Τεστ αηδίας

Υπάρχει το τεστ Παπ.

Υπάρχει το τεστ κοπώσεως.

Υπάρχουν τεστ αντοχής.

Μόλις πριν από λίγο η ταπεινότητά μου ανακάλυψε το τεστ αηδίας. Ενα κείμενο του Μίμη Ανδρουλάκη (φωτό) στο προσωπικό ιστολόγιό του σχετικά με τον Βενιζέλο. Που άλλες φορές τον αποκαλεί Ευάγγελο κι άλλες Βαγγέλη.

Ιδού λοιπόν το τεστ αηδίας: Οποιος επιχειρήσει να το διαβάσει, θ’ αντέξει μέχρι το τέλος ή θα κάνει εμετό;

Για τέτοια αηδία μιλάμε. Για τέτοιο μέγεθος γλειψίματος και σπάτουλας.

Ενα και μόνο απόσπασμα είναι ενδεικτικό. Οτι ο Βενιζέλος μπορεί σε μια δεκαετία «να προσφέρει 500.000 βιώσιμες καλά αμειβόμενες νέες θέσεις εργασίας σε εξωστρεφείς καθιερωμένους και νέους ανερχόμενους τομείς».

Κι ύστερα πάνε και ρίχνουνε τα γιαούρτια στον Νταλάρα.

Μιλάμε για μνημείο αθλιότητας. Για τον απόλυτο αυτοεξευτελισμό.

Και για να μην τα πολυλογούμε, ο καθείς μπορεί να το διαβάσει και να υποστεί την ιδιαίτερα επώδυνη θα μπορούσα να πω βάσανον του τεστ αηδίας

- Κώστας Καίσαρης 15-3-2012
Πηγή: sentragoal.gr

Πσω εις την Λη

Τρικυμίας ελθούσης, τα σκατά επιπλέουσι
(Παλιά Κινέζικη Παροιμία)

Βγάζει μεγάλο γέλιο η νέα “παρέμβαση” Μίμη Ανδρουλάκη.

Ο Ανδρουλάκης, μετά το συγκλονιστικό μανιφέστο του “Έ, πρόεδρε” επανέρχεται και στέλνει ένα “Γράμμα σε σκεπτόμενο Πατριώτη” το οποίο δημοσιεύτηκε στο Βήμα (που ως γνωστόν, αποτελεί τελευταίο καταφύγιο και μια ζεστή αγκαλιά για κάθε Δοσίλογο καραγκιόζη).

Στο νέο πόνημά του ο Μίμης κινείται στα γνωστά του επίπεδα, μεταξύ ασυνάρτητης αρλούμπας και πολιτικής κρανιοτρικυμίας και μεταξύ άλλων μας ενημερώνει ότι “για όλα φταίει το ευρώ” (και όχι αυτοί που το έκλεβαν τόσα χρόνια).

Επιπλέον ο Ανδρουλάκης θεωρεί ότι η Κυβέρνηση Παπανδρέου δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος των γεγονότων και ο ίδιος επιθυμεί τον εμπλουτισμό της Κυβέρνησης “με ένα δυο πρόσωπα κοινής αποδοχής”.

Η απορία φυσικά που γεννάται είναι γιατί ένας Βουλευτής του Κοινοβουλίου, που θεωρεί ότι η Κυβέρνηση πλέον “δεν μπορεί”, εξακολουθεί να τη στηρίζει;

Αλλά ο Μίμης, ως έχων το γνήσιο έμφυτο συγγραφικό ταλέντο αφήνει το ερώτημα να εωρείται. Για να κρατήσει σε αγωνία το κοινό του. Ίσως το ερώτημα απαντηθεί σε κάποιο μελλοντική επιθεώρησή του με τον τίτλο, “Πσω εις την Λή”.

Για να γεννηθεί το επόμενο ερώτημα: Πόση συσσωρευμένη μαλακία μπορεί να αντέξει αυτό το έρμο το κοινό;