Αρχείο για Απριλίου, 2008

h1

Οι χήρες του Βουκουρεστίου

Απριλίου 8, 2008

Δεν έχει τέλος η πίκρα των προωθητών της νεο-ταξικής μπούρδας του Soros και του Μπους μετά το αποτέλεσμα της Συνόδου του ΝΑΤΟ.

Πριν καν προλάβουν να τελειώσουν οι ομιλίες, τα εγχώρια παπαγαλάκια έπιασαν δουλειά. Και η απογοήτευση είναι τόσο εμφανής που προκαλεί γέλια.

Ονομάζεται Βούλα Κεχαγιά, επάγγελμα δημοσιογράφος, και γράφει στη Λαμπρακιάδα (που αλλού;)

Απολαύστε το πικραμένο (και λατρεμένο) πόνημα σε όλο του το μεγαλείο (Οι σημειώσεις, δικές μας):

xires1.jpg

Και την επόμενη μέρα τι;
Της Βούλας Κεχαγιά

ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ μικροί μεγάλοι, γνώστες-παντογνώστες, σχετικοί και άσχετοι, ριαλιτζούδες και παρουσιαστές ΤV show, όλοι απέκτησαν άποψη για το Σκοπιανό.
Σωστό: Ως γνωστόν, στην Ελλάδα οι μόνοι που δικαιούνται να έχουν άποψη για το Σκοπιανό είναι η κα Βούλα Κεχαγιά, ο Βαλλιανάτος, ο Σταύρος Θεοδωράκης, και ο ….Δανίκας.

Αισθάνθηκε «εθνική ανάταση», είπε τηλεπαρουσιάστρια πρωινής ζώνης μετά τη «νίκη» της χώρας μας στο Βουκουρέστι προκαλώντας τα συγκατανευτικά ανεβοκατεβάσματα της κεφαλής της καλεσμένης της, λίγο πριν τραγουδήσουν όλοι μαζί και πλέι μπακ ποτ-πουρί ασμάτων λαϊκής τραγουδίστριας.
Όντως ανατριχιαστικό: Για την τιμωρία τους στην επόμενη εκπομπή θα έπρεπε να αυτομαστιγωθούν live απαξάπαντες, υπό τους ήχους τραγουδιού του Λάκη Λαζόπουλου. Ποιά είσαι εσύ ταπεινή τηλεπαρουσιάστρια που δηλώνεις “εθνική ανάταση”; Ρώτησες την κα Βούλα;

Είναι εντυπωσιακό το πόσο απρόσμενα ανακάλυψαν κάποιοι τον Ψωμιάδη που έκρυβαν μέσα τους. Εξίσου εντυπωσιακή και η ευκολία με την οποία αναπαράγονται τόσο κοινότοπες εθνικοπατριωτικές κορόνες από τόσα διαφορετικά χείλη στα Μέσα Ενημέρωσης.
Με λίγα λόγια: Όποιου το χειλάκι έσκασε ένα χαμόγελο, δεν ήταν τα δόντια του που φάνηκαν. Ήταν ο Ψωμιάδης που έκρυβε μέσα του και βγήκε απ’ έξω του. (Αν και εδώ που τα λέμε, από όσους έχουν εμφανιστεί στην ιστορία της τηλεόρασης, ο μόνος που θα μπορούσε να έχει έναν ολόκληρο Ψωμιάδη μέσα του είναι ο Κραουνάκης). Η σωστή αντιμετώπιση θα ήταν να έβγαιναν όλοι μαυροφορεμένοι σε ένδειξη πένθους.

Τόσο, που σου γεννιέται η απορία: Μα καλά, γιατί δεν βρέθηκε κανείς (ή σχεδόν κανείς) να αναρωτηθεί και να ρωτήσει ακολούθως την κυβέρνηση που μας έκανε τόσο υπερήφανους: «Και τόσο καιρό πού ήσασταν; Γιατί δεν πείσατε τους Αμερικανούς “συμμάχους μας” να μην εμμείνουν στην πρόσκληση της FΥRΟΜ με το όνομα “Μακεδονία”; Γιατί να αναγκαστούμε να καταφύγουμε στο έσχατο των διπλωματικών μέσωντο βέτο- που συνιστά αμυντική κίνηση;»
Εδώ η κα Βούλα γράφει Ιστορία: Αν δεν μπορείς να πείσεις τον άλλον για το δίκιο σου, δεν πρέπει επ’ ουδενί λόγω να αμυνθείς! Παράδειγμα: Αφού δεν μπόρεσε η Ευρώπη να …..πείσει τον Χίτλερ ότι αυτό που έκανε ήταν κάτι κακό, γιατί στη συνέχεια ……αμύνθηκε;

Πώς έγινε και ο φίλος μας κ. Νίμιτς μάς παρουσίασε στο παρά πέντε τη χειρότερη δυνατή πρόταση για την ελληνική πλευρά, κοινώς μάς την έφερε;
Α, εδώ κα Βούλα μου θα σας μαλώσω! Η απάντηση είναι δίπλα σας: Γιατί δεν ρωτάτε τον ίδιο τον φίλο σας; Η μάλλον, γιατί δεν ρωτάτε κάποιο στέλεχος του Συνασπισμού, οι απόψεις του οποίου συμπίπτουν με αυτές του Νίμιτς;

Και το κυριότερο: Αν τα Σκόπια επιμείνουν, τι θα κάνουμε; Θα ασκούμε διαρκώς το δικαίωμα της αρνησικυρίας; Μια άρνηση δίνει το περιθώριο σε έναν λαό να σκύψει το κεφάλι ή τον πεισμώνει περισσότερο;
Εδώ ομολογώ ότι αδυνατώ να απαντήσω. Τρέμουν τα χέρια και παγώνει το μυαλό από τον τρόμο που μου προκαλεί η ιδέα και μόνο του να επιμείνουν τα Σκόπια.

Τίποτε από όλα αυτά. Κυριάρχησε η απλοϊκότητα. Η κρυφοεθνικοπατριωτική (στα όρια του εθνικισμού) ψωροπερηφάνια ενός έθνους που κατά βάση δεν μπορεί να ξεφύγει από συμπλεγματικές αγκυλώσεις βαλκανικών προδιαγραφών.
Πείτε μας, πείτε μας κι άλλα κα Βούλα, σε εμάς τους απλοϊκούς, ψωροπερήφανους, συμπλεγματικούς Βαλκανικών προδιαγραφών. Χαιρόμαστε να μαθαίνουμε από εσάς, των Παγκοσμιοποιημένων προδιαγραφών

Ως συνήθως, σ΄ αυτήν τη χώρα αρκεί να κάνεις το αυτονόητο (την αρνησικυρία εν προκειμένω) στην κατάλληλη… συγκυρία για να καταστείς εθνικός ήρωας, μάγκας και τσαμπουκάς.
Ενώ όταν κάνεις το ανόητο, σου δίνουν πένα σε εφημερίδα

Για την επόμενη ημέρα, που συνήθως είναι και η σημαντικότερη, ουδείς δείχνει να νοιάζεται και πρωτίστως η κυβέρνηση.
Νοιάζεστε όμως εσείς και μας αυτό φτάνει !

Σωστά είπαν κάποιοι ότι δεν χρειάζονται ούτε μεμψιμοιρίες ούτε μιζέρια αλλά ούτε και θριαμβολογίες.
Κυρίως, όμως, ούτε και ανοησίες.
Πόσο δίκιο έχεις για τις ανοησίες κα Βούλα. Μα πόσο δίκιο!

Το συγκλονιστικό άρθρο-τομή της κας Βούλας, εδώ

h1

Πρωταγωνιστές

Απριλίου 4, 2008
-
-
bucharest1.jpg
h1

Το Αποχωρητήριο του Ελσίνκι

Απριλίου 3, 2008

“Όσο ψάχνεις, ψαχνό θα βρίσκεις”Παλιά Αμερικάνικη παροιμία

metra.jpg

Από συνεδρίαση της Ανώτατης Επιτροπής ΜΚΟ για την “Ελεύθερη Μακεδονία”

Τα χρηματοδοτούμενα του Soros και οι “αριστεροί” εφαρμοστές της Μπούσιας πολιτικής στην Ευρώπη δεν μπορούν πια να κρυφτούν: Ο ρόλος του περιβόητου “Διεθνούς Παρατηρίου του Ελσίνκι” είναι γνωστός (Βλ. τέλος άρθρου). Παρ’ όλα αυτά, όσο ψάχνεις, τόσο μένεις έκπληκτος για τους κρίκους μιας αλυσίδας που δένουν τόσο άψογα!

Η περιέργεια κινήθηκε διαβάζοντας μια επιστολή που έστειλε “αναγνώστης” στην International Herald Tribune, με τίτλο: “Η Ελλάδα πρέπει να ενηλικιωθεί”:

Greece should grow up

Regarding “The Balkans, again” by Misha Glenny (Views, April 1): As someone who has worked in the Balkans, Macedonia in particular, for over 30 years, I have also tried repeatedly to assert that the name conflict between Greece and Macedonia is unrelated to any alleged threats Macedonians pose to Greeks.

Rather, the discord is rooted in politics – current affairs in Greece, and even more strongly, in that country’s outdated notions of nationalism. Anyone who knows the area is familiar with the abuse suffered by minorities in Greece. It is incredible that NATO and EU members blithely condone Greece’s behavior.

Western politicians still regard Greece as the romantic, Byronic “cradle of democracy.” It isn’t. Greece is a 21st-century political entity that should be required to maintain the same or higher standards that Macedonia is expected to uphold.

Until then, Greece will continue its obstreperous and destructive policies.

Eran Fraenkel, Jakarta

Ποιός είναι λοιπόν ο μυστηριώδης κύριος Eran Fraenkel από τη Τζακάρτα, που εμφανίζεται να έχει τόσο μεγάλη κάψα για τη Μακεδονία;

– Τον βρίσκουμε ως Εxecutive director in Skopje of “Search for Common Ground in Macedonia” μιας οργάνωσης που εμφανίζεται ως μέρος της Οργάνωσης “Search for Common Ground”, ιδρυθείσας υπό του John Marks και με κεντρικά γραφεία στην Washington, Connecticut Av. 1601
(Σημειολογική υποσημείωση: Η Connecticut Avenue στην Washington είναι ένας από τους κεντρικούς δρόμους που καταλήγουν στον ….Λευκό Οίκο)

– Ανάμεσα στους “Funders” (Οικονομικούς Υποστηρικτές) της Οργάνωσης βρίσκουμε μεταξύ άλλων τους εξής:
- Τις ….πετρελαϊκές εταιρείες Chevron και ExxonMobil
- Τη …Nestle
- Την οικογένεια Ροκφέλλερ
κ.α.

– Ψάχνοντας λίγο περισσότερο, ανακαλύπτουμε ότι ο κύριος Eran Fraenkel είναι πολυγραφότατος: Για την ακρίβεια έχει συντάξει άπειρες επιστολές, άρθρα και σχόλια δημοσιευμένα με μεγάλα ΜΜΕ του εξωτερικού, όπου μονίμως καταγγέλει την …Ελλάδα (φυσικά) που “καταπνίγει” το “Μακεδονικό Κράτος”.

Το κερασάκι στην τούρτα:

Μετά τα παραπάνω, ποιός θα μπορούσε να εκπλαγεί βλέποντας τον  Αξιότιμο κύριο Fraenkel να εμφανίζεται ως μέλος της “Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής” του Ελληνικού Παραρτήματος του Παρατηρητήριου του Ελσίνκι”;

Διοικητικό Συμβούλιο ΕΠΣΕ: Δημήτρης Αγγελίδης, Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Διονύσης Γουσέτης, Παναγιώτης Δημητράς, Dimitrina Petrova, Χριστίνα Ρουγγέρη.
Διεθνής Συμβουλευτική Επιτροπή: Σάββας Αγουρίδης, Teuta Arifi, Ivo Banac, Vladimir Bilandzic, Marcel Courthiade, Loring Danforth, Fernand de Varennes, Eran Fraenkel, Henri Giordan, Krassimir Kanev, Will Kymlicka, Remzi Lani, Theodore S. Orlin, Dimitrina Petrova, Alan Phillips, Aaron Rhodes, Patrick Thornberry, Stefan Troebst, Boris Tsilevich, Tibor Varady.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

Εξαιρετικά ενδιαφέροντα άρθρα για τον πραγματικό ρόλο του Αποχωρητηρίου του Ελσίνκι:
http://megoulina.blogspot.com/2007/12/blog-post_07.html
http://skinious.blogspot.com/2008/03/alexis.html

h1

H Ρεπούση σε νέες …ζωγραφιές

Απριλίου 2, 2008

guernica.jpg

Φωτο: “Συνωστισμός στην Γκερνίκα”.
Μια ζωγραφική σύνθεση της Μαρίας Ρεπούση,
βασισμένη σε μια ιδέα του Πάμπλο του Πικάσσο

Το είχα γράψει. Ότι όποιος νομίζει ότι ξέμπλεξε με την Ρεπούση έκανε λάθος. Μεγάλο λάθος!

Αφού το πόνημα της ομάδας της της αποσύρθηκε από τα σχολεία, αποφάσισε να το κυκλοφορήσει στο εμπόριο. (Αλήθεια, δεν είχε πληρωθεί και μάλιστα αδρά από το Ελληνικό Δημόσιο;)

Στο εξώφυλλο του σχολικού βιβλίου υπήρχε σχέδιο του ζωγράφου Γιώργου Λαζόγκα.

Στην ιδιωτική όμως έκδοση, το ίδιο σκίτσο εμφανίζεται ως “σύνθεση εξωφύλλου της Μαρίας Ρεπούση, βασισμένη σε μια ιδέα του Γιώργου Λαζόγκα”.

Όπως καταλαβαίνει κανείς, ο ζωγράφος τα πήρε κανονικά και απειλεί την Κα Καθηγήτρια ακόμα και με μηνύσεις.

Το σχετικό θέμα αποκάλυψε ο Στάθης στην στήλη του της 2/4. Το πλήρες δημοσίευμα εδώ.

Υ.Γ.: Να υποθέσω ότι ο κ. Λιάκος της κρατούσε το καβαλέτο και ο κ. Γιαννουλόπουλος ξέπλενε τα πινέλα της ζωγράφου;