Aman τo Μati mou

Μάτι που τα βλέπει όλα στην χώρα που ανθεί η φαιδρά Λαμπρακομπομπολαία

Σύγχρονη Νεο-ελληνική Δημοσιογραφία (ΜΕΡΟΣ 1ο) – Η Ιστορία

Ο όρος «Δημοσιογραφία» στην Ελλάδα έχει μια μοναδικότητα, μια ελιτίστικη δυναμική που μόνο σε λίγες χώρες υφίσταται και που δεν έχει καμμια σχέση με το νόημα του όρου όπως συναντάται στον λεγόμενο «δυτικό κόσμο».

Ο σύγχρονος τύπος Έλληνα δημοσιογράφου «γεννήθηκε» την ημέρα που ο πρώτος πολιτικός έσκυψε το κεφάλι με σεβασμό μπροστά στον πρώτο δημοσιογράφο του πρώτου εκδότη. Ήταν η στιγμή που άλλαξε τα πάντα. Από εκείνη την ημέρα η Ελληνοπρεπέστατη φράση «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;» βρήκε τον μάστορά της από μια ανώτερη και πολλαπλώς πιο σημαντική φράση: «Είμαι δημοσιογράφος εγώ ρε«. Το απόλυτο. Η εξουσία. Η υπέρτατη Δύναμη.

Σε αυτό βοήθησε φυσικά η  – ανεξέλεγκτη και χωρίς καμμια οργάνωση εκ μέρους του κράτους – γιγάντωση των εταιρειών και ιδιοκτητών των ΜΜΕ τα τελευταία 25 χρόνια. Η πολιτική και πολιτειακή Εξουσία, άλλοτε απαθής, άλλοτε συνένοχη προσέφερε γη και ύδωρ σε εκδότες, καναλάρχες και δημοσιογράφους με το (σαθρό) σκεπτικό ότι έτσι θα την άφηναν ήσυχη. Και η άλλη πλευρά άρπαξε την ευκαιρία. Με όπλο την «επιρροή» (βλ. πωλήσεις) στην κοινή γνώμη, οι εκδότες χρησιμοποιώντας δημοσιογράφους – ενεργούμενα βρήκαν την ευκαιρία να ανεβοκατεβάζουν (ή έστω να προσπαθούν) βουλευτές, Υπουργούς, Κυβερνήσεις ολόκληρες.

1989.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει παραδοσιακά και μέχρι βαθμού παρεξηγήσεως με το πλευρό του περίπου το 80% του τύπου και ειδικά 3-4 από τις μεγαλύτερες εφημερίδες συγκεκριμένων ιδιοκτητών (ιδιωτική TV δεν υπήρχε ακόμα). Ταυτόχρονα οι εκδότες γιγαντώνονται οικονομικά φτιάχνοντας «παράλληλες εταιρείες» κάθε είδους (Κατασκευαστικές, Υπηρεσιών κλπ) και παίρνοντας φυσικά με συνοπτικές διαδικασίες ότι Δημόσιο έργο υπήρχε. Επειδή ο Ανδρέας ήταν διορατικός είχε προβλέψει ότι μια τέτοια στήριξη ήταν απολύτως ευκαιριακή και θα κρατούσε μόνο για όσο καιρό υπήρχε «ο συνεταιρισμός«. Ήξερε πολύ καλά ότι σε περίπτωση που η «κολλεγιά» χαλούσε, την επόμενη κιόλας στιγμή, όλοι αυτοί που τώρα τον στήριζαν θα του γύριζαν την πλάτη. Μόνο που διάλεξε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τον λάθος τρόπο: Επιστρατεύοντας ένα καινούριο τύπο που είχε έρθει από το πουθενά και που δεν είχε καμμια σχέση με τις μέχρι τότε παραδοσιακές εκδοτικές αρχές του τόπου. Τον Κοσκωτά

Με την εμφάνισή του ο Κοσκωτάς συντάραξε το κατεστημένο. Με την μεγαλύτερη δυνατή συνδρομή του κράτους και την άνευ όρων παράδοση του Κρατικού μηχανισμού από τον Ανδρέα και τους υπουργούς του, ο Κοσκωτάς σάρωσε τα πάντα. Τράπεζες, Αθλητισμό, Επιχειρήσεις, Τύπο. Μόνο που αυτός ο τελευταίος τομέας, έμελλε να είναι και το βατερλώ του.

Πριν ο Κοσκωτάς αποφασίσει να στραφεί στον τύπο, έκανε μια μάλλον «εύκολη» καριέρα. Είχε τις επιχειρήσεις του, δεν έμπαινε στα χωράφια των εκδοτών, κι έτσι αυτοί δεν είχαν κανένα λόγο να τον «κακοκαρδίσουν». Οι τότε «δημοσιογράφοι – διαμορφωτές γνώμης» του συμπολιτευόμενου τύπου δεν είχαν μπει στον κόπο να ασχοληθούν μαζί του. Το γεγονός ότι όλα τα ταμεία, κατ’ εντολή των κυβερνόντων κατέθεταν τα αποθεματικά τους (και ενίοτε με καταστροφικούς για το συμφέρον των Ελλήνων ασφαλισμένων όρους) στην Τράπεζα Κρήτης, την Τράπεζα του Κοσκωτά ήταν γι αυτούς τότε μια «ασήμαντη λεπτομέρεια» και (παρά τις διάφορες φωνές που ακούγονταν εδώ και εκεί) δεν φαινόταν να αποτελεί σκάνδαλο για τη μεγάλη και «mainstream» πλειοψηφία των δημοσιογράφων, γνώμη που θα άλλαζε άρδην και εν μια νυκτί λίγους μήνες μετά.

Η στιγμή που ο Κοσκωτάς, με την στήριξη του Ανδρέα αποφασίζει να σαρώσει και τον Τύπο είναι η μοιραία γι αυτόν. Πολύ γρήγορα και ξοδεύοντας κολοσσιαία ποσά, στήνει ένα από τα μεγαλύτερα ως τότε εκδοτικά επειχειρήματα ίσως σε ολόκληρη την Ευρώπη με την έκδοση της νέας εφημερίδας «24 Ώρες«. Πολλοί είναι τότε οι δημοσιογράφοι που, βλέποντας να προσφέρει τρελλά λεφτά, τρέχουν να δουλέψουν μαζί του. (Πολλοί δε εξ αυτών είναι εκείνοι που λίγο αργότερα, όταν το «καράβι» θα ναυαγούσε, θα ήταν οι ίδιοι που σαν τα ποντίκια θα το εγκατέλειπαν και θα κατηγορούσαν τον Κοσκωτά ως απατεώνα)

Το γεγονός αυτό συνταράσσει συθέμελα το εκδοτικό κατεστημένο. Έντρομοι οι εκδότες βλέπουν να χάνονται σιγά σιγά τα κεκτημένα τους, οι δημοσιογράφοι τους, η επιρροή τους, τα κέρδη τους. Και, βλέποντας ότι χάνουν το παιχνίδι αποφασίζουν να ξεκινήσουν τον υπερ πάντων αγώνα κατά του Κοσκωτά και του  – έως τότε αγαπημένου τουςΑνδρέα Παπανδρέου.

Συνεχίζεται……

Advertisements

Νοέμβριος 26, 2007 - Posted by | Γίγαντες της TV, Δημοσιογραφία, Ελλάδα, Κοινωνία, Λαμπρακιστάν, Μπομπολιστάν, Πολιτική, Media | , , , ,

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: