Aman τo Μati mou

Μάτι που τα βλέπει όλα στην χώρα που ανθεί η φαιδρά Λαμπρακομπομπολαία

Το δράμα της Γιάννας δεν αφορά το μνημόνιο

giannabook

Ο ΚΟΣΜΟΣ είναι κακός. Πολύ κακός θα έλεγα.

Οπως έχει πει, άλλωστε, ο Ζωρζ Πιλαλί, η αγάπη είναι για όλους και ο φθόνος για τους εκλεκτούς. Κι έχουμε το ζωντανό παράδειγμα μπροστά μας: τη Γιάννα Δασκαλάκη, πρώην Παρθένη και νυν Αγγελοπούλου.

Εχουν πέσει απάνω της να τη φάνε, επειδή έγραψε ένα βιβλίο. Κι επειδή αρθρογράφησε σχετικά με τα ολυμπιακά έργα που τα βλέπει κλειστά και εγκαταλελειμμένα και μαυρίζει η ψυχή της.

Κατ’ αρχάς, η κυρία Γιάννα δεν απευθύνεται στον ελληνικό λαό ή λαουτζίκο, πέστε τον όπως θέλετε.

Το βιβλίο της και ξενόγλωσσο τίτλο έχει, «MY GREEK DRAMA», και στα εγγλέζικα είναι γραμμένο και στο εξωτερικό θα κυκλοφορήσει στις 8 Μαΐου. ‘Oπως και η σχετική αρθρογραφία της γίνεται αποκλειστικά και μόνο σε μεγάλες εφημερίδες της αλλοδαπής.

Η Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων, συμπεριλαμβανομένων των Αλβανών και λοιπών μεταναστών και λαθρομεταναστών, είναι πολύ μικρή για να χωρέσει το μέγεθος μιας Αγγελοπούλου. Επί της ουσίας και από τις προδημοσιεύσεις που έχουν γίνει, το βιβλίο δείχνει ότι έχει τεράστιο ενδιαφέρον.

Η περιγραφή της κ. Γιάννας σχετικά με τον γάμο της Αλεξίας, κόρης του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, είναι συγκλονιστική. Η κ. Γιάννα είχε κληθεί, αλλά ο τότε πρωθυπουργός κ. Σημίτης για μικροκομματικούς λόγους, λέω εγώ, της απαγόρευσε να παραβρεθεί. Το να ακυρώσεις την τελευταία στιγμή τη συμμετοχή της ήταν ένα τεράστιο πλήγμα στην αυτοεκτίμησή της:

– «Ετσι έμεινα σπίτι μου. Ντρεπόμουν για τον εαυτό μου και ήμουν απογοητευμένη, επειδή έχανα τη γιορτή. Ειδικά επειδή είχα αγοράσει ένα όμορφο σύνολο για την περίσταση».

Οταν λοιπόν αναφέρει ο τίτλος «MY GREEK DRAMA», μη νομίζουν τίποτα αφελείς ότι η κ. Γιάννα ασχολείται με το δράμα του Μνημονίου, τη χρεοκοπία της χώρας και τη φτωχοποίηση των κατοίκων της.

Αυτά ούτε την αφορούν ούτε την αγγίζουν.

Δράμα ήταν γι’ αυτήν ότι δεν μπόρεσε να πάει στους γάμους της κόρης του τέως. Και έκλαιγε στο δωμάτιό της όπως ένα δωδεκάχρονο κοριτσάκι που δεν το άφησε η μάνα του να πάει στο πάρτι και να φορέσει το καινούργιο φουστάνι. Η ίδια, βέβαια, διευκρινίζει γιατί αυτή η λεπτομέρεια έχει ιδιαίτερη σημασία, ότι «το σύνολο για τον γάμο της Αλεξίας δεν ήταν τόσο υπερβολικό όσο το σύνολο του Γκοτιέ το οποίο θα φορούσα στον γάμο του πρίγκιπα Γουίλιαμ και της Κέιτ Μίντλετον».

