Aman τo Μati mou

Μάτι που τα βλέπει όλα στην χώρα που ανθεί η φαιδρά Λαμπρακομπομπολαία

Αλοίμονο αν δεν είχαμε άποψη για τη Θάτσερ

Thatcher

Τρεις φορές την ψηφίσανε πρωθυπουργό, έφυγε από την πολιτική όχι επειδή έχασε εκλογές, αλλά από εσωκομματικές ίντριγκες, αλλά εμείς στην Ελλάδα ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα τι θέλανε οι Βρετανοί.

Ξέρουμε ότι η Μάργκαρετ Θάτσερ «μισιότανε από όλους τους Βρετανούς», ότι «κυνήγησε τους Ιρλανδούς» που έχουν αρχηγό τον Μπάμπη Ο’Τεννές και καταπίεσε όλους εμάς του κόκνις και τους πανκς, που μεγαλώσαμε στο Ιστ Εντ.

Την ίδια εποχή ευτυχώς ο σοφός ελληνικός λαός ψήφιζε τρεις φορές τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ και σήμερα μπορεί να δρέπει τους καρπούς της σοφίας του.

Αιωνία η μνήμη στη Μάργκαρετ Θάτσερ, που μπόρεσε να κρατήσει τη Βρετανία στα πόδια της στη δυσκολότερη μεταπολεμική περίοδο της ιστορίας της και οι Βρετανοί την αντάμειψαν με δύο επανεκλογές στην πρωθυπουργία.

Και θα κλείσω με ένα tweet του «ο 3 Ητα»: «Πάντως κομματάκι περίεργο να μισούμε όλες τις ηγεσίες των χωρών στις οποίες θέλουμε να σπουδάσουμε/δουλέψουμε/μεταναστεύσουμε/ζήσουμε».

Και ένα ακόμα του «gorgogoL»: «Στον προθάλαμο των Ηλυσίων Πεδίων, η βαρόνη, ανήσυχη, ξεφυλλίζει νευρικά περιοδικά, περιμένοντας την ετυμηγορία του ελληνικού τουίτερ».

Είναι διασκεδαστικό ένα μάτσο αριστεροί που οι μόνες τους εμπειρίες από Θάτσερ είναι τρία άρθρα στην «Ελευθεροτυπία» και δύο φορές το Anarchy in the UK να φαντασιώνεται τι τράβηξε στο Brixton του ’70.

Το γιατί οι Έλληνες μισούσαν τη Θάτσερ χωρίς να την ξέρουν, ούτε να έχει πάρε-δώσε με την Ελλάδα έχει εξήγηση. Στην προσπάθεια να δείξουν ότι όλοι ήταν αντιστασιακοί στη δικτατορία «μισούσαν» τον Κίσινγκερ και τον Ρίγκαν, αλλά «αγαπούσαν» τον Κάστρο, τον Αραφάτ και τον Καντάφι. Κατεβαίνανε στις διαδηλώσεις και φωνάζανε συνθήματα κατά του Θατσερισμού, που ήταν το ανάλογο σαν να φωνάζουν Βρετανοί διαδηλωτές συνθήματα κατά του Ευάγγελου Αβέρωφ.

Όσο για την πραγματική Θάτσερ και το πόσο πίστευε στις απόψεις της, η κλασικότερη φράση της είναι του ’81, όταν τη συμβούλευαν να κάνει στροφή. «U turn» όπως το λένε στην Αγγλία. Η Θάτσερ είχε απαντήσει ότι όσοι περίμεναν με κομμένη την αναπνοή να ακολουθήσει το κλισέ των Μέσων, μπορούσαν να κάνουν αυτοί «U turn», αλλά «The lady’s not for turning».

Τέλος είπε το «Being powerful is like being a lady. If you have to tell people you are, you aren’t» για δύο στοιχεία που η ίδια τα είχε σε αφθονία.

(Α. Πανούτσος, sday.gr)

Advertisements

Απρίλιος 10, 2013 - Posted by | Ελλάδα, Κόσμος, Πολιτική

4 Σχόλια »

  1. Αγαπητέ Α.Κ.

    1) Ψηφοφόρος είστε, ως έχων το δικαίωμα ψήφου, ασχέτως αν το ασκείτε (εκτός αν σας έχει αφαιρεθεί).

    2) Δεν υπάρχει καμμια λογική ανακολουθία. Υπάρχει μια παράθεση πραγματικών γεγονότων.

    3) Ο πλουραλισμός στα ΜΜΕ της Βρετανίας (και ειδικά τις προηγούμενες δεκαετίες) είναι παροιμιώδης. Μια αναδρομή στα αρχεία (ακόμα και του κρατικού BBC) θα σας πείσει. Επιπλέον, η λογική σας έχει κενά. Αν τόσο εύκολα μανιπουλαρίστηκε ο λαός στην Αγγλία, γιατί την ίδια εποχή δεν συνέβη το ίδιο, προς την ίδια κατεύθυνση, και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες;

    4) Για το γενικό περιεχόμενο περί επικράτησης ακραίων φιλελεύθερων πολιτικών από τα λεγόμενα κεντρο-αριστερά κόμματα συμφωνώ. (Άλλωστε μια απλή ανάγνωση των αναρτήσεων στο blog αυτό αρκεί για να σας πείσει). Μόνο που πάλι σας διαφεύγει κάτι βασικό: Η Θάτσερ επέβαλε την πολιτική αυτή στην Αγγλία και μόνο. Η υπόλοιπη Ευρώπη ακολούθησε αυτό το μοντέλο αρκετά χρόνια αργότερα και μάλιστα αφού η Θάτσερ είχε πλέον αποσυρθεί. Ας θυμηθούμε επίσης κάτι βασικό: Την εποχή της Θάτσερ στην υπόλοιπη Ευρώπη η πλειοψηφία ήταν (και πάλι ο Θεός να την κάνει) «Σοσιαλιστική». Στην Ελλάδα ο Ανδρέας, στην Γαλλία ο Μιτεράν, στην Ισπανία ο Γκονζάλεθ, στην Πορτογαλία ο Σοάρες κλπ. Τί έκαναν όλοι αυτοί για να γλυτώσουν την Ευρώπη από τον σκληρό «Θατσερισμό» της Αγγλίας; Τίποτα απολύτως, (εκτός φυσικά του να χαριεντίζονται με «ηγέτες» επιπέδου Καντάφι, Τσαουσέσκου και Χομεϊνί). Η ανικανότητά και σε πολλές περιπτώσεις η φαυλότητά τους, οδήγησαν τις χώρες τους στον γκρεμό. Και έκαναν το ακραίως φιλελεύθερο μοντέλο να φαντάζει (κακώς) ως λύση.

    5) –

    6) Καλή η ιστορία για τον εκλογικό νόμο αλλά τα νούμερα λένε άλλα. Και εννοώ για σταυρούς, ήτοι για συμπολίτες μας που ΕΠΕΛΕΞΑΝ συγκεκριμένα πρόσωπα. Ενδεικτικά: 20.000 ψήφισαν τον Άδωνι. 17.000 τον Τατσόπουλο. 40.000 τον Λοβέρδο (!). Κάποιες χιλιάδες ψήφισαν τους Χρυσαυγίτες. Την Πιπιλή. Τον Βαρεμένο. Τον Χαϊκάλη. Την Τζάκρη. Όσο σατανικός και να είναι ένας εκλογικός νόμος, η ανοησία του Έλληνα ψηφοφόρου τον ξεπερνά.

    Σχόλιο από amantomatimou | Απρίλιος 12, 2013

  2. Είναι δύσκολο να διαφωνήσω με κάποιον τόσο δραματικά. Και όμως, μαζί σας έγινε δυνατό ! Και να γιατί:

    1) Ποιος σας είπε ότι είμαι ψηφοφόρος;
    2) Η λογική (φιλοσοφικά-αριστοτελικά μιλώντας) ανακολουθία του αρθρογράφου Πανούτσου είναι ολοφάνερη. Και δεν μαζεύεται με τίποτα. Χρησιμοποιεί δύο μέτρα και δύο σταθμά για το ίδιο πράγμα.
    3) Σας διαφεύγει ότι τα ισχυρά συμφέροντα μπορούν ΑΝΕΤΑ να ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΥΝ την κοινή γνώμη (και άρα την ψήφο). Είτε στη Σομαλία, είτε στη Βρετανία. Είτε την εποχή των Φαραώ, είτε τώρα. Θα ήταν προσφορά στην Παγκόσμια Ιστορία μία έρευνα για το πως παρουσιάστηκε η πετρελαϊκή κρίση 1973 και η επακόλουθη οικονομική κρίση στη Βρετανία και, κυρίως, ποιες λύσεις ΠΡΟΚΡΙΝΟΝΤΑΝ μονόπαντα και αποκλειστικά ως πανάκιες από τα ΜΜΕ. Θα βγουν πολλά λαβράκια ! Ακριβώς για αυτό το λόγο η εκλογή και επανεκλογή ενός πολιτικού μπορεί να μην σημαίνει τίποτα ως προς την αξιοσύνη του, την αποδοχή του και το καλό που έκανε. Και με τη Θάτσερ έγινε ακριβώς έτσι.
    4) Το έταιρο «επιχείρημα» περί μη αλλαγής της πολιτικής της Θάτσερ από τους επόμενους πρωθυπουργόυς δεν αποδεικνύει τίποτα. Αντιθέτως φανερώνει πολλά. Αγαπητέ που ζείτε όλα αυτά τα χρόνια; Η ταύτιση σοσιαλιστών, εργατικών, φιλελεύθερων κτλ πολιτικών δυνάμεων στην Ευρώπη, ως προς τα μέτρα που υιοθετούν συχνά αντίθετα από τις εξαγγελίες τους, είναι η πρωταρχική αιτία για την καταβαράθρωση της εμπιστοσύνης των πολιτών (τεράστια αποχή στις εκλογές), υπαναχώρηση της αποδοχής του ευρωπαϊκού οράματος ακόμα και από νεοφώτιστους λαούς σε αυτό (π.χ. Πολωνοί, Ούγγροι) αλλά και για αυτή ακόμα την κρίση (για μένα «αλλαγή παραδείγματος») που βιώνουμε τα τελευταία 3 χρόνια. Ολα τα μέτρα που υιοθετούνται από νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη είναι προς συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, μεταφορά της ενοχής (για την μη εύρεση εργασίας, για την «αποτυχία» στη ζωή κτλ.) στο άτομο κτλ. Σε αυτό τον κατήφορο, πρώτη διδάξασα ήταν η Θάτσερ.
    5) Για τα περί του «σοσιαλιστή» Παπανδρέου, συμφωνώ.
    6) Για το τέλος, το καλύτερο. Οι βουλευτές που επικαλείστε δεν πήγαν εκεί από τον ελληνικό λαό. Τους έστειλε εκεί το ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ και το ΣΥΝΤΑΓΜΑ !!!!!!!!!! Μη μου πείτε ότι δεν το ξέρατε αυτό ! Για το εκλογικό σύστημα δεν χρειάζεται να επεκταθώ. Για το Σύνταγμα, από τα πολλά, θα πω μόνο τούτο: επιτρέπει την κάθοδο σε βουλευτικές εκλογές μόνο σε κόμματα αποκλείοντας μεμονομένους υποψηφίους. Ακόμα ένα: βουλευτές επικρατείας που διαλέγει ο αρχηγός κάθε κόμματος.

    Αυτά και συγνώμη για το εκτεταμένο σχόλιο.

    Σχόλιο από Α.Κ. | Απρίλιος 12, 2013

  3. Αγαπητέ Έλληνα ψηφοφόρε Α.Κ.:

    Το επιχείρημα των τριων επανεκλογών δεν θέλει να δείξει πόσο καλή ήταν η Θάτσερ. Η Θάτσερ δεν ήταν ούτε το απόλυτο καλό, ούτε το απόλυτο κακό.
    Είχε μια θεωρία, πήγε στον Αγγλικό λαό, την παρουσίασε και ο λαός την ψήφισε να την εφαρμόσει. Και την εφάρμοσε. Καλώς ή κακώς.

    Ας θυμηθούμε επίσης οτι μετά την συντηρητική Θάτσερ, στην Αγγλία κυβέρνησαν για πολλά χρόνια οι (ο Θεός να τους κάνει) «Εργατικοί» Μπλερ και Μπράουν.
    Άλλαξαν μήπως την τόσο «κακή» πολιτική της Θάτσερ. Όχι. Γιατί άραγε;

    Η αντιδιαστολή με την εποχή Παπανδρέου γίνεται για να δείξει το αυτονόητο: Το σε ποια κατάσταση άφησε τη χώρα της η «σκληρή νεοφιλελεύθερη» Θάτσερ και σε ποιά κατάσταση άφησε τη δική του χώρα ο «Σοσιαλιστής» του κώλου.

    Τέλος, προφανώς σου διέφυγε εντελώς το νόημα του άρθρου: Δεν αφορά τόσο τη Θάτσερ, όσο την ατελείωτη μαλακία του μέσου Έλληνα καφενόβιου που, τη στιγμή που στέλνει στη Βουλή του τον Πάντζα, την Πέμη Ζούνη, τον Κασιδιάρη και την Τζάκρη, ταυτόχρονα θεωρεί οτι έχει εμπεριστατωμένη άποψη για το πολιτικο-οικονομικό μοντέλο που εφάρμοσε η Θάτσερ, σε μια άλλη χώρα, 30 χρόνια πριν.

    Σχόλιο από amantomatimou | Απρίλιος 11, 2013

  4. Η λογική ανακολουθία σε όλο της το μεγαλείο: την ίδια ώρα που χρησιμοποιεί το επιχείρημα των τριών επανεκλογών για να δείξει πόσο καλή ήταν η Θάτσερ και πόσο σε εκτίμηση την είχαν, χλευάζει τους Ελληνες που εξέλεξαν 3 φορές τον Παπανδρέου !!

    Η επανεκλογή ενός πολιτικού, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην και αξιοσύνη.
    Η Θατσερ ήταν, ο απολογητής, υποστηρικτής και εισηγητής του πιο άκρατου νεοφιλελευθερισμού, όχι μόνο στον οικονομικό τομέα, αλλά και στον κοινωνικό στον οποίο προώθησε τον απόλυτο ατομικισμό.

    Σχόλιο από Α.Κ. | Απρίλιος 11, 2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: