Αρχείο για Δεκεμβρίου, 2007
Το Ντεμοτεχνείο ζει: Α. Σπυρόπουλος
Δεκεμβρίου 20, 2007Τον Αλέξη Σπυρόπουλο οι περισσότεροι τον γνωρίζουν από τις μεταδόσεις του στο MEGA. Τον θυμούνται όμως σίγουρα από δύο πράγματα:
- Τις φανφαρόνικες προτάσεις του (που τις περισσότερες φορές οριακά αγγίζουν το όριο του υστερικού ξερολισμού), και
- Την επιμονή του να αναφέρει τα διάφορα ξενικά ονόματα (Παικτών, τοποθεσιών κλπ) με την ντοπιολαλιά της περιοχής τους. Αυτό το τελευταίο συνήθως κάνει τις μεταδόσεις του από κακές, κωμικές:
(Για να καταλάβετε το αστείο του πράγματος, φανταστείτε Ισπανό σπορτκάστερ να μεταδίδει Ευρωπαϊκό αγώνα μεταξύ Μπαρτσελόνα – Τρίκαλα. Και να λέει: “Ο Μέσι κάνει σέντρα, αλλά απομακρύνει η Τσιλιγγίρ’ς, γέννημα θρέμα τσι Κατ’ Κολοπ’τ’νίτσας” )
Όσοι όμως διαβάζουν τακτικά τα άρθρα του σίγουρα τον αναγνωρίζουν και από κάτι άλλο: Την απαράμιλλη ικανότητά του στις αγιογραφίες του Ντέμη Νικολαϊδη, και την “προστασία” του από κάθε “κακό” που θα προσπαθήσει να του κάνει κριτική. Ο Σπυρόπουλος είναι αυτό που λέμε “και του λιμανιού και του σαλονιού” όταν πρόκειται για την επικοινωνιακή προβολή του πολυχρονεμένου Προέδρου: Στα άρθρα του θα χρησιμοποιήσει αποσπάσματα μεγάλων στοχαστών, για να αποδείξει την “υγεία” που εκπέμπει ο Πρόεδρος, ο Άνθρωπος, ο Οραματιστήςς, ο Οικογενειάρχης, αλλά άμα λάχει, όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα θα ρίξει και τα “λαϊκά του”.
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ ΣΠΟΡΤΚΑΣΤΕΡ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΣΤΗ ΑΛΕΞΗ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
1. Περί τα τέλη του 2006, ο Βασίλης Δημητριάδης, πρώην παίκτης της ΑΕΚ και από τους πιο αγαπημένους των φιλάθλων της, κάνει δηλώσεις κατά του τρόπου που διοικεί ο Νικολαίδης. Τις επόμενες ημέρες στα αθλητικά παρασκήνια της Ελευθεροτυπίας (όπου ο κ. Σπυρόπουλος αρθρογραφεί), κάνει την εμφάνισή του το παρακάτω σχόλιο:
“Καλά να μιλάνε όλοι για την ΑΕΚ, αλλά όχι να μιλάει και ο Βασιλο-Μπίλαρος με τα βενζινάδικα από τη Σαλονίκη”
Υπογραφή σχολίου: Αλ.ς.
2. “Ο Ντέμης Νικολαίδης είναι ότι πιο υγιές υπάρχει σήμερα στο Ελληνικό ποδόσφαιρο”
Ατάκα που έχει εμφανιστεί σε πάνω από 2-3 άρθρα του κατά καιρούς
3. Καλοκαίρι 2007: Η ΑΕΚ αντιμετωπίζει την Σεβίλλη στην Αθήνα και διασύρεται με 0-4. Ο Αλ. Σπυρόπουλος ομού μετά του κ. Σωτηρακόπουλου, δεν βλέπουν κανένα διασυρμό, παρά “ένα ατέλειωτο πάρτυ”, “ένα μεγάλο μάθημα ίσιο με 100 προπονήσεις”, “μια βραδιά που θα κάνει την ΑΕΚ ακόμα μεγαλύτερη”. Εννοείται ότι πουθενά δεν υπήρξε η παραμικρή κριτική για παίκτες, προπονητή, διοίκηση.
ΑΓΙΟ-ΝΤΕΜΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ
Φεβρουάριος 2008
Για άλλη μια φορά η ΑΕΚ παραπαίει με αποκλειστικούς υπεύθυνους τον προπονητή της και την ανυπαρξία μεταγραφικών κινήσεων από τη Διοίκηση. Με 2 συνεχόμενες ήττες, η ΑΕΚ χάνει και αυτό το πρωτάθλημα και οι φίλαθλοι βράζουν με Ντέμη και Φερέρ. Ο Αλέξης είναι όμως εδώ και πάλι! Με βαρυσήμαντο άρθρο στην “Ε” καταλήγει στην “εκτίμηση” ότι το Πρωτάθλημα είναι στημένο – κάτι φυσικά που δεν έλεγε όσο η ΑΕΚ ήταν μπροστά στη βαθμολογία. Για τα εκγλήματα της διοίκησης, ο Αλέξης μας σιωπά για άλλη μια φορά. (Ελευθεροτυπία, 11/2/2008)
Φεβρουάριος 2008
Διαβάστε όλο το άρθρο. Προσέξτε λίγο την τελευταία παράγραφο. Ο Αλέξης μας ούτε λίγο ούτε πολύ υπαινίσεται ότι ο Θεμιστοκλής είναι ο Τελευταίος Σκεπτόμενος Πρόεδρος! (SportDay, 5/2/2008)
Φεβρουάριος 2008
Άλλη μια μεταγραφική περίοδος κλείνει. Οι φίλοι της ΑΕΚ βλέπουν αφ’ ενός μεν να μην καλύπτονται οι θέσεις στις οποίες η ομάδα πονάει (άμυνα) αφ ετέρου δε να καταλήγει (για άλλη μια φορά) στις φτηνές λύσεις του δανεισμού παικτών (αντί αγοράς). Ο Αλέξης είναι εδώ να δικαιολογήσει τα καλά του δανεισμού! (SportDay, 3/2/08)
Ιανουάριος 2008
Γνωστή η κόντρα οργανωμένων με τον Θεμιστοκλή. Ο Αλέξης αναλαμβάνει τη λοιδωρία τους, όπως πάντα (Ελευθεροτυπία, 24/1/2008, βλ. τίτλο “ΧΑΡΜΑΝΙΑ”)
Ιανουάριος 2007
Όπως πάντα, ο ανύπαρκτος μεταγραφικός σχεδιασμός του Θεμιστοκλή έχει φέρει γκρίνιες. Το σχολιάκι του Αλέξη βάζει τα πράγματα στη θέση τους: Φταίνε πάντα οι υπάλληλοι (στη συγκεκριμένη περίπτωση οι γιατροί) και ποτέ ο Πολυχρονεμένος Ντέμης του. (Ελευθεροτυπία, 20/1/2007, βλ. τίτλο “ΚΟΣΤΟΣ”)
Μάϊος 2008
Σε λίγο ξεκινάει ο μήνας Ιούνιος. Ο μήνας δηλαδή που θα πρέπει ο Ντέμης να πουλήσει τα διαρκείας. Και ο – εκ των κορυφαίων – πλασιέ, γράφει άρθρο για τον νεαποκτηθή παίκτη ονόματι Ρίκκα. Όποιος ψάχνει στην Ευρώπη τον νέο Λάμπαρντ, τον βρήκε: Είναι ο ….Ρίκκα που αγόρασε η ΑΕΚ από την Scoda Ξάνθη (!), σύμφωνα με τον Αλέξη. Τι άλλο να κάνει ο άνθρωπος για να πουληθούν τα διαρκείας του Ντέμη; Να βγάλει τον Γεωργέα, Καφού; (ΕΞΕΔΡΑSports 17/5/2008)
Ομερτά
Δεκεμβρίου 19, 2007Τελικά σε αυτό τον τόπο υπάρχουν – ευτυχώς – και κάποιοι που έχουν ακόμα το θάρρος να αντιδρούν στο σύστημα.
Με μεγάλη έκπληξη αλλά και θαυμασμό διάβασα ότι οι εργαζόμενοι στο site www.sport.gr και www.sport24.gr δεν συμμετέχουν στην απεργία της ΕΣΗΕΑ.
Κάτι που θα έπρεπε να κάνουν και πολλοί άλλοι.
Μόνο που επικρατεί ο φόβος. Ακόμα και αυτοί που ανήκουν στην κατηγορία των δημοσιογράφων που δεν γίνονται δεκτοί στο “κλειστό club” της Φαμίλιας, συμμετέχουν στην απεργία της!
Αυτό όσο παράδοξο και αν είναι, είναι ευεξήγητο:
Κρατώντας σε ομηρία στρατιές δημοσιογράφων, στον “προθάλαμό” της για χρόνια, τους θυμάται μόνο όταν θέλει να “βολέψει” τα του οίκου της. Τον υπόλοιπο καιρό, ποιεί την νήσσαν. Διότι για να μπεις στην Φαμίλια, πρέπει επί σειρά ετών να αποδείξεις ότι είσαι “καλό παιδί”. Λες και πρόκειται να μυηθείς σε καμμια Σιτσιλιάνικη Οικογένεια και να δηλώσεις τυφλή υποταγή στις εντολές των πατρόνων.
Υποψήφιος προς ένταξη στη Φαμίλια, ενώ δίδει τα διαπιστευτήρια δημοσιογραφικής δεοντολογίας
Είναι θλιβερό να βλέπεις οτι εκτός της παραπάνω εξαίρεσης, όλοι οι υπόλοιποι υπακούουν τυφλά.
Και ποιοί είναι αυτοί;
Κατα κανόνα όλοι αυτοί για τους οποίους η ΕΣΗΕΑ ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για τα θέματά τους.
Απόφοιτοι “σχολών δημοσιογραφίας” αμφιβόλου ποιότητας που πέφτουν θύματα στυγνής εκμετάλλευσης από εργοδοσίες, και δουλεύουν τζάμπα και υπό μορφή πραγματικής δουλείας, υπό το προσωπείο της “πρακτικής εξάσκησης” και με το όραμα της -κάποτε – ένταξής τους στην Αγία Οικογένεια.
Σταθμοί, εφημερίδες, ραδιόφωνα, είναι γεμάτοι από δαύτους. Θυμάστε ποτέ η ΕΣΗΕΑ να έκανε μια απεργία γι αυτούς? Φυσικά και όχι. Κι αυτό γιατί, οι περισσότεροι εργοδότες είναι και αυτοί μέλη της! Η φάμπρικα είναι γνωστή εδώ και χρόνια. Και ουδέποτε το “όργανο” δεν αντέδρασε.
Ομερτά.
Ο μικρός καπετάνιος έχει μικρούληδες ναύτες
Δεκεμβρίου 18, 2007
Οι προχθεσινές ιστορίες που έγιναν στο ματς ΟΣΦΠ – ΑΕΚ είναι ένας ακόμη κρίκος στη μακρά αλυσίδα γραφικότητας που παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια η συμπαθής ομάδα της ΑΕΚ. Ο κοινός παρανομαστής είναι ο νυν πρόεδρός της, ο οποίος διακατέχεται από προσωπικό και άλυτο κόμπλεξ κατωτερότητας, το οποίο μεταφέρεται στο “dna” των μελών όλης της ομάδας.
Η ιστορία του Νικολαίδη είναι λίγο πολύ γνωστή. Παρά το ότι είναι ο ποδοσφαιριστής που έχει εισπράξει τα περισσότερα χρήματα στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου (700 εκατ. x 7 χρόνια = 4,9 δις και μάλιστα σε παλαιότερες εποχές) παρέμεινε καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρας του άτιτλος. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο ότι με την απόκτησή του η ΑΕΚ σταμάτησε να βλέπει την χαρά του Πρωταθλήματος, κάτι που συνεχίζεται εδώ και 13 συναπτά έτη.
“Προστατευμένος” και εντυπωσιακά προβεβλημένος από μια σειρά δημοσιογράφων που επί σειρά ετών προάγουν το επικοινωνιακό προφίλ του δεν άργησε να γίνει το νέο Τοτέμ για τους φίλους της ΑΕΚ. Και όποιοι θυμούνται τα συντρίμια που άφησε πίσω του το προηγούμενο Τοτεμ στην ομάδα (Μπάγεβιτς), καταλαβαίνουν γιατί η ομάδα αυτή συνεχίζει να βρίσκεται στη σκιά.
Ο Νικολαϊδης αποτελεί την μεγαλύτερη “ιερή αγελάδα” των ΜΜΕ που έχει δει ποτέ η Ελλάδα, πλην της περίπτωσης Σημίτη βεβαίως βεβαίως. Μια σειρά εντύπων, σχολιογράφων, δημοσιογράφων τον έχουν θεοποιήσει. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ταυτόχρονα, αναλαμβάνουν τις “βρώμικες” αποστολές: Την κατ’ εξακολούθηση απαξίωση όσων “τολμήσουν” να κάνουν κριτική στον νυν πρόεδρο της ΑΕΚ. Και – προσέξτε – δεν είναι από τους δημοσιογράφους που σχολιογραφούν σε “οπαδικές” (άρα και μειωμένου καταλογισμού) εφημερίδες, αλλά από αυτούς που θεωρούνται “αντικειμενικοί” και σχολιογραφούν σε πιο – δήθεν – “ουδέτερα” έντυπα.
Από τη στιγμή που ανέλαβε ο Νικολαίδης ανέλαβε την προεδρία της ΑΕΚ, σταμάτησε ουσιαστικά οποιαδήποτε κριτική:
Οι προπονητές που προσλαμβάνει ο Πρόεδρος είναι πάντα “δάσκαλοι” και “καθηγητές”.
Οι παίκτες είναι πάντα “λαυράκια” κι αυτό γιατί “ο πρόεδρος έχει παίξει μπάλα και ξέρει”.
Όσο για τις αποτυχίες. Αυτές μονίμως αποδίδονται σε άλλους παράγοντες: Διαιτητές, επόπτες, ΜΜΕ, οργανωμένους. Και φυσικά μονίμως ο Κόκκαλης και ο Ολυμπιακός. Όλοι φταίνε, εκτός φυσικά από τον Πρόεδρο. Αυτός είναι ο μόνος αλάνθαστος.
Το κακό για την ομάδα του είναι ότι το κόμπλεξ της κατωτερότητας που τον διακατέχει, έχει περάσει στο μεδούλι όλου του οργανισμού που λέγεται ΑΕΚ, πλην εξαιρέσεων.
Οι κωμικές και αυτοαναιρούμενες δηλώσεις του κ. Ζήκου μετά τον αγώνα της Κυριακής, τα ασύληπτα καραγκιοζιλίκια που για πολλοστή φορά έκανε ο – κατά τα άλλα – “Ευρωπαίος”, “Καθηγητής” Φερέρ αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.
– Το θέμα θα συνεχιστεί. Με γεγονότα, παραδείγματα και ονόματα
Φωτορεπορτάζ από τους ηγέτες μιας μεγαλειώδους απεργίας
Δεκεμβρίου 13, 2007
Ξεκινάμε με το new entry. O νυν πρόεδρος της ΓΣΕΕ, που ακολουθεί μια παγκόσμια σταθερά: Είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ, κόμμα πολύ γνωστό για τις φιλεργατικές – φιλολαϊκές θέσεις του. Όπως και όλοι οι προκάτοχοί του (Κανελόπουλος, Πρωτόπαππας, Πολυζωγόπουλος κλπ.) είναι δουλευταράς, και δεν βλέπει την ώρα που θα δουλέψει (για) τον κόσμο, από κάποιο άλλο μετερίζι: Υπουργός, υφυπουργός, βουλευτής, ότι καρέκλα νά’ ναι βρε αδερφέ!
All time classic! Ο Γίγας του Συνδικαλισμού. Ο ανυπέρβλητος φρουρός των δικαιωμάτων των Ελλήνων εργαζομένων.
Ιστορικοί έχουν μείνει οι ταξικοί αγώνες του κατά του αντεργατικού νόμου Ρέππα: “Θα σε κάνω ντα” του είπε σε ένα Υπουργικό Συμβούλιο της Κυβερνήσεως Σημίτη. Και μετά μπήκε στη Mercedes και έφυγε για το Υπουργείο του…
Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, και μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ. Η ζωντανή απόδειξη ότι “το Δημόσιο έχει γεμίσει γαλάζια παιδιά” που λένε και οι έγκριτοι του MEGA.
Δίπλα του διακρίνεται ο Πρόεδρος των Ελλήνων Ρομπέν των Δασών και γνωστός υπερασπιστής της Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας. Είναι νωπή στις μνήμες μας ακόμα η κορυφαία πράξη της ΕΣΗΕΑ επί προεδρίας του, μια τομή στα δημοσιογραφικά χρονικά του τόπου του, η διαγραφή του Γιώργου Μητσικώστα, πριν ένα χρόνο.
Για το τέλος, αφήσαμε δυο μεγάλες μορφές των εργατικών αγώνων. Δυο άδολα τέκνα του Ελληνικού Προλεταριάτου, γνωστά για τους αγώνες τους υπέρ των φτωχών και καταφρονεμένων αυτής της χώρας. Εντυπωσιάζει, η στυλιστική ομοιομορφία (απλό μπουφανάκι – πουλόβερ – πουκάμισο, χωρίς την συνηθισμένη γραβάτα Gucci)
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όσο κι αν ψάξαμε, δεν είδαμε πουθενά τον μεγάλο αγωνιστή του κοινωνικού κράτους κ. Ρέππα. Τελικά και η σάτιρα έχει τα όριά της
Νεο-Ελληνική Δημοσιογραφία (3ο) – Τα παπαγαλάκια
Δεκεμβρίου 4, 20071994 – 2004: Η Δεκαετία του Παπαγάλου
Το απόλυτο ξεγύμνωμα της πλειοψηφίας των γραφίδων και τηλεοπτικών αστέρων από κάθε έννοια δεοντολογίας πραγματοποιείται τη “χρυσή Δεκαετία” 1994 – 2004.
Είναι η εποχή της παντοδυναμίας του ανύπαρκτου Σημίτη, ο οποίος χρησιμοποιώντας ένα στρατό από παπαγαλάκια κατόρθωσε να γαντζωθεί στην εξουσία για πάνω από 2 τετραετίες. Είναι όμως και η εποχή της παντοδυναμίας των εργολάβων – εκδοτών – υποστηρικτών του, οι οποίοι τρώνε με χρυσά κουτάλια, φυσικά εις βάρος του φορολογούμενου Έλληνα. Η “ιερή συμμαχία” έχει ένα και μόνο στόχο: Το μεγάλο φαγοπότι των Ολυμπιακών Εργων.
Στηρίζει έτσι τον ανύπαρκτο χρησιμοποιώντας στρατιές δημοσιογράφων – πιόνια, με αντάλλαγμα το ξεπούλημα όλων των εργολαβιών με κόστη αστρονομικά, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως. Ως γνωστό, η Αττική Οδός είναι ο ακριβότερος δρόμος που έχει κατασκευαστεί ποτέ παγκοσμίως. Κόστισε 1,3 δις ευρώ, ήτοι 20.000.000 ευρώ (ή 6.8 δις δραχμές) ανά χιλιόμετρο!!!
*Βασικός εταίρος της κοινοπραξίας που την κατασκεύασε ήταν εταιρεία συμφερόντων Μπόμπολα (MEGA – Έθνος)
Η ανυπαρξία οποιουδήποτε είδους δεοντολογίας, κριτικής, επιβολής μέτρων (ο “ύπνος” της ΕΣΗΕΑ την δεκαετία αυτή είναι παροιμιώδης), φέρνει και το απίστευτο σκάνδαλο του Χρηματηστηρίου. Δημοσιογράφοι – παπαγάλοι μπαίνουν μπροστά για την επικοινωνιακή προβολή του ανύπαρκτου πρωθυπουργίσκου και την προώθηση των οικονομικών συμφερόντων των αφεντικών τους.
Οι πολίτες – που στο μεταξύ δεν μπορούν να διανοηθούν πόσο βαθιά έφτανε η σαπίλα, το ψέμα και η καθοδήγηση – πέφτουν θύματα των φερεφώνων και βλέπουν τα λεφτά τους κάνουν φτερά μέσα σε λίγους μήνες.
Πολλοί δημοσιογράφοι, βλέποντας την απόλυτη παράδοση του κράτους θεωρούν τον εαυτό τους – και όχι άδικα – τα απόλυτα αφεντικά. Σε τέτοιο βαθμό που, ο Ναπολεοντισμός τους τους φέρνει πολλές φορές στην άλλη πλευρά και, εκμεταλλευόμενοι την αναγνωρισιμότητά τους κατεβαίνουν στην πολιτική ομαδόν. Πρόκειται κυρίως για πολιτικούς σχολιαστές των Ομίλων Μπόμπολα και Λαμπράκη.
Ο αριθμός των δημοσιογράφων που το “γύρισαν” στην πολιτική το διάστημα αυτό πρέπει να αποτελεί ρεκόρ στην Ελληνική Ιστορία (και όλως παραδόξως, 9 στις 10 φορές με το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη). Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κ. Π. Ευθυμίου ο οποίος συμμετείχε στο debate του 2000 ως “έγκριτος” και “ανεξάρτητος”, και λίγους μήνες μετά ο Σημίτης του ανέθεσε το Υπουργείο Παιδείας (!!!)
Η δεκαετία έκλεισε με το μεγαλύτερο επικοινωνιακό θέατρο όλων των εποχών. Την κατάρρευση του τραγικού Σημίτη, και την (υπό το φόβο της απόλυτης συντριβής) παράδοση του κόμματος στον Γιωργάκη, κάτι που παρουσιάστηκε τότε από τους ίδιους σχολιογράφους ως “νίκη των δημοκρατικών διαδικασιών”. (Πριν λίγες μόλις μέρες βέβαια οι ίδιοι, έχοντας περάσει στην πλευρά Βενιζέλου, την χαρακτήρισαν ως “παράδοση δακτυλιδιού”). Οι επικοινωνιακοί κουραμπιέδες και το ποδήλατο του Γιωργάκη έμειναν στην ιστορία της δημοσιογραφικής ξεφτίλας! Στην ιστορία έμεινε και η ατάκα ”δημοσιογράφου” ο οποίος ακολουθούσε με κάμερα το αυτοκίνητο του Γιωργάκη και ανέκραξε: “Και εδώ βλέπετε κυρίες και κύριοι τον κύριο Παπανδρέου να πληρώνει μόνος του τα διόδια”
Σημείωση: Πριν 4 χρόνια συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι έγραφαν και έλεγαν από τηλεοράσεως δυθιράμβους για “το ένα εκατομμύριο πολιτών που ψήφισαν τον Γιώργο Παπανδρέου”. Πριν 1 μήνα οι ίδιοι δημοσιογράφοι αποκάλυψαν ότι το περιβόητο “εκατομμύριο” δεν ήταν παραπάνω από 400 χιλ. και μάλιστα ότι οι ίδιοι το γνώριζαν.
Είναι να απορεί κανείς για το πόσο βαθύς είναι ο ύπνος της ΕΣΗΕΑ…..
