Οι 12 πραγματικές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ

H εφημερίδα «Νέα Κρήτη» καταγράφει τις 12 πραγματικές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ:

1. ΤΣΙΡΙΖΑ: Στρατούλης

2. ΣΦΥΡΙΖΑ (κλέφτικα!): Αλαβάνος (…σε διάσταση!)

3. ΤΑΓΥΡΙΖΑ: Παπαδημούλης

4. ΤΡΙΓΥΡΙΖΑ (είδα φως και μπήκα!): Σακοράφα

5. ΜΥΡΙΖΑ (την εξουσία): Τσίπρας

6. ΡΙΣΚΑΡΙΖΑ (με τους Τούρκους!): Μπαλάφας

7. ΠΙΣΩΓΥΡΙΖΑ: Λαφαζάνης

8. ΞΥΡΙΖΑ: Τατσόπουλος

9. ΤΡΙΛΙΖΑ (με τα οικονομικά!): Σταθάκης

10. ΑΣΠΡΙΖΑ (παράνομοι μετανάστες): Κουράκης

11. ΧΑΡΙΖΑ (καταθέσεις): Γλέζος

12. ΔΙΟΡΙΖΑ (κατά χιλιάδες στο Δημόσιο…): Βούτσης.

Όταν ο Ν. Σαρρής ξεγύμνωνε και ξεφτίλιζε το παραμύθι του ΣΥΡΙΖΑ

Ένα βίντεο του 2008 που θυμίζει την μοναδική αλήθεια για το παραμύθι οτι οι επιδοτούμενοι καραγκιόζηδες του ΣΥΡΙΖΑ είναι “αριστερά” και οτι – και καλά – θα λύσει τα προβλήματα της Ελλάδας.

Τα μόνα προβλήματα που μπορεί να λύσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τα προβλήματα των Σκοπίων, της Τουρκίας και της Αμερικανικής πρεσβείας στην Ελλάδα.

Το βίντεο μας το θύμισε το taxalia.blogspot.com

Ο θαυμαστός νέος κόσμος της αδελφοσύνης των λαών

Πριν πολύ καιρό το Μάτι (προφητικό όπως πάντα) είχε γράψει οτι σε αυτή τη χώρα, αυτή την εποχή, κατοικεί ο πιο μαλάκας λαός ever.
Δεν είναι τυχαίο οτι μόλις δυόμιση χρόνια μετά τις εκλογές, οι ιθαγενείς, που πίστεψαν το “λεφτά υπάρχουν” και ψήφισαν έναν εμφανώς καθυστερημένο για Πρωθυπουργό, είναι έτοιμοι να δώσουν την ψήφο τους στον Τσίπρα.

 

Ο θαυμαστός νέος κόσμος της αδελφοσύνης των λαών

Του Στέφ. Κασιμάτη

Σας καλώ να φανταστούμε τη χώρα μας υπό μία κυβέρνηση, η οποία βρίσκεται «στον αντίποδα μιας λογικής που ορθώνει την Ελλάδα – φρούριο, την Ευρώπη – φρούριο» και υποστηρίζει «το δικαίωμα στην ελεύθερη και ασφαλή είσοδο και το άσυλο». Μια κυβέρνηση η οποία θα μεριμνά για «τα κοινωνικά δικαιώματα των μεταναστών, όπως το δικαίωμα στην εργασία, την εκπαίδευση, την υγεία, την κατοικία» και, επιπροσθέτως, για «την παροχή πολιτικών δικαιωμάτων στους μετανάστες, όπως ιθαγένεια και δυνατότητα ενεργού συμμετοχής στην πολιτική ζωή».

Σε αυτήν την Ελλάδα, οι «άτυπες επαναπροωθήσεις στον Εβρο και το Αιγαίο» θα έχουν καταργηθεί, ενώ «το αδίκημα της παράνομης εισόδου, διαμονής και εργασίας» θα έχει αποποινικοποιηθεί, εφόσον «συντρέχουν λόγοι οικονομικής επιβίωσης» – δηλαδή, στην πραγματικότητα, θα έχει αποποινικοποιηθεί για κάθε περίπτωση, αφού πάντα ισχύουν λόγοι οικονομικής επιβίωσης για τους λαθρομετανάστες.

Ενδεχομένως, θα ισχύει το αδίκημα για τυχόν ευκατάστατους Ευρωπαίους, οι οποίοι θα περνούν παράνομα τα σύνορα, ωθούμενοι από το όνειρο να ζήσουν στον παράδεισο της αδελφοσύνης των λαών. Το πιθανότερο όμως είναι και αυτοί να απαλλάσσονται της κατηγορίας ως ψυχοπαθείς, καθώς στην Ελλάδα που περιγράφω θα παρέχεται «άδεια διαμονής για λόγους ανθρωπιστικής φύσεως, σε πρόσωπα που πάσχουν από σοβαρά προβλήματα υγείας».

Αυτή η Ελλάδα θα ανήκει όχι απλώς και μόνον στους Ελληνες, αλλά και σε όποιον άλλον του κάνει κέφι ανά την υφήλιο. Μάλιστα, η χώρα δεν θα περιμένει να φθάσουν οι μετανάστες ώς την πόρτα της, ώστε απλώς να την ανοίξει, αλλά θα φροντίζει να εξυπηρετεί τους επίδοξους μετανάστες στις πατρίδες τους. Διότι θα έχει θεσπίσει έναν «πρόσθετο τύπο άδειας, που θα λέγεται “άδεια προς αναζήτηση εργασίας”, με την οποία θα εφοδιάζεται αυτομάτως κάθε ενδιαφερόμενος (είτε με αίτηση προς τις αρμόδιες ελληνικές αρχές είτε με αίτηση στο ελληνικό προξενείο της χώρας προέλευσης) και θα αποκτά αυτοδικαίως το δικαίωμα παραμονής στην ελληνική επικράτεια για ένα χρόνο, με στόχο να αναζητήσει δουλειά».

Βασίμως υποθέτω ότι, μετά τη λήξη της «άδειας προς αναζήτηση εργασίας» και εφόσον ο μετανάστης δεν θα έχει εξασφαλίσει σταθερή εργασία, θα του αναγνωρίζεται ότι συντρέχουν οι «λόγοι οικονομικής επιβίωσης», οπότε η παρουσία του θα αποποινικοποιείται. Από εκεί και πέρα, ο δρόμος ώς την ελληνική ιθαγένεια θα είναι περίπατος.

Ο νόμος που προβλέπει την υγειονομική περίθαλψη των παρανόμως διαβιούντων στην Ελλάδα από το δημόσιο σύστημα υγείας μόνον για έκτακτα περιστατικά θα έχει τροποποιηθεί, με σκοπό «τη διεύρυνση της πρόσβασης των μεταναστών στις υπηρεσίες υγείας, όπως ακριβώς ισχύει και για τους Ελληνες» – πράγμα λογικό, αφού στην πράξη δεν θα υφίσταται καμία διάκριση μεταξύ νομίμως και παρανόμως ευρισκομένων στη χώρα.

Επομένως, όλοι οι μετανάστες, που θα συρρέουν και θα εγκαθίστανται στην Ελλάδα με την αρωγή του κράτους, δεν θα έχουν καμία έγνοια για την υγεία τους. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι, εφόσον όλα αυτά εφαρμοσθούν, πολύ σύντομα θα πάψουν να υπάρχουν υπηρεσίες υγείας – αλλά αυτό είναι δευτερεύον θέμα, διότι οι ωραίες ιδέες είναι πάντα ανώτερες της πραγματικότητας.

Εκτός από τις στοιχειώδεις υλικές ανάγκες, ο άνθρωπος έχει και πνευματικές ανάγκες. Για τον λόγο αυτόν, θα έχουν δημιουργηθεί «δομές προαιρετικής εκμάθησης ελληνικής γλώσσας σε όλους τους ενήλικους μετανάστες πρώτης γενιάς».

Με άλλα λόγια, η δυνατότητα (προαιρετική, πάντα) εκμάθησης θα απευθύνεται σε μετανάστες με φιλολογικά ενδιαφέροντα, αφού τα ελληνικά δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από τη μητρική γλώσσα μίας από τις πολλές γλωσσικές κοινότητες των κατοίκων της Ελλάδας, για όλες των οποίων θα ισχύει -εννοείται- η αρχή της ισότητας.

Είναι ευνόητο ότι όταν το ιδεώδες της αδελφοσύνης επικρατήσει στις καρδιές των ανθρώπων, ο εγωισμός -ατομικός ή εθνικός- υποτάσσεται. Η κυβέρνηση θα αναλάβει «πρωτοβουλία για κατάργηση του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Ασυλο, καθώς και της λεγόμενης “Οδηγίας της Ντροπής”, για την εναρμόνιση των διαδικασιών επιστροφής υπηκόων τρίτων χωρών». Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα του ανθρωπισμού δεν θα κρατήσει ζηλότυπα το μυστικό του παραδείσου για τον εαυτό της, αλλά θα ανοίξει τον δρόμο για να το ανακαλύψουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Εντούτοις, ένα ερώτημα που θα έθεταν οι κακόπιστοι και όσοι μικρόψυχοι δεν μπορούν να ανοίξουν την καρδιά τους στην ιδέα της αδελφοσύνης των ανθρώπων είναι μήπως η συρροή των απόκληρων του κόσμου στην Ελλάδα ξεφύγει κάθε ελέγχου και ανακύψουν σοβαρά ζητήματα ασφαλείας.

Αυτά θα τα αντιμετωπίσει η Αστυνομία. Ομως μία άλλη Αστυνομία, εμφορούμενη από το πνεύμα των ανθρωπιστικών ιδεωδών, καθώς το πρώτο που προβλέπεται είναι η «αποστρατιωτικοποίηση των σωμάτων ασφαλείας», όπως επίσης «η απαγόρευση χημικών ουσιών και πλαστικών σφαιρών σε διαδηλώσεις, απεργίες και κάθε είδους συλλογικές κινητοποιήσεις», αλλά και η «ρητή απαγόρευση κάθε τύπου βίας εναντίον των συλληφθέντων κάθε κατηγορίας». Οι ανακρίσεις, ακόμη και υπόπτων για ειδεχθή εγκλήματα, θα γίνονται με λουλούδια και οι κακούργοι θα λυγίζουν μπροστά στη δύναμη της αγάπης, γιατί ο άνθρωπος είναι από τη φύση του καλός.

Με την καλοσύνη και την πραότητα της Αστυνομίας να αντιμετωπίζει την εγκληματικότητα κατευθείαν στη ρίζα της (που δεν είναι άλλη από την κακία δυστυχισμένων ανθρώπων που δεν γνώρισαν την αληθινή αγάπη…), είναι φυσικό ότι δράσεις και πρακτικές που εφαρμόζονται σήμερα και περιορίζουν την ανθρώπινη ελευθερία θα καταργηθούν.

Θα ισχύσει, λ.χ., η «απαγόρευση συλλογής και αποθήκευσης βιομετρικών δεδομένων (δακτυλικά αποτυπώματα, DNA, κ.λπ.)», επίσης η «κατάργηση της ηλεκτρονικής τράπεζας πληροφοριών και η καταστροφή των μέχρι τώρα συλλεχθέντων δεδομένων», όπως και η «απαγόρευση χρήσης καμερών παρακολούθησης σε δημόσιους χώρους (εξωτερικούς ή χώρους εργασίας)».

Ολα τα παραπάνω – ό,τι παρατίθεται εντός εισαγωγικών – προέρχονται από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ωστόσο, υπάρχει ένα προβληματάκι του οποίου η αντιμετώπιση δεν προβλέπεται: Οτι σε έναν κόσμο όπως τον ονειρεύονται ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνιστώσες τους πολύ σύντομα η Χρυσή Αυγή θα είναι πρώτο κόμμα…

Πηγή: Καθημερινή, 22/05/2012

Ελληνάρας ακροδεξιός ρατσιστής καταδίδει πολυπολιτισμικούς μετανάστες

 

- Άρτα, 22/05/2012

Άλλο ένα περιστατικό πρωτοφανούς ρατσιστικής βίας έρχεται από τη Δυτική Ελλάδα.

Ιθαγενής Αρτινός, ενεργώντας προκλητικά, κατέδωσε στην αστυνομία ομάδα Αλβανών πολυπολιτισμικών μεταναστών.

Οι αθώοι και καλοκάγαθοι πολυπολιτισμικοί φιλοξενούμενοί μας είχαν προηγουμένως επισκευθεί την οικία της οικογένειας του Ελληνάρα, και αφού “δανείστηκαν” τα πάντα από το σπίτι του, θεώρησαν σωστό να μυήσουν στον έρωτα την 15χρονη κόρη του.

Το γεγονός οτι το κορίτσι δεν ήθελε, δείχνει για άλλη μια φορά τις ρατσιστικές αντιλήψεις που παραμένουν βαθιά ριζωμένες στην Ελληνική κοινωνία.

Οι πολυπολιτισμικοί φίλοι μας όμως αγνόησαν την ρατσιστική αντιμετώπιση της οικογένειας και έτσι, αφού έδεσαν τον ακροδεξιό πατέρα σε μια καρέκλα, βίασαν το 15χρονο κορίτσι μπροστά στα μάτια του.

Και αντί ο Ελληνάρας να φιλέψει τους επισκέπτες από τα Τίρανα, αντί να δεχτεί την μίξη των πολιτισμών (που θά ‘λεγε και η Ρεπούση), να τους κεράσει ένα φοντάν τέλος πάντων, πήγε και τους κατέδωσε στην Αστυνομία.

Όπως είναι φυσικό το γεγονός έχει προκαλέσει αναταραχή στους κόλπους της Ντεμέκ και Επιδοτούμενης Αριστεράς και στα διάφορα “αντιρατσιστικά φόρα” (με σήμα την Κόκα Κόλα), με αποτέλεσμα να αναμένονται κινητοποιήσεις.

Του ‘φεξε του Καμμένου

Πανηγύρια στο κόμμα του Π. Καμμένου προκαλεί η επίθεση που εξαπέλυσε εναντίον του ο φασίστας τηλεμαϊντανός Τατσόπουλος.

Και πως να μην πανηγυρίζουν;

Όταν δέχεσαι επίθεση από τέτοιον πανελληνίως αναγωρισμένο μαλάκα, ίσια που τσιμπάς 5-6 μοναδούλες άνετα.

Αν υποψιαστώ…

Αν υποψιαστώ οτι και πάλι το AmanToMatiMou προβλέψει τα πάντα για το USyriza 4 χρόνια πριν, θα πεθάαααανω……

Revolutions S.A. (9-12-2008)

Το άτιμο το παρακράτος

Από τον Αντώνη Πανούτσο

Προφανώς και είχε δίκιο ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ που  χθες έλεγε στο ραδιόφωνο ότι οι καταστροφές προκλήθηκαν επειδή δεν άφησαν τον κόσμο να διαδηλώσει. Ετσι γίνονται αυτά.

Πάει ο άλλος να διαδηλώσει ειρηνικά, αλλά του την πέφτουν οι αστυφύλακες με τα χημικά. Και επάνω στην απελπισία του βάζει το χέρι στην τσέπη, βρίσκει δύο Μολότοφ που τις είχε ξεχασμένες από τις διαδηλώσεις για τον Γρηγορόπουλο, θυμάται και ότι το «Αττικόν» όλο μαλακίες έπαιζε τελευταία και τις πετάει και το καίει. Ετσι κάνουνε και φαρμακώνουνε και τον Τσίπρα, που έτσι και πάει σε παιδικό θέατρο σηκώνεται και φεύγει αν η Κοκκινοσκουφίτσα δεν βγάλει πρώτα την κουκούλα.
 
Τρελαίνομαι για φράσεις κλισέ όπως το  «Τι κάνει η Αστυνομία και δεν συλλαμβάνει κανέναν;». Οι οποίες λέγονται και γράφοντα ακόμα και όταν η Αστυνομία έχει συλλάβει μερικές δεκάδες. Επίσης ότι τα άτομα δεν είναι καθόλου άγνωστα, αφού όπως έλεγε και ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας στην εκπομπή του Παπαχελά, ορισμένοι είχαν συλληφθεί και στα προηγούμενα επεισόδια. Λοιπόν επειδή στα τελευταία επεισόδια συλλάβανε 79 άτομα και οι περισσότεροι θα αφεθούν ελεύθεροι, επειδή είναι δύσκολο στο δικαστήριο να αποδειχθεί ενοχή και θα βρεθούν και οι γνωστοί άγνωστοι υπερασπιστές να βάλουν πλάτη, ας το τυλίξουμε όσο είναι.
 
Τα επεισόδια έκαναν αστυνομικοί και άτομα του παρακράτους, που εδώ κράτος δεν έχουμε και θέλουμε να έχουμε παρακράτος. Και τα έκαναν για να στραφεί η προσοχή του κόσμου από την ειρηνική διαμαρτυρία «Γαμώτο θέλω να παρακολουθήσω την ειρηνική διαμαρτυρία, αλλά μου αποσπάει την προσοχή το «Αττικόν» που καίγεται».

Επίσης το άλλο κλασικό είναι ότι αν υπήρχε πραγματική δημοσιογραφία και όχι κατευθυνόμενη, ποιοι πραγματικά έκαναν τα επεισόδια;
 
Δηλαδή αντί για την επόμενη των επεισοδίων να γράφει «συνελήφθησαν 53 Ελληνες και 26 αλλοδαποί», θα έγραφε «συνελήφθησαν 53 άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας και 26 άνδρες των αστυνομιών της Αλγερίας, του Μαρόκου, της Αλβανίας, της Ρουμανίας και του Πακιστάν», αφού μπάτσοι ήταν και αντί «συνελήφθησαν δύο ανήλικοι για κατοχή εκρηκτικών», «συνελήφθησαν δύο μέλη από τα Under 18 του παρακράτους» για να μη στερούμε και το παρακράτος από τη συμβολή του στην επιτυχία. 

 

Πηγή: sday.gr

Απεβίωσε ο Κύρκος…

Απεβίωσε ο Κύρκος

…και μας έμεινε ο Τσίρκος

Αθήνα, το Ισλαμαμπάντ της Ευρώπης

- Του Αντώνη Πανούτσου (αναδ. από το Πρώτο Θέμα)

Τα τελευταία 20 χρόνια πήρε κάποιο κόμμα την εξουσία με την υπόσχεση ότι θα κάνει την Αθήνα Ισλαμαμπάντ; Ψηφίσαμε κάποιο κόμμα που είπε ότι θα ανοίξει τα σύνορα για να έρχεται στην Ελλάδα όποιος γουστάρει; Για να είμαι δίκαιος, κάποιοι ψήφισαν. Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα λοιπά αριστερά κόμματα που είναι υπέρ των ανοιχτών συνόρων δεν πήραν πάνω από 5%. Ποιος, λοιπόν, άφησε την Αθήνα να γίνει το Ισλαμαμπάντ της Ευρώπης και ο χώρος βοσκής κάθε Ρουμάνου ζητιάνου; Μια μαχητική μειοψηφία με δυσανάλογη εκπροσώπηση στα Μέσα, η οποία κάθε φορά που το κράτος πάει να σταματήσει την παράνομη μετανάστευση φρενάρει τις κινήσεις με ιστορίες τρόμου και αστυνομικής βίας.

Πριν από 30 χρόνια ένας φίλος μου είπε ότι οι Ελληνες με το παραμικρό φωνάζουν ότι οι καταχραστές πρέπει να κρεμαστούν στο Σύνταγμα, αλλά αν ένας κρεμιόταν -σε αντίθεση με τον Αμερικανικό Νότο που θα παρακολουθούσε το θέαμα τρώγοντας ποπ κορν-, ολόκληρη η Ελλάδα θα έκανε εμετό. Οι Ελληνες δεν γουστάρουν τη βία και είναι πονόψυχοι. Δεν ξέρω καμία άλλη χώρα που να λέει τόσο πολύ «Ασε, μωρέ, τον κακομοίρη…» και οι πολίτες της να βάζουν το χέρι στην τσέπη για να τον βοηθήσουν. Στα ελληνικά δικαστήρια, όταν κάποιος φουκαράς αλλοδαπός καταδικαστεί σε μικρή ποινή και δεν έχει να την εξαγοράσει, πολλές φορές οι δικηγόροι βάζουν ρεφενέ για να πληρώσουν και να μείνει ελεύθερος. Κάποτε το έλεγα σε έναν ξένο φίλο και δεν μπορούσε να το καταλάβει.

 

Όπως δεν θα καταλάβαινε γιατί οι Ελληνες πληρώνουν ρουμάνικες ορχήστρες στις καφετέριες όχι για να παίξουν μουσική αλλά για να τους αφήσουν ήσυχους, Πακιστανούς για να τους καθαρίσουν καθαρά παρμπρίζ και δίνουν ελεημοσύνη σε ζητιάνους που ταξίδεψαν 2.000 χιλιόμετρα για να έρθουν στη χώρα των κορόιδων και να ζητιανέψουν. Ο Ελληνάρας μπορεί να είναι τα τρία κακά της μοίρας του, αλλά έστω επειδή είναι νούμερο και θέλει να φαίνεται γαλαντόμος και αβέρτικος τα ακουμπάει. Πρέπει να είμαστε ο μόνος λαός της Γης που προτιμά να κερνάει από το να τον κερνάνε και οι πρώτοι που μπορούν να το καταλάβουν είναι οι απανταχού ζητιάνοι.

Σε καμία άλλη δυτικοευρωπαϊκή πόλη δεν θα δείτε αυτό το χάλι των εισαγόμενων ζητιάνων. Χωρίς περιττή βία αλλά και υπερβολικές ευαισθησίες, καιρός είναι να το τελειώνουμε αυτό το χάλι. Στο φινάλε, δεν τους είχαμε δούλους, όπως οι λευκοί Αμερικανοί τους μαύρους, δεν τους είχαμε υπηκόους, όπως οι Γάλλοι τους Αλγερινούς, δεν τους είχαμε υπηρέτες, όπως οι Αγγλοι τους Πακιστανούς, μας κουβαλήθηκαν γράφοντας τους νόμους της Ελλάδας στα παπάρια τους και γι’ αυτό η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να κάνει το ίδιο.

Τα σύνορα

Παρακολουθώ τη συζήτηση για τον φράχτη στον Εβρο και προσπαθώ να καταλάβω. Θέλουμε σύνορα ή όχι; Αν ήμασταν η Ελβετία και είχαμε σύνορα με την Ιταλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αυστρία, μία ζαρντινιέρα θα ήταν αρκετή. Είμαστε όμως η Ελλάδα, που έχουμε σύνορα με την Τουρκία, τη Βουλγαρία, τα Σκόπια και την Αλβανία και ό,τι και να βάλουμε για να τα φυλάξουμε είναι δικαιολογημένο.

Ο φράχτης

Η υποκρισία όμως στο θέμα της αντίθεσης στον φράχτη φαίνεται από τα επιχειρήματα. Υπάρχει κάποιος που πολεμάει τον φράχτη στον Εβρο και έχει να προτείνει κάτι αποτελεσματικότερο για την προστασία των συνόρων; Νομίζω πως όχι. Οι αντιρρήσεις υπάρχουν για να είναι τα σύνορα ανοιχτά. Το ποιος και τι περνάει, το πόσοι Ελληνες των συνόρων πρέπει να ζουν στον φόβο, το πόσο επιβαρύνεται η ελληνική οικονομία από τους λαθρομετανάστες είναι αδιάφορο σε αυτούς που τα σύνορά τους είναι στην Καποδιστρίου της Φιλοθέης και στη Μάρκου Μουσούρου στο Μετς. Και όταν δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα, υπάρχουν οι αφορισμοί. Αυτοί που θέλουν τον φράχτη είναι ρατσιστές.

Οι αφορισμοί

Ρατσιστής είναι ο άνθρωπος που πιστεύει ότι υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες ράτσες, θεωρώντας κατά κανόνα ότι η δική του είναι η ανώτερη και, στη χειρότερη των περιπτώσεων, οι υπόλοιπες πρέπει να την υπηρετούν. Αλλο όμως ο ρατσισμός και άλλο να θέλεις να διατηρήσεις τον τρόπο ζωής σου. Πιθανόν ο πολιτισμός των Ρομά να είναι ο μεγαλύτερος όλων, η καθημερινή ζωή στην Καμπούλ ονειρεμένη και τα παρμπρίζ στο Καράτσι τα καθαρότερα στον κόσμο, αλλά γι’ αυτό υπάρχουν τα ταξιδιωτικά γραφεία. Πας, τα βλέπεις και αν νιώθεις γοητευμένος, μένεις μόνιμα και καλυτερεύεις την ποιότητα της ζωής σου. Οσο όμως αυτή η χώρα υπάρχει και όσο τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της δεν θέλουν τα σύνορα ξέφραγο αμπέλι, το ένα τέταρτο πρέπει να κάνει υπομονή μέχρι τα Πατήσια να γίνουν Τζαβαχαλπούρ. Το παιχνίδι που άρχισε να παίζεται από τη Μεταπολίτευση, όταν η Αριστερά μπορούσε να φοβίζει με τον αφορισμό «ρατσιστής», νικημένο πλέον από την πραγματικότητα της λαθρομετανάστευσης φτάνει στο τέλος του.

 

Συνταγή Τσιζκέϊκ

Συνταγή CHEESE-CAKE
by AmanToMatiMou

ΥΛΙΚΑ

1 Καλοταϊσμένο επιδοτούμενο σούργελο

5-6 Κρανοφόρα καραγκιοζάκια συνοδείας

2 Γιαούρτια ολόπαχα

15 γιαλαντζί δημοσιογραφάκια (για το πασπάλισμα)

 

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Τοποθετούμε το σούργελο σε περίοπτη θέση (μια πλατεία αν σας βρίσκεται)

Ψιλοκόβουμε τα κρανοφόρα φασιστοειδή “της αριστεράς” και τα τοποθετούμε πέριξ του φασιστάκου

Πασαλείβουμε το μείγμα με το ολόπαχο γιαούρτι

Πασπαλίζουμε με τα γιαλαντζί δημοσιογραφάκια

Τοποθετούμε το τσιζκέϊκ στο ψυγείο για 1-2 ώρες και σερβίρουμε παγωμένο, κατά προτίμηση στις 8 το βράδυ ακριβώς όταν αρχίζουν τα δελτία “ειδήσεων”

Ρε μπας και το CNN είναι Συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ;

Μπας και ο Αλαβάνος είναι ιδιοκτήτης του CNN;

Ή μήπως ο Nick Robertson γράφει στο Indymedia;

Εκτός κι αν ο Larry King είναι κολλητός του Alexis Tsipras.

Τα σούργελα του ΣΥΡΙΖΑ, τα Indymedia και οι “Συνιστώσες” σε κοινό αγώνα για τη “macedonia”.

Το Στέητ Ντηπάρτμεντ συναντά την Ανανεωτική Αριστερά

Όλα μπερδεύονται γλυκά…..

Απολαύστε το “αφιέρωμα” – αγιογραφία της “Macedonia” από το Αλέκο Αλαβάνο Nick Robertson, στο ανανεωτικό, ριζοσπαστικό και κάργα αριστερό μετερίζι της “Συνιστώσας  CNN”
http://edition.cnn.com/video/#/video/world/2010/05/08/robertson.ilist.macedonia.name.cnn

Αλλά δείτε και αυτά. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι:

- Πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Alexis

- Το Αλεκάκι πάει εκδρομή

- Διαγωνισμός με δώρα

Αντισημιτισμός και δυο αυγά Τουρκίας

Ένα ακόμα εξαιρετικό άρθρο του Φ. Κρανιδιώτη, αυτή τη φορά με αφορμή την υπόθεση του εμπρησμού της Εβραϊκής συναγωγής των Χανίων και τον τεχνητό θόρυβο που προσπάθησαν να προκαλέσουν τα γνωστά παπαγαλάκια της παγκοσμιοποίησης

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Πριν καλά – καλά προλάβει η Πυροσβεστική να σβήσει τη φωτιά στη συναγωγή των Χανίων έγινε ένα μιράκολο. Λες και πάτησε κάποιος ένα κουμπί, βροχή τα δημοσιεύματα για τον «αντισημιτισμό» των Ελλήνων. Ελληνόφων δε τις μπαμπουΐνος από μεγάλη αμερικανική εφημερίδα κατήγγειλε μετά βδελυγμίας τους «κακούς» Έλληνες, που από τα γεννοφάσκια τους εκπαιδεύονται στον αντισημιτισμό και την σαπωνοποιία. Τα δε γνωστά κείμενα με τις σεσημασμένες υπογραφές ή ήταν έτοιμα, ή οι άνθρωποι γράφανε όλοι νύχτα και το πρωί μαζευτήκανε στο «Φίλιον» και υπογράψανε, ωρυόμενοι για το τι φασιστόμουτρα και ρατσιστές είμαστε ως λαός. Τα ονόματα τα ξέρετε, τα έχετε δει υπέρ των βομβαρδισμών των Σέρβων, υπέρ των νταβατζήδων ναρκεμπόρων του Κοσσόβου, υπέρ του Σχεδίου Ανάν, υπέρ της Ρεπούση, της Δραγώνα, υπέρ του «αυτοπροσδιορισμού» των απογόνων του παλαιοναζί Ιβάν Μιχαήλοφ, κατά του κακού Οτσαλάν, που δεν πιάνει μπάζα μπρος στον νέο Λένιν της Κουμουνδούρου κλπ. Το σκυφτό – σκυφτό κείμενο αλλάζει, όμως οι υπογραφές είναι πάνω – κάτω οι ίδιες.

Η άτιμη κενωνία όμως και το απρόβλεπτο κισμέτ, που λένε κι οι Τούρκοι, που ‘ναι φίλοι μας και θέλουν το καλό μας, τα ‘φερε λίγο ανάποδα και τελικά οι εμπρηστές, όπως οι κάμερες έδειξαν, είναι δυο κοκκινόκωλοι της αυτής Μεγαλειότητος (Άγγλοι), δυο έτεροι σύμμαχοι μας Αμερικανοί κι ένας Έλληνας νυχτόβιος. Άλλους τους μπαγλαρώσανε κι άλλοι καταζητούνται, διότι στρίψανε αλλά γαλλικά και μάλιστα είχαν σχέσεις και με τα συμμαχικά στρατά! Ο μον ντιέ, σε πα ποσίμπλ, που θα ‘λεγε κι ο Ριχάρδος! Ούτε ένας τόσος δα χρυσαυγίτης; Έστω λίγο καρατζαφερικός; Μα κανείς; Τζάμπα τα κείμενα κι η οργή, τζάμπα υψώσανε τις κρινένιες γροθίτσες τους; Δεν μπορούμε πια να έχουμε εμπιστοσύνη ούτε στους συμμάχους, που πάνε και χαλάνε την «αντιρατσιστική» μανέστρα, που τόσο ωραία μαγειρεύουνε τα καλά τα παλικάρια, η κρεμ ντε λα κρεμ της καθεστωτικής «αριστεράς».

Βγήκε δε χθες στην «Ελευθεροτυπία» και κάποιος Βίκτωρ Ισαάκ Ελιέζερ με τίτλο «Ο κρυφός αντισημίτης αποκαλύπτεται» για να μας πει ότι αυτό που είδαμε δεν είναι έτσι, δεν έχει σημασία που είναι αλλοδαποί οι δράστες, να μας πει ότι όλοι οι σχολιαστές που κριτικάρουν το Ισραήλ ή θεώρησαν προβοκάτσια το γεγονός είναι κάτι μεταξύ ναζισμού και Αχματινεζάντ ή όπως διάολο τον λένε. «Πολυεθνική συμμορία» χαρακτήρισε τους δράστες και βάζει πρώτο – πρώτο τον Έλληνα, για να μην ξεχνιόμαστε. Έλα ρε! Πίνανε μπύρες δηλαδή και είπανε, «ρε σεις, ξεραΐλα σήμερα από γκόμενες, δεν πάμε να κάψουμε μια συναγωγή;».

Προφανώς ότι αυτό συνέβη τώρα που οι τουρκοϊσραηλινές σχέσεις δοκιμάζονται όσο ποτέ, είναι καθαρή σύμπτωση. Ο κυρ Ελιέζερ μας κούνησε το δαχτυλάκι του και μας μίλησε για «πολιτισμό που αγωνίζεται ενάντια στη βαρβαρότητα του αντισημιτισμού και του ρατσισμού» . Προφανώς το δακτυλάκι του δεν τον αφήνει να δει την χώρα όπου χρόνια τώρα το βιβλίο του Αδόλφου «Ο Αγών μου» είναι πρώτο σε πωλήσεις, την χώρα που ο λαός της είναι σε όλες τις μετρήσεις αλλά και στις πράξεις από τους πρώτους παγκοσμίως στον αντισημιτισμό. Και μάλλον δεν έχει ακούσει για την  χώρα που διέπραξε την Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Κυρ Ελιέζερ, μήπως ξέρεις τουλάχιστον ποιο λόμπυ, χρόνια τώρα στις ΗΠΑ εμπόδιζε την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων αδελφών μας; Για πες μας. Πες μας για την ηγεσία του Λικούντ που συνεχάρη τον Αδόλφο για την νίκη του, απευθυνόμενοι ως υπέρμαχοι του φυλετικού διαχωρισμού προς έναν υπέρμαχο του φυλετικού διαχωρισμού.

Θα του θύμιζα δε ότι στην χώρα μας, στη Θεσσαλονίκη, όταν οι αντιστασιακές οργανώσεις καλούσαν τους Εβραίους να βγουν στο βουνό και να τους βοηθήσουν, όταν χριστιανικές οικογένειες ρίσκαραν την ζωή τους για να τους βοηθήσουν και σήμερα το Ισραήλ τους τιμά ως Δίκαιους των Εθνών, ο Αρχιραββίνος Δαβίδ Κόρετς, ο ίδιος ο πνευματικός ηγέτης τους,  τους οδηγούσε στον όλεθρο συνεργαζόμενος με τους φονιάδες.

Για τον ρόλο του εβραϊσμού κατά την τουρκοκρατία και τις σχέσεις του ως «μιλλέτ» (έθνος) με την Υψηλή Πύλη θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες, όμως η απλή αλήθεια είναι ότι σε τούτα δω τα μάρμαρα ποτέ δεν φύτρωσαν τέτοια ζιζάνια, σαν αυτά που λογχίζουν καβάλα στον ψωραλέο και ιδεολογικά κουτσό Ροσινάντε τους μερικοί. Οι Έλληνες δεν τα πάμε καλά με τον ολοκληρωτισμό, τις αριστοκρατίες και είμαστε από την φύση του πολιτισμού μας μαλακοί άνθρωποι. Φυσικά και υπήρξαν και υπάρχουν οπαδοί της φυλετικής θεωρίας και του ναζισμού αλλά σε ποσοστό ήταν και είναι δέκατα του πυρετού. Σε καμιά δε περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν άλλοθι για την κατασυκοφάντηση του λαού μας. Οι εν Ελλάδι επαγγελματίες «αντιρατσιστές» αναζητούν μια χίμαιρα, ένα άλλοθι «ιδεολογικού» σκοπού για τα καθήκοντα που ΔΕΝ εκτελούν έναντι της Πατρίδας και του λαού μας.

Θαυμάζω τους Εβραίους, ιδίως τους Ισραηλινούς. Είναι παράδειγμα προς μίμηση για την αυταπάρνηση τους στο καθήκον για την Πατρίδα τους, για τις πολεμικές αρετές τους, για τις θυσίες τους για το κράτος τους. Είναι αυτό που θα ‘πρεπε να ‘μαστε κι εμείς, Πολίτες – Οπλίτες. Τους κυβερνούν τα λιοντάρια τους κι όχι τα βόδια τους, αντλούν την ηγεσία τους από τους γενναίους κι όχι από τους φλώρους, τις κόρες και τους γιους των παρασίτων. Είναι όλοι έφεδροι εν ενεργεία ως τα 50 φεύγα. Το Ισραήλ κέρδισε το δικαίωμα της ύπαρξης του στο πεδίο της μάχης, όπου παρά τους μύθους ήταν μόνο του. Κανείς τρίτος δεν πολέμησε γι’ αυτούς. Διαβάστε για τον Αβιγκντόρ Καχαλάνι, τον ήρωα του Γκολάν, και θα καταλάβετε γιατί αυτός ο λαός δεν πρόκειται να χαθεί. Μέχρι δε τον πόλεμο των 6 ημερών τα όπλα του ήταν πανσπερμία κυρίως γαλλικών και τσέχικων συστημάτων, ενώ η εφευρετικότητα του ανθρώπινου δυναμικού του αφήνει άφωνο τον παρατηρητή. Παρά δε τον έτερο μύθο, η αμερικανική πολιτική μεταστράφηκε και οι στρόφιγγες της αμερικανικής βοήθειας άνοιξαν μετά την νίκη των Ισραηλινών το 1967, τρίτη κατά σειρά (1948, 1956, 1967). Οι ΗΠΑ προτίμησαν την πολιτική επένδυση σε μια μικρή χώρα, χωρίς πετρέλαιο, αλλά με ρωμαλέα ηγεσία και σταθερότητα αντί για το μπάχαλο των αναξιόπιστων και διχασμένων αράβων.  Είναι λοιπόν το ίδιο το Ισραήλ, με το σπαθί του, που κέρδισε την αμερικανική στήριξη κι όχι η «συνωμοτική» δράση του αμερικανοεβραϊκού λόμπυ.

Σήμερα το Ισραήλ βλέπει να γκρεμίζεται η προνομιακή σχέση που είχε χτίσει με την κεμαλική Τουρκία. Το Ισραήλ σιγούσε πάντα για το ρατσιστικό και γενοκτόνο καθεστώς της Άγκυρας, διαφυλάττοντας τα δικά του στενά συμφέροντα. Ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε για τις εκατοντάδες Ορθόδοξες εκκλησίες που οι Τούρκοι έκαναν τζαμιά, σταύλους, δημόσιες τουαλέτες, ακόμη και νεκροτομείο (!). Ποτέ δεν ένωσαν οι οργανώσεις τους την φωνή τους μαζί μας για την κατοχή της Κύπρου, τους αγνοούμενους, την λεηλασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Μόλις τώρα μεταβάλουν οι Εβραίοι των ΗΠΑ την στάση τους για την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας, την οποία ως πρόσφατα εμπόδιζαν.

Το Ισραήλ κατασπαταλά το ηθικό κεφάλαιο που είχε συσσωρεύσει με την λήξη του Β’ Π.Π. ασκώντας υπέρμετρη βία σε αδύναμους ανθρώπους και αρνούμενο έναν ρεαλιστικό συμβιβασμό. Εχθρός του δεν είναι ο «ρατσισμός» αλλά το πολιτικό αδιέξοδο της υπέρμετρης βίας στο οποίο οδηγήθηκε ένας αρχαίος λαός, που αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του από μια πρωτοπόρα ηγεσία, που στο ξεκίνημα του Σιωνιστικού Κινήματος μελέτησε και εξέλιξε την ιστορική εμπειρία της Φιλικής Εταιρείας!

Η Τουρκία, ο σημαιοφόρος του αντισημιτισμού, ο παλιός φίλος, μεταβάλλεται σε εχθρό του Ισραήλ και όσοι επιτίθενται στην Ελλάδα, συκοφαντώντας την και προσάπτοντας στην κοινωνία της «αντισημιτισμό» προσφέρουν στους Εβραίους που ζουν στην περικυκλωμένη χώρα τους με το όπλο παρά πόδα την χειρότερη υπηρεσία. Ίσως η μέρα που η Τουρκία θα μετατραπεί σε ένα νέο αλλά σουνιτικό Ιράν δεν είναι μακριά. Τότε το Τελ Αβίβ θα ξέρει ότι οι Έλληνες δεν είναι ούτε «αντισημίτες», ούτε «κακοί» αλλά ο πιο κοντινός και ο μόνος φίλος σε ακτίνα εκατοντάδων χιλιομέτρων…

Φασισταριά χωρίς σύνορα

Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβεζ κλείνει με το “έτσι θέλω” 34 ραδιοφωνικούς σταθμούς στη χώρα του, ενώ στο στόχαστρό του έχουν μπει άλλοι 206 (!). Με το πρόσχημα της δήθεν αδειοδότησης αποκαλύπτεται το πραγματικό του προσωπείο.

Αναρωτιέστε πως αντιδρούν τα εγχώρια φασισταριά που τον θαυμάζουν απεριόριστα (Τσίπρας και λοιπά σούργελα);  Μα με το συνηθισμένο “κοκοκο”

Φασισταριά χωρίς σύνορα

Ο Χοντρός και ο Λιγνός της πολιτικής

Το δίδυμο της συμφοράς Τσίπρα – Αλαβάνου, (ότι πιο αστείο έχει παρουσιαστεί μετά τους Χοντρό – Λιγνό) πέτυχε το ακατόρθωτο:  Να διπλασιάσει (σχεδόν) το ποσοστό του το ΛΑΟΣ

Εαν ήμουν ο Καρατζαφέρης θα τους έκανα εικόνισμα και θα παρακαλούσα να μείνουν επ’ άπειρον στην ηγεσία του κόμματος.

Το κατασκεύασμα των ΜΜΕ πνίγηκε μέσα στην ίδια την φαιδρότητά του.

Στην φωτογραφία, διακρίνεται Ευρωπαίος Πολίτης τη στιγμή που μαθαίνει ότι η Καντίτσα έμεινε εκτός Ευρωβουλής

Αριστερός: Το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα

Κάποιος είπε κάποτε ότι “στην Ελλάδα, το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα είναι ο αριστερός.”

Αν πιστέψουμε τη σημερινή Ελευθεροτυπία, οι διαπραγματεύσεις που κάνει ο Μέγας Αριστερός και υπερασπιστής των Απανταχού φτωχών Λάκης Λαζόπουλος με τον Alpha έχουν ως εξής:

Ζητάει για τη νέα σεζόν 5.100.000 για 30 εκπομπές.

Δηλαδή 170.000 ευρώ ανά εκπομπή.

Με δεδομένο ότι ο καθαρός χρόνος (εκτός διαφημίσεων) είναι περίπου 2 ώρες, αυτό σημαίνει ότι το “ταλέντο” Λάκη του Αριστερούλη εκτιμάται από τον ίδιο σε 1.416 ευρώ ανά λεπτό!

Χωρίς να υπολογίζεται το added value και τα “παράπλευρα έσοδα” όπως π.χ. η τζάμπα διαφήμιση του θεάτρου του, ή οι πωλήσεις δικαιωμάτων.

Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα ο Λάκης ο Αριστερούλης πούλησε τα δικαιώματα προηγουμένων εκπομπών σε εκδοτικό οίκο για …..μόλις 7.000.000 ευρώ (Επτά Εκατομμύρια Ευρώ!!!)

Αγράμματος ή βλαξ;

Δεν περίμενε κανείς από αυτό το φασιστόμουτρο, τον πιστό υπηρέτη της πολιτικής της Κοντολίζας να γνωρίζει τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο.

Θα περίμενε όμως τουλάχιστον να είναι ικανός να καταλάβει το νόημα απλών ελληνικών λέξεων.

Ούτε αυτό όμως.

Αγράμματος ή βλάξ;

http://troktiko.blogspot.com/2009/04/blog-post_2542.html

Πεσ’τα Χρυσόστομε (3)

Απόσπασμα από το άρθρο του Α. Πανούτσου της 19/12/08

…Καθημερινά οι άνθρωποι που καταστρέφονται γίνονται περισσότεροι και δεν είναι οι μέτοχοι των τραπεζών και οι ιδιοκτήτες του Notos Gallery, αλλά εκτός από τους βιοπαλαιστές μια χαρά προοδευτικοί άνθρωποι καταστρέφονται στη λαίλαπα της μαλακίας που μας έκανε να θέλουμε να καταστραφούμε, όπως τα λέμινγκς.

Για παράδειγμα, ένας εξαίρετος ηθοποιός και συγγραφέας θεατρικών έργων δανείστηκε από την τράπεζα 600.000 ευρώ για να ανεβάσει έργο σε θέατρο του κέντρου. Φυσικά με αυτά που γίνονται δεν πατάει άνθρωπος. Και ούτε πρόκειται να πατήσει.

Γιατί η δήθεν εξέγερση έχει καταλήξει σε ένα outing στο κέντρο για χαρά και παιχνίδια. Οπως σε προηγούμενες χρονιές έλεγαν οι μαθητές «πάμε στο Allu Fan Park να κάνουμε banjee jumping», τώρα είναι «πάμε να κάψουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο». Γιατί; Γιατί όπως έγραφε και ένα φυλλάδιο που είδα χθες στον δρόμο «Εχει εξέγερση. Τα Χριστούγεννα αναβάλλονται». Τόσο χαριτωμένο…

Μερικές χιλιάδες μαθητές των σχολείων, κουκουλοφόροι και κυνηγοί φτηνών συγκινήσεων αφήνονται να καταστρέφουν τις ζωές συνανθρώπων μας, χωρίς το κράτος να ενδιαφέρεται.

Η κυβέρνηση έχει ευθύνη, επειδή δεν κάνει αυτό που οι πολίτες τής ανέθεσαν με την ψήφο τους. Να εξασφαλίζει την ασφάλεια των πολιτών. Είναι δυνατόν να υπάρχει πολιτικός που δηλώνει υπουργός Δημόσιας Τάξης και προΐσταται της Αστυνομίας, που παρακολουθεί με απάθεια την καταστροφή, και να μην αλλάζει την ηγεσία της ή να μην παραιτείται; Δηλαδή αν ο υπουργός Εθνικής Αμυνας έχει ανάλογο δυναμισμό, τι θα γινόταν σε περίπτωση πολέμου; Θα έβαζε τον στρατό να κάνει πισωπεταλιά, παρακολουθώντας τον εχθρό;

Το ΠΑΣΟΚ και ο ΛΑΟΣ το μόνο που κάνουνε είναι να μιλάνε όσο το δυνατόν λιγότερο, γνωρίζοντας ότι αυτά που θα πούνε είναι παπαριές καμαρωτές. Και το ΚΚΕ; Στην κοσμάρα του, με τα διεθνή μονοπώλια να καίνε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα.

Το μόνο κόμμα που έχει ενεργή εμπλοκή στα γεγονότα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Εμπλοκή όχι μόνο ενεργή αλλά και καταστροφική. Αμφιβάλλω αν και οι ίδιοι το καταλαβαίνουν, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέτει θέμα πολιτικό, αλλά πολιτειακό. Πάντα έρμαιο στις χαριτωμενιές, ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο σημείο να εκφέρει απόψεις που αν τις εξέφερε άλλο κόμμα –ας πούμε ο ΛΑΟΣ– θα χαρακτηριζόταν φασιστικό.

Το «δεν πιστεύουμε ότι η ελευθερία μας τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία των άλλων», που πριν από έξι μήνες έγραψε στην «Αυγή» ο γίγαντας της Κ.Σ. της νεολαίας Δημήτρης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος, πραγματώνεται σήμερα στους δρόμους.

Εάν κάποιος νιώθει ότι η ελευθερία του περιορίζεται αν δεν κατασκηνώσει έξω από το μαγαζί του εμπόρου του κέντρου, να πλακωθεί με τα ΜΑΤ και να πάει να χεστεί μαζί με τη βιτρίνα η ελευθερία του μαγαζάτορα. Που κάποιον μαλάκα είχε ψηφίσει στις τελευταίες εκλογές, αλλά τώρα ψάχνει να βρει πού έχει κρυφτεί.

Την ίδια στιγμή ένα κόμμα προτρέπει τους πολίτες στην παρανομία. Και αυτή τη φορά όχι με τα γραπτά ενός νεολαίου, αλλά με ανακοίνωση του κόμματος.

«Η ευθύνη βρίσκεται σε αυτούς που επιχειρούν να συμψηφίσουν τη δολοφονία του Αλέξη με τις καταστροφές και καλούν σε “επιβολή του νόμου και της τάξης”», αναφέρει, μεταξύ άλλων, η χθεσινή ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για τον πυροβολισμό σε μαθητή στο Περιστέρι.

Και με το φτωχό μου το μυαλό ρωτάω εγώ: κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν έχουμε; Από πότε σε μια δημοκρατία είναι ντροπή να ζητείται η επιβολή του νόμου και της τάξης;

Δηλαδή η σημερινή καταστροφή της Αθήνας είναι προτιμότερη από την «επιβολή του νόμου και της τάξης»; Αν είναι προτιμότερη, τότε αυτό δεν είναι πολιτική κάλυψη στους καταστροφείς;

Και μια και το τελευταίο είναι αδύνατον να αμφισβητηθεί και στην πράξη ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει πολιτειακό θέμα χωρίς ντροπές και σούξου μούξου, ο Τσίπρας, ο Αλαβάνος, ο Δημήτρης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος ή όποιος άλλος μπορεί να πληροφορήσει τον κόσμο τι πολίτευμα γουστάρει το κόμμα και τι μέθοδο σκοπεύει να ακολουθήσει για να το πετύχει;

Αν ό,τι ακούγεται ανήκει στην κατηγορία «εορταστικό ψωλοβρόντι», καλή διασκέδαση και κρίμα για τους ανθρώπους που το πληρώνουν. Αν όμως όχι, υπάρχει το Σύνταγμα.

Η τήρηση του ελληνικού Συντάγματος εναπόκειται στη θέληση των Ελλήνων πολιτών. Στην περίπτωση που οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι η δημοκρατία καταλύεται, έχουν δικαίωμα να αυτοδικήσουν.

Η κατάλυση της δημοκρατίας δεν είναι κάτι το επίσημο. Η χούντα το 1967 υποστήριζε ότι ήταν νόμιμη κυβέρνηση. Αυτοί που την πολέμησαν όσο διαρκούσε, για την κυβέρνηση της χούντας ήταν τρομοκράτες. Με τη μεταπολίτευση έγιναν αντιστασιακοί.

Οταν πάμε σε συζητήσεις ότι η ελευθερία του ενός είναι ισχυρότερη από την ελευθερία του άλλου έχουμε αρχίσει να ξεφεύγουμε. Οποιος καταλαβαίνει καταλαβαίνει και αν στη Βουλή υπάρχει κουκούτσι ωριμότητας, για χίλιες κωλοψήφους και δύο κωλοέδρες δεν είναι ανάγκη να γίνεται η Ελλάδα τσίρκο.

Τους πήρανε χαμπάρι όλοι

- Κόμμα που συμπεριφέρεται με ναζιστική νοοτροπία ο ΣΥΡΙΖΑ

Τάδε έφη, όχι η Αλέκα, αλλά ο καθηγητής Φιλοσοφίας Χρήτος Γιανναράς σε συνέντευξη στον ΣΚΑΙ.

Το Μάτι, φυσικά σας τα έλεγε από προχθές.

ΚΛΙΚ ΕΔΩ: Ακούστε όλη τη συνέντευξη, μιλάει για όλα, είναι πραγματικά συγκλονιστική.

Δυο Χούντες έχει η ζωή

Η κρατική Τηλεόραση έχει καταληφθεί 2 φορές:

- Το 1967 από τους στρατιώτες της Χούντας του Παπαδόπουλου

- Το 2008 από τα στρατιωτάκια του Αλαβάνου και του Indymedia

Πέσ’ τα χρυσόστομε (2)

Κανονικά θα έπρεπε να βάζω δικές μου σκέψεις εδώ.

Έλα όμως που για άλλη μια φορά με πρόλαβε ο Πανούτσος!

(Άρθρο του Α. Πανούτσου, 12/12/08)

Εχω βρει το νεότερο θύμα της αστυνομικής βίας. Αυτόπτες μάρτυρες είδαν μπάτσο να δέρνει έγκυο, που από την κοιλία της ακουγόταν το «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι». Τώρα μπορώ να αναρωτηθώ κάποια πράγματα; Οπως για παράδειγμα…

Ανάμεσα στη μελούρα και τη σαχλαμάρα, τα σαββοπουλικά «τα παιδιά τα ξέρουν όλα», τις αναπολήσεις των αγώνων με τη Σωτηροπούλου και τον Πέτρουλα, την ανάδειξη του Ιγκόρ και του Αχμέτ σε αγωνιστές του ’21 και τον λυσσασμένο αγώνα του Διονύση Ελευθεράτου για την ανατροπή της κυβέρνησης Ράλλη, μπορεί κάποιος που κατάλαβε τα νοήματα από τις διαδηλώσεις να τα μοιραστεί με τους υπόλοιπους που είναι στούρνοι;

Για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εύκολο. Επαιξε στον εναλλακτικό χώρο, που παραδοσιακά είναι δικός του.

Για τους αντιεξουσιαστές επίσης το μήνυμα είναι εύκολο. Πόλεμος κατά της εξουσίας.

Για τους ήρωες του ’08 επίσης εύκολο. Σαρανταδυάρα Bravia δωρεάν.

Στους μαθητές το μόνο μήνυμα που διακρίνω είναι η διάθεση να διασκεδάσουν ο μικρός Αλέξανδρος από τη Φιλοθέη και η μικρή Νεφέλη από την Κηφισιά ζώντας αυτά που τους λένε οι αρχιτέκτονες γονείς τους ότι έκαναν όταν ήταν και αυτοί μαθητές.

Αν η επαναστατική αλλαγή έρθει από το γυμνασιακό κίνημα, ομολογώ ότι είμαι πολύ μεγάλος για να μετάσχω και υπόσχομαι ότι δεν θα προσπαθήσω να το σταματήσω.

Τώρα για την Αστυνομία. Δημοκρατική κοινωνία είμαστε, εκπροσώπους ψηφίζουμε και έχουμε τη δυνατότητα να λέμε τι θέλουμε να κάνουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν λέει ότι θέλει να καταργήσει τα ΜΑΤ. Υποθέτω για να μη χτυπάνε κόσμο στις διαδηλώσεις. Αλλά η δολοφονία του Αλέξη δεν θα είχε αποφευχθεί αφού έγινε από ειδικό φρουρό.

Αριστερότερα υπάρχει η άποψη να αφοπλιστεί η αστυνομία. Σε αυτό το σημείο αναφέρεται και η Βρετανία. Από το 1966 όμως και τη Μεγάλη Ληστεία του Τρένου οι περισσότεροι Αγγλοι αστυνομικοί είναι οπλισμένοι. Και να προσθέσω άριστα εκπαιδευμένοι στη χρήση των όπλων και την άοπλη μάχη.

Αν η ελληνική αστυνομία είχε εκπαίδευση αντίστοιχη της αγγλικής, η αριστερά θα έσκουζε. Αλλά και θα έκανε πορείες στην ακριανή λωρίδα του δρόμου, όπως κάνει στη Βρετανία.

Το συμπέρασμα μοιάζει να είναι ότι μας χρειάζεται μια αστυνομία που «να αφουγκράζεται τη νεολαία». Να εκπαιδευτούν οι αστυνομικοί στην ψυχανάλυση και όταν βλέπουν έναν πιτσιρικά να πετάει πέτρες να σκύβουν πάνω από το πρόβλημά του. «Με αυτόν τον τρόπο εκφράζεις την οργή σου για το ότι οι γονείς σου δεν ακούνε τα όνειρά σου;». Και στα περιπολικά να μην έχουν σειρήνες, που έχουν αυτό το κατιτίς το κρατικοβίαιο. Να παίζουν την «Αρκούδα καφέ». Και στη Λιλιπούπολη του Διονύση, της γενιάς των 700, των blogers και του Ιγκορ και του Αχμέτ καθένας θα μπορεί άφοβα να κυκλοφορεί στους δρόμους. Με τανκ.