Οι κοινοί θνητοί, δηλαδή, οφείλουν να ξέρουν ότι για κάθε γάμο που πηγαίνει μια κ. Αγγελοπούλου αγοράζει και καινούργιο σύνολο. Σε κάθε γάμο και διαφορετικό. Δεν είναι δυνατόν να πάει με το ίδιο και να την κουτσομπολεύουν. Σε αυτά τα θέματα οι κυρίες του καλού κόσμου δεν κάνουν οικονομία. Η κ. Αγγελοπούλου, βέβαια, αφήνει και κάποιους υπαινιγμούς. Μια πικρία, δηλαδή, ότι δεν αναγνωρίστηκε η προσφορά της.

Στην υπόθεση των Ολυμπιακών Αγώνων, δηλαδή. Την παρηγορεί, όμως, όπως αναφέρει, η πνευματική συντροφιά άλλων Ελλήνων που γνώρισαν την αχαριστία: Σωκράτης, Καποδίστριας, Φειδίας, Αλκιβιάδης και Βενιζέλος. Ο Ελευθέριος και όχι ο Ευάγγελος, προσθέτω εγώ.

Κάπως έτσι, λοιπόν, γράφει την ιστορία η κυρία Γιάννα με τα ίδια της τα χέρια. Τοποθετεί έστω και έμμεσα τον εαυτό της ανάμεσα σε Σωκράτη και Καποδίστρια. 

ΣΧΕΤΙΚΑ µε τις συγγραφικές ενασχολήσεις της κ. Γιάννας, υπάρχει κι ένα πρακτικό ζήτηµα. Μια γυναίκα µε την προσωπικότητα της Αγγελοπούλου αλλά και µε την ενέργειά της δεν είναι δυνατόν να µείνει αδρανής. Τα παιδιά της έχουν µεγαλώσει. Επαγγελµατικές ασχολίες δεν έχει, άρα πρέπει µε κάποιο τρόπο να δραστηριοποιηθεί.

Τι να κάνει, δηλαδή, κάθε πρωί που ξυπνάει;

Να βλέπει τους Καµπουράκηδες και µετά τη Μενεγάκη; Ή να κάτσει στη κουζίνα για να φτιάξει στον κ. Θόδωρο κοχλιούς µπουµπουριστούς όπως τους κάνουνε στην Κρήτη; Ούτε είναι κανένα κοριτσάκι να ασχολείται κάθε µέρα µε τα νύχια και τα µαλλιά της.

Ούτε λένε τίποτα τα λεφτά. Οπως έχει πει, άλλωστε, κι ο ακαδηµαϊκός Ζωρζ Πιλαλί, «ο υπέρµετρος πλούτος είναι άλλη µια µορφή φτώχειας».

Τι να τα κάνεις τα λεφτά, όταν δεν µπορείς να σκοτώσεις την ώρα σου; Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι αρκετοί πλούσιοι και διάσηµοι έχουν οδηγηθεί σε άλλες ατραπούς, µε οδυνηρές συνέπειες. Τι πιο ευγενές, λοιπόν, από τη συγγραφική τέχνη;

Οι κοµπλεξικοί µόνο βγάζουν την κακία τους µε το να λοιδορούν και να ειρωνεύονται. Οτι, αφού κανείς δεν ασχολείται µε την κ. Αγγελοπούλου, ασχολείται η ίδια µε τον εαυτό της γράφοντας το βιβλίο.

Μικροπρέπειες.

Και θα πάρουν την απάντηση µέσω της ποιητικής συλλογής που θα κυκλοφορήσει του χρόνου στη δεκαετή επέτειο των Αγώνων του 2004.

Εδώ έκανε έκθεση ζωγραφικής ο Λάλας.

Δεν µπορεί να γράψει ποιήµατα η κ. Αγγελοπούλου;

 

(Κώστας Καίσαρης – sentragoal.gr)

Advertisements

Μαρτίου 4, 2013 - Posted by | Ελλάδα, Κώστας Καίσαρης, Σούργελα |

1 σχόλιο »

  1. αυτη ρε γκρινιαρογατε την εχω ικανη για να μην χαλάσει το μποτοξ ,οταν πηδιετε με τον χοντρο , να βαζει την φιλιπινεζα της να βογκάει και να κανει μορφασμούς ηδονής .

    Σχόλιο από παρασκευας | Μαρτίου 5, 2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: