Δεν έχει τέλος η πίκρα των προωθητών της νεο-ταξικής μπούρδας του Soros και του Μπους μετά το αποτέλεσμα της Συνόδου του ΝΑΤΟ.
Πριν καν προλάβουν να τελειώσουν οι ομιλίες, τα εγχώρια παπαγαλάκια έπιασαν δουλειά. Και η απογοήτευση είναι τόσο εμφανής που προκαλεί γέλια.
Ονομάζεται Βούλα Κεχαγιά, επάγγελμα δημοσιογράφος, και γράφει στη Λαμπρακιάδα (που αλλού;)
Απολαύστε το πικραμένο (και λατρεμένο) πόνημα σε όλο του το μεγαλείο (Οι σημειώσεις, δικές μας):

Και την επόμενη μέρα τι;
Της Βούλας Κεχαγιά
ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ μικροί μεγάλοι, γνώστες-παντογνώστες, σχετικοί και άσχετοι, ριαλιτζούδες και παρουσιαστές ΤV show, όλοι απέκτησαν άποψη για το Σκοπιανό.
Σωστό: Ως γνωστόν, στην Ελλάδα οι μόνοι που δικαιούνται να έχουν άποψη για το Σκοπιανό είναι η κα Βούλα Κεχαγιά, ο Βαλλιανάτος, ο Σταύρος Θεοδωράκης, και ο ….Δανίκας.
Αισθάνθηκε «εθνική ανάταση», είπε τηλεπαρουσιάστρια πρωινής ζώνης μετά τη «νίκη» της χώρας μας στο Βουκουρέστι προκαλώντας τα συγκατανευτικά ανεβοκατεβάσματα της κεφαλής της καλεσμένης της, λίγο πριν τραγουδήσουν όλοι μαζί και πλέι μπακ ποτ-πουρί ασμάτων λαϊκής τραγουδίστριας.
Όντως ανατριχιαστικό: Για την τιμωρία τους στην επόμενη εκπομπή θα έπρεπε να αυτομαστιγωθούν live απαξάπαντες, υπό τους ήχους τραγουδιού του Λάκη Λαζόπουλου. Ποιά είσαι εσύ ταπεινή τηλεπαρουσιάστρια που δηλώνεις “εθνική ανάταση”; Ρώτησες την κα Βούλα;
Είναι εντυπωσιακό το πόσο απρόσμενα ανακάλυψαν κάποιοι τον Ψωμιάδη που έκρυβαν μέσα τους. Εξίσου εντυπωσιακή και η ευκολία με την οποία αναπαράγονται τόσο κοινότοπες εθνικοπατριωτικές κορόνες από τόσα διαφορετικά χείλη στα Μέσα Ενημέρωσης.
Με λίγα λόγια: Όποιου το χειλάκι έσκασε ένα χαμόγελο, δεν ήταν τα δόντια του που φάνηκαν. Ήταν ο Ψωμιάδης που έκρυβε μέσα του και βγήκε απ’ έξω του. (Αν και εδώ που τα λέμε, από όσους έχουν εμφανιστεί στην ιστορία της τηλεόρασης, ο μόνος που θα μπορούσε να έχει έναν ολόκληρο Ψωμιάδη μέσα του είναι ο Κραουνάκης). Η σωστή αντιμετώπιση θα ήταν να έβγαιναν όλοι μαυροφορεμένοι σε ένδειξη πένθους.
Τόσο, που σου γεννιέται η απορία: Μα καλά, γιατί δεν βρέθηκε κανείς (ή σχεδόν κανείς) να αναρωτηθεί και να ρωτήσει ακολούθως την κυβέρνηση που μας έκανε τόσο υπερήφανους: «Και τόσο καιρό πού ήσασταν; Γιατί δεν πείσατε τους Αμερικανούς “συμμάχους μας” να μην εμμείνουν στην πρόσκληση της FΥRΟΜ με το όνομα “Μακεδονία”; Γιατί να αναγκαστούμε να καταφύγουμε στο έσχατο των διπλωματικών μέσωντο βέτο- που συνιστά αμυντική κίνηση;»
Εδώ η κα Βούλα γράφει Ιστορία: Αν δεν μπορείς να πείσεις τον άλλον για το δίκιο σου, δεν πρέπει επ’ ουδενί λόγω να αμυνθείς! Παράδειγμα: Αφού δεν μπόρεσε η Ευρώπη να …..πείσει τον Χίτλερ ότι αυτό που έκανε ήταν κάτι κακό, γιατί στη συνέχεια ……αμύνθηκε;
Πώς έγινε και ο φίλος μας κ. Νίμιτς μάς παρουσίασε στο παρά πέντε τη χειρότερη δυνατή πρόταση για την ελληνική πλευρά, κοινώς μάς την έφερε;
Α, εδώ κα Βούλα μου θα σας μαλώσω! Η απάντηση είναι δίπλα σας: Γιατί δεν ρωτάτε τον ίδιο τον φίλο σας; Η μάλλον, γιατί δεν ρωτάτε κάποιο στέλεχος του Συνασπισμού, οι απόψεις του οποίου συμπίπτουν με αυτές του Νίμιτς;
Και το κυριότερο: Αν τα Σκόπια επιμείνουν, τι θα κάνουμε; Θα ασκούμε διαρκώς το δικαίωμα της αρνησικυρίας; Μια άρνηση δίνει το περιθώριο σε έναν λαό να σκύψει το κεφάλι ή τον πεισμώνει περισσότερο;
Εδώ ομολογώ ότι αδυνατώ να απαντήσω. Τρέμουν τα χέρια και παγώνει το μυαλό από τον τρόμο που μου προκαλεί η ιδέα και μόνο του να επιμείνουν τα Σκόπια.
Τίποτε από όλα αυτά. Κυριάρχησε η απλοϊκότητα. Η κρυφοεθνικοπατριωτική (στα όρια του εθνικισμού) ψωροπερηφάνια ενός έθνους που κατά βάση δεν μπορεί να ξεφύγει από συμπλεγματικές αγκυλώσεις βαλκανικών προδιαγραφών.
Πείτε μας, πείτε μας κι άλλα κα Βούλα, σε εμάς τους απλοϊκούς, ψωροπερήφανους, συμπλεγματικούς Βαλκανικών προδιαγραφών. Χαιρόμαστε να μαθαίνουμε από εσάς, των Παγκοσμιοποιημένων προδιαγραφών
Ως συνήθως, σ΄ αυτήν τη χώρα αρκεί να κάνεις το αυτονόητο (την αρνησικυρία εν προκειμένω) στην κατάλληλη… συγκυρία για να καταστείς εθνικός ήρωας, μάγκας και τσαμπουκάς.
Ενώ όταν κάνεις το ανόητο, σου δίνουν πένα σε εφημερίδα
Για την επόμενη ημέρα, που συνήθως είναι και η σημαντικότερη, ουδείς δείχνει να νοιάζεται και πρωτίστως η κυβέρνηση.
Νοιάζεστε όμως εσείς και μας αυτό φτάνει !
Σωστά είπαν κάποιοι ότι δεν χρειάζονται ούτε μεμψιμοιρίες ούτε μιζέρια αλλά ούτε και θριαμβολογίες.
Κυρίως, όμως, ούτε και ανοησίες.
Πόσο δίκιο έχεις για τις ανοησίες κα Βούλα. Μα πόσο δίκιο!
Το συγκλονιστικό άρθρο-τομή της κας Βούλας, εδώ





