟΚ, Πολιτισμός, Πολιτική, Συγκλονιστικές Ειδήσεις, Σούργελα, Τα Νέα, Media, Mega | | 4 Σχόλια

Πέσ’ τα χρυσόστομε (2)

Κανονικά θα έπρεπε να βάζω δικές μου σκέψεις εδώ.

Έλα όμως που για άλλη μια φορά με πρόλαβε ο Πανούτσος!

(Άρθρο του Α. Πανούτσου, 12/12/08)

Εχω βρει το νεότερο θύμα της αστυνομικής βίας. Αυτόπτες μάρτυρες είδαν μπάτσο να δέρνει έγκυο, που από την κοιλία της ακουγόταν το «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι». Τώρα μπορώ να αναρωτηθώ κάποια πράγματα; Οπως για παράδειγμα…

Ανάμεσα στη μελούρα και τη σαχλαμάρα, τα σαββοπουλικά «τα παιδιά τα ξέρουν όλα», τις αναπολήσεις των αγώνων με τη Σωτηροπούλου και τον Πέτρουλα, την ανάδειξη του Ιγκόρ και του Αχμέτ σε αγωνιστές του ’21 και τον λυσσασμένο αγώνα του Διονύση Ελευθεράτου για την ανατροπή της κυβέρνησης Ράλλη, μπορεί κάποιος που κατάλαβε τα νοήματα από τις διαδηλώσεις να τα μοιραστεί με τους υπόλοιπους που είναι στούρνοι;

Για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εύκολο. Επαιξε στον εναλλακτικό χώρο, που παραδοσιακά είναι δικός του.

Για τους αντιεξουσιαστές επίσης το μήνυμα είναι εύκολο. Πόλεμος κατά της εξουσίας.

Για τους ήρωες του ’08 επίσης εύκολο. Σαρανταδυάρα Bravia δωρεάν.

Στους μαθητές το μόνο μήνυμα που διακρίνω είναι η διάθεση να διασκεδάσουν ο μικρός Αλέξανδρος από τη Φιλοθέη και η μικρή Νεφέλη από την Κηφισιά ζώντας αυτά που τους λένε οι αρχιτέκτονες γονείς τους ότι έκαναν όταν ήταν και αυτοί μαθητές.

Αν η επαναστατική αλλαγή έρθει από το γυμνασιακό κίνημα, ομολογώ ότι είμαι πολύ μεγάλος για να μετάσχω και υπόσχομαι ότι δεν θα προσπαθήσω να το σταματήσω.

Τώρα για την Αστυνομία. Δημοκρατική κοινωνία είμαστε, εκπροσώπους ψηφίζουμε και έχουμε τη δυνατότητα να λέμε τι θέλουμε να κάνουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν λέει ότι θέλει να καταργήσει τα ΜΑΤ. Υποθέτω για να μη χτυπάνε κόσμο στις διαδηλώσεις. Αλλά η δολοφονία του Αλέξη δεν θα είχε αποφευχθεί αφού έγινε από ειδικό φρουρό.

Αριστερότερα υπάρχει η άποψη να αφοπλιστεί η αστυνομία. Σε αυτό το σημείο αναφέρεται και η Βρετανία. Από το 1966 όμως και τη Μεγάλη Ληστεία του Τρένου οι περισσότεροι Αγγλοι αστυνομικοί είναι οπλισμένοι. Και να προσθέσω άριστα εκπαιδευμένοι στη χρήση των όπλων και την άοπλη μάχη.

Αν η ελληνική αστυνομία είχε εκπαίδευση αντίστοιχη της αγγλικής, η αριστερά θα έσκουζε. Αλλά και θα έκανε πορείες στην ακριανή λωρίδα του δρόμου, όπως κάνει στη Βρετανία.

Το συμπέρασμα μοιάζει να είναι ότι μας χρειάζεται μια αστυνομία που «να αφουγκράζεται τη νεολαία». Να εκπαιδευτούν οι αστυνομικοί στην ψυχανάλυση και όταν βλέπουν έναν πιτσιρικά να πετάει πέτρες να σκύβουν πάνω από το πρόβλημά του. «Με αυτόν τον τρόπο εκφράζεις την οργή σου για το ότι οι γονείς σου δεν ακούνε τα όνειρά σου;». Και στα περιπολικά να μην έχουν σειρήνες, που έχουν αυτό το κατιτίς το κρατικοβίαιο. Να παίζουν την «Αρκούδα καφέ». Και στη Λιλιπούπολη του Διονύση, της γενιάς των 700, των blogers και του Ιγκορ και του Αχμέτ καθένας θα μπορεί άφοβα να κυκλοφορεί στους δρόμους. Με τανκ.

Από τη δεκαετία του ’80 που σε παιδικό θέατρο είχε παιχτεί το κλασικό αριστούργημα «Δρακουμέλ και κακός λύκος ενάντια στον Ηρακλή και τα τρία γουρουνάκια» έχει να εμφανιστεί τίτλος τόσο πυκνός σε νοήματα όσο του χθεσινού «Ελεύθερου Τύπου». «Εφηβοι πρωταγωνιστές των επεισοδίων μιλούν για τα όνειρά τους».

Εχει ηλικία, που αυτές τις ημέρες είναι must, και αν πέρασες τα 15 δεν σε ακούει ούτε επαγγελματίας του 090. Εχει γκλαμουριά, που περιμένεις από μαγαζί της Γιάννας με το «πρωταγωνιστές», όχι δηλαδή ότι θα βγάζαμε να μιλήσει και η μπασκλασαρία. Και έχει μπούρου μπούρου και όνειρα, που αν δεν το καταλάβατε από τον Αλαβάνο εκεί έγινε το λάθος και σπάσανε το κέντρο. Καθόταν το παιδί το απόγευμα και έκανε τα όνειρά του και κατά το βραδάκι, όταν ερχόταν ο μπαμπάς, του έλεγε «Να σου πω τα όνειρα που έκανα σήμερα;» και ο κάφρος του απαντούσε «Δεν μας πηδάς, ρε Γιωργάκη, και εσύ και τα όνειρά σου…». Μία, δύο, πέντε το παιδί δεν άντεξε και κατέβασε μια ντουζίνα βιτρίνες για να πει κάπου τα όνειρά του. Εστω στον Σεραφείμ και τη Γιάννα.

Από εδώ και πέρα λοιπόν ξέρουμε. Αποφασίζουμε. Θέλουμε να συνεχίσουμε να το έχουμε γυρισμένο στην καυλάγκα και να συντρίβουμε τα όνειρα των παιδιών μας και αυτά με τη σειρά τους τις βιτρίνες ή κάποια στιγμή να κάτσουμε να τα ακούσουμε να μείνει ήσυχο και το κέντρο τώρα τις γιορτές; Και αν θέλουμε να τα ακούμε, ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα, όπως το γράμμα των «φίλων του Αλέξη», που, σύμφωνα με το «Βήμα», στάλθηκε στην ομοσπονδία καθηγητών του πανεπιστημίου. Δημοσιεύεται με αριθμημένες τις παραγράφους για να υπάρξει κριτική προσέγγιση στο θέμα.

1) «Μη ρίχνετε άλλα δακρυγόνα, εμείς κλαίμε κι από μόνοι μας», λένε στο υστερόγραφο της επιστολή τους οι φίλοι του παιδιού, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι «δεν είμαστε γνωστοί άγνωστοι ούτε κουκουλοφόροι, είμαστε τα παιδιά σας. Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο».

2) «Βοηθήστε μας. Δεν είμαστε τρομοκράτες, «κουκουλοφόροι», «γνωστοί άγνωστοι». Είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί άγνωστοι… Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Εχουμε ορμή -μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη «βιτρίνα», παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε».

3) «Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε. Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Υλη παντού. Αγάπη πουθενά. Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες;».

«Γιατί δεν βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; Μας σκοτώνουν. Βοηθήστε μας…».

Και τώρα η απάντηση του πουρού.

Για το 1 δηλώ υπευθύνως ότι ποτέ εγώ, φίλος, γνωστός μου ή ο Καρπετόπουλος δεν έριξαν ή θα ρίξουν δακρυγόνο σε μαθητές. Κύριος λόγος ότι δεν έχω ιδέα πού τα πουλάνε. Δηλώ επίσης ότι αν οι μαθητές ή το παιδί μου θέλουν καλύτερο κόσμο, όταν μεγαλώσουν ας πάρουν ένα συνεργείο από Αλβανούς να του αλλάξουνε τους σοβάδες.

