ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ DA CAPO

Μια πραγματικά απολαυστική επιστολή που έστειλε αναγνώστης στην Ελευθεροτυπία:

Κάπου στο «Da Capo»

*Εχω μιαν αφελή απορία ως απλός, άσημος και «ανώνυμος» Ελλην πολίτης αυτής της δύσμοιρης χώρας: Αλήθεια, εάν ο τραγικός Μακεδών, αν μη τι άλλο ευ-αίσθητος και πεπαιδευμένος, Χρήστος Ζαχόπουλος δεν ήταν «ένας άγνωστος, εκτός κυκλωμάτων, μικροαστός επαρχιώτης Θεσσαλονικεύς [και μάλιστα από το υποβαθμισμένο Νέο Κορδελιό...], ακροδεξιός [δηλαδή φιλόπατρις ελληνόφρων: η πάλαι ποτέ -για τους «jazz» δήθεν Αθηναίους- «ερωτική» (sic!) Θεσσαλονίκη δεν είναι πλέον παρά υπερεθνιστική και θρησκόληπτη!], κολλητός του Κωστάκη και της Νατάσας, ΑΛΛΑ αδελφή του Κολωνακίου και θαμών του «Da Capo», κολλεγιακός συνασπισμένος φλώρος των βορείων προαστίων, τρόφιμος του «Εκάλη Tennis Club» και του «Ομίλου Golf Γλυφάδας» ή «τίγκα» στην κόκα κορδακιζόμενο χανουμάκι -οδαλίσκη της παραλιακής- θα γινόταν τόσος θόρυβος από τα σαρκοβόρα γλοιώδη κοράκια – ύαινες των μέσων μαζικής – μαζοποιητικής αποβλακώσεως; Θα έσπευδαν οι ποικιλώνυμες κωλτουροκατίνες, οι τζίπσι Θέμηδες και Μάκηδες να προβαίνουν ανερυθριάστως στις κατάπτυστες συλήσεις, σκυλεύσεις και τυμβωρυχίες;;; Ευχαριστώ για την (ενδεχομένη) φιλοξενία.

Αθανάσιος Κ. Παπατζίμας

Θεσσαλονίκη

Για τη μεταφορά: Εδώ