Από τη δεκαετία του ’80 που σε παιδικό θέατρο είχε παιχτεί το κλασικό αριστούργημα «Δρακουμέλ και κακός λύκος ενάντια στον Ηρακλή και τα τρία γουρουνάκια» έχει να εμφανιστεί τίτλος τόσο πυκνός σε νοήματα όσο του χθεσινού «Ελεύθερου Τύπου». «Εφηβοι πρωταγωνιστές των επεισοδίων μιλούν για τα όνειρά τους».

Εχει ηλικία, που αυτές τις ημέρες είναι must, και αν πέρασες τα 15 δεν σε ακούει ούτε επαγγελματίας του 090. Εχει γκλαμουριά, που περιμένεις από μαγαζί της Γιάννας με το «πρωταγωνιστές», όχι δηλαδή ότι θα βγάζαμε να μιλήσει και η μπασκλασαρία. Και έχει μπούρου μπούρου και όνειρα, που αν δεν το καταλάβατε από τον Αλαβάνο εκεί έγινε το λάθος και σπάσανε το κέντρο. Καθόταν το παιδί το απόγευμα και έκανε τα όνειρά του και κατά το βραδάκι, όταν ερχόταν ο μπαμπάς, του έλεγε «Να σου πω τα όνειρα που έκανα σήμερα;» και ο κάφρος του απαντούσε «Δεν μας πηδάς, ρε Γιωργάκη, και εσύ και τα όνειρά σου…». Μία, δύο, πέντε το παιδί δεν άντεξε και κατέβασε μια ντουζίνα βιτρίνες για να πει κάπου τα όνειρά του. Εστω στον Σεραφείμ και τη Γιάννα.

Από εδώ και πέρα λοιπόν ξέρουμε. Αποφασίζουμε. Θέλουμε να συνεχίσουμε να το έχουμε γυρισμένο στην καυλάγκα και να συντρίβουμε τα όνειρα των παιδιών μας και αυτά με τη σειρά τους τις βιτρίνες ή κάποια στιγμή να κάτσουμε να τα ακούσουμε να μείνει ήσυχο και το κέντρο τώρα τις γιορτές; Και αν θέλουμε να τα ακούμε, ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα, όπως το γράμμα των «φίλων του Αλέξη», που, σύμφωνα με το «Βήμα», στάλθηκε στην ομοσπονδία καθηγητών του πανεπιστημίου. Δημοσιεύεται με αριθμημένες τις παραγράφους για να υπάρξει κριτική προσέγγιση στο θέμα.

1) «Μη ρίχνετε άλλα δακρυγόνα, εμείς κλαίμε κι από μόνοι μας», λένε στο υστερόγραφο της επιστολή τους οι φίλοι του παιδιού, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι «δεν είμαστε γνωστοί άγνωστοι ούτε κουκουλοφόροι, είμαστε τα παιδιά σας. Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο».

2) «Βοηθήστε μας. Δεν είμαστε τρομοκράτες, “κουκουλοφόροι”, “γνωστοί άγνωστοι”. Είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί άγνωστοι… Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Εχουμε ορμή -μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη “βιτρίνα”, παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε».

3) «Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε. Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Υλη παντού. Αγάπη πουθενά. Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες;».

«Γιατί δεν βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; Μας σκοτώνουν. Βοηθήστε μας…».

Και τώρα η απάντηση του πουρού.

Για το 1 δηλώ υπευθύνως ότι ποτέ εγώ, φίλος, γνωστός μου ή ο Καρπετόπουλος δεν έριξαν ή θα ρίξουν δακρυγόνο σε μαθητές. Κύριος λόγος ότι δεν έχω ιδέα πού τα πουλάνε. Δηλώ επίσης ότι αν οι μαθητές ή το παιδί μου θέλουν καλύτερο κόσμο, όταν μεγαλώσουν ας πάρουν ένα συνεργείο από Αλβανούς να του αλλάξουνε τους σοβάδες.

Στο 2 ορκίζομαι ότι ποτέ δεν κακοποίησα, τραυμάτισα ή σκότωσα όνειρο παιδιού. Τα όνειρα των παιδιών είναι ιδιαίτερα βαρετά και περιορίζονται στην εκκεντρική επαγγελματική αποκατάσταση. «Θέλω να γίνω πυροσβέστης», «Θέλω να γίνω χορεύτρια». Ακόμα και αν γίνουμε η μόνη χώρα στον κόσμο που οι μισοί θα είναι πυροσβέστες και οι άλλοι μισοί χορεύτριες, δεν πρόκειται να σκοτώσω κανένα όνειρο. Και αν μερικά αγόρια αποφασίσουν να γίνουν χορεύτριες και μερικά κορίτσια πυροσβέστες, το θέμα αφορά μόνο τον Αλέφαντο. Για το «κυνηγάτε το χρήμα», πράγματι τα παιδιά έχουν δίκιο. Μόνο που οφείλεται σε καθυστέρηση στο λογιστήριο του καναλιού και ο Κάρπετ μού είπε ότι η κυρία που είναι υπεύθυνη θα του απαντήσει αύριο. Για το «Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε», οι αντίστοιχες απαντήσεις μου είναι «Οχι, ναι, τρόπος του λέγειν».

Για το 3 πρέπει να ομολογήσω ότι υπάρχει κάθε καλή διάθεση, αλλά δεν ξέρω πώς ακριβώς να βοηθήσω. Να σπάσω καμιά βιτρίνα δεν έχω αντίρρηση, φτάνει να είναι κοντά και να μην έχουν πρόβλημα οι ιδιοκτήτες. Αν δεν έχει πρόβλημα ο Γλου, μπορώ να σπάσω τη βιτρίνα του μαγαζιού στο ισόγειο του ΣΠΟΡ FM. Για να πετάξω πέτρες στους μπάτσους, επίσης καμία αντίρρηση, φτάνει οι πέτρες να είναι έτοιμες και οι μπάτσοι κοντά. Επίσης ο μπάτσος που θα με κυνηγήσει να είναι αναλόγου βάρους και ηλικίας και να μην υπάρχει κόσμος να μας κοιτάει και να γελάει.

Οσο για το «παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε», η απάντηση είναι ότι και αυτά είναι «γεμάτα μπιμπίκια, ηλίθια και σκυλοβρομάνε». Τώρα σας άρεσε που τα ακούσατε; Για το «μόνο πουλάτε και αγοράζετε» δεν καταλαβαίνω την κατηγορία. Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε για να φύγει το «μόνο»; Να δανειζόμαστε; Να ζητάμε barter και leasing; Και για το τελευταίο «ύλη παντού, αγάπη πουθενά» να πω ότι τα παιδιά έχουν δίκιο. Οι γονείς αμέσως να ικανοποιήσουν το αίτημα. Την επόμενη φορά που το παιδί θα πει «Θέλω snickers» ο γονέας να του απαντήσει «Τι να τα κάνεις; Αφού έχεις την αγάπη μου».

Το γράμμα πάντως στο «Βήμα» από την αρχή κάτι θύμιζε. Δεν χρειάστηκε πολύ για να το θυμηθώ. Ενα αντίστοιχο γράμμα που είχε δημοσιευθεί στην «Ελευθεροτυπία», πάλι για τις μαθητικές διαδηλώσεις, την εποχή που υπουργός ήταν η Γιαννάκου. Το γράμμα που υποτίθεται ότι το είχε γράψει ένα 14χρονο κορίτσι, χρησιμοποιώντας τη λέξη «παραβατικότητα», που είχε φέρει την αντίδραση της υπουργού: «Αν τα παιδιά έχουν τόσο πλούσιο λεξιλόγιο, πάμε καλά».