Στο 2 ορκίζομαι ότι ποτέ δεν κακοποίησα, τραυμάτισα ή σκότωσα όνειρο παιδιού. Τα όνειρα των παιδιών είναι ιδιαίτερα βαρετά και περιορίζονται στην εκκεντρική επαγγελματική αποκατάσταση. «Θέλω να γίνω πυροσβέστης», «Θέλω να γίνω χορεύτρια». Ακόμα και αν γίνουμε η μόνη χώρα στον κόσμο που οι μισοί θα είναι πυροσβέστες και οι άλλοι μισοί χορεύτριες, δεν πρόκειται να σκοτώσω κανένα όνειρο. Και αν μερικά αγόρια αποφασίσουν να γίνουν χορεύτριες και μερικά κορίτσια πυροσβέστες, το θέμα αφορά μόνο τον Αλέφαντο. Για το «κυνηγάτε το χρήμα», πράγματι τα παιδιά έχουν δίκιο. Μόνο που οφείλεται σε καθυστέρηση στο λογιστήριο του καναλιού και ο Κάρπετ μού είπε ότι η κυρία που είναι υπεύθυνη θα του απαντήσει αύριο. Για το «Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε», οι αντίστοιχες απαντήσεις μου είναι «Οχι, ναι, τρόπος του λέγειν».

Για το 3 πρέπει να ομολογήσω ότι υπάρχει κάθε καλή διάθεση, αλλά δεν ξέρω πώς ακριβώς να βοηθήσω. Να σπάσω καμιά βιτρίνα δεν έχω αντίρρηση, φτάνει να είναι κοντά και να μην έχουν πρόβλημα οι ιδιοκτήτες. Αν δεν έχει πρόβλημα ο Γλου, μπορώ να σπάσω τη βιτρίνα του μαγαζιού στο ισόγειο του ΣΠΟΡ FM. Για να πετάξω πέτρες στους μπάτσους, επίσης καμία αντίρρηση, φτάνει οι πέτρες να είναι έτοιμες και οι μπάτσοι κοντά. Επίσης ο μπάτσος που θα με κυνηγήσει να είναι αναλόγου βάρους και ηλικίας και να μην υπάρχει κόσμος να μας κοιτάει και να γελάει.

Οσο για το «παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε», η απάντηση είναι ότι και αυτά είναι «γεμάτα μπιμπίκια, ηλίθια και σκυλοβρομάνε». Τώρα σας άρεσε που τα ακούσατε; Για το «μόνο πουλάτε και αγοράζετε» δεν καταλαβαίνω την κατηγορία. Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε για να φύγει το «μόνο»; Να δανειζόμαστε; Να ζητάμε barter και leasing; Και για το τελευταίο «ύλη παντού, αγάπη πουθενά» να πω ότι τα παιδιά έχουν δίκιο. Οι γονείς αμέσως να ικανοποιήσουν το αίτημα. Την επόμενη φορά που το παιδί θα πει «Θέλω snickers» ο γονέας να του απαντήσει «Τι να τα κάνεις; Αφού έχεις την αγάπη μου».

Το γράμμα πάντως στο «Βήμα» από την αρχή κάτι θύμιζε. Δεν χρειάστηκε πολύ για να το θυμηθώ. Ενα αντίστοιχο γράμμα που είχε δημοσιευθεί στην «Ελευθεροτυπία», πάλι για τις μαθητικές διαδηλώσεις, την εποχή που υπουργός ήταν η Γιαννάκου. Το γράμμα που υποτίθεται ότι το είχε γράψει ένα 14χρονο κορίτσι, χρησιμοποιώντας τη λέξη «παραβατικότητα», που είχε φέρει την αντίδραση της υπουργού: «Αν τα παιδιά έχουν τόσο πλούσιο λεξιλόγιο, πάμε καλά».

Δεκέμβριος 12, 2008 Posted by | Βήμα, Ελευθερουτοπία, Ελλάδα, Κοινωνία, ΜΜΕ, Πανούτσος, Media, USyriza | , , | 1 σχόλιο

   

Αρέσει σε %d bloggers: