Τα 2 λάθη του έκθετου Μαγγίνα

“Σκάνδαλο” πρώτου μεγέθους αποκάλυψαν οι Λαλιώτηδες του 21 αιώνα. Η κόρη του Μαγγίνα λέει, προσελήφθη στον ΟΤΕ!

Το ΜΕΓΑ σκάνδαλο αποκάλυψε ο Πρόεδρος της ΟΜΕ-ΟΤΕ κ. Κούτρας, ο οποίος όπως και όλες οι στρατιές εργατοπατέρων προστατεύει τον κλάδο του και μόνο και ουχί το κόμμα του.

Όπως διαβάζω στις ίδιες εφημερίδες που αποκαλύπτουν το “σκάνδαλο” , η κόρη του Μαγγίνα, προσελήφθη με σύμβαση 7,5 ολόκληρων μηνών (!!!), με μισθό 996 ευρώ και με το κάτωθι βιογραφικό:
Πτυχίο από το Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας του Πανεπιστημίου Marc Bloch του Στρασβούργου, δίπλωμα τρίγλωσσης μετάφρασης (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά) από το ίδιο Πανεπιστήμιο, μεταπτυχιακό τίτλο Msc in European Politics από το University College London (UCL, Birbeck College) με διπλωματική εργασία σχετικά με e-governance στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, καθώς και εργασιακή εμπειρία.

Ο Μαγγίνας είναι έκθετος:

Πρώτον, διάλεξε να στείλει την κόρη του να σπουδάσει και
Δεύτερον, δεν ανήκει στον προοδευτικό χώρο.

Ενώ αν την είχε κάνει χρήστη ναρκωτικών ή ληστή τραπεζών και αν ανήκε π.χ. στον ΣΥΡΙΖΑ, ουδείς εργατοπατέρας θα έκανε “καταγγελία” και οι “αδέσμευτοι” δημοσιογράφοι θα έκαναν ένα μεγαλοπρεπές ΜΩΚΟ

Υ.Γ.: Άμα ποτέ κάποιος δημοσιεύσει και τα βιογραφικά των κάθε λογής “Συνδικαλιστών”, θα γελάσει ο κάθε πικραμένος

Νεο-ελληνική Δημοσιογραφία (2ο) – Τα πρόθυμα νυστέρια

1989 – 1993

Είναι η εποχή που συντελείται η μεγαλύτερη ομαδική εκδοτική / δημοσιογραφική κωλοτούμπα από καταβολής Ελληνικού Κράτους. Ως δια μαγείας, τουλάχιστον 4 συμπολιτευόμενες εφημερίδες και μια στρατιά ”δημοσιογράφων” λες και είχαν το ίδιο “όραμα”, μετέτρεψαν τον Παπανδρέου, από “Μέγα Ηγέτη” σε “Φαύλο Απατεώνα” και τούμπαλιν.

Οι εκδότες από τη μια, είχαν φυσικά τους λόγους τους. Είχαν τρομάξει τόσο από τον τυφώνα Κοσκωτά, που θα έκαναν ότι μπορούσαν για να τον σταματήσουν, ακόμα κι αν επρόκειτο να σπιλώσουν το ίδιο το όνομα του Ανδρέα.
Από την άλλη, η μεγάλη πλειοψηφία των δημοσιογράφων και αρθρογράφων του πολιτικού ρεπορταζ των μέσων αυτών, απέδειξε για πρώτη φορά τον τρόπο με τον οποίο εξαρτάται από τα αφεντικά – εκδότες. Οι δήθεν “ελεύθερες” φωνές, οι “λειτουργηματίες”, όχι μόνο δεν έδειξαν τον παραμικρό ηθικό φραγμό, αλλά χόρεψαν με το ρυθμό που έδινε το ντέφι των αφεντικών – εκδοτών.

Η συνέχεια είναι γνωστή: Ο Μητσοτάκης επωφελείται της κατάστασης, γίνεται Πρωθυπουργός, ο Κωσκοτάς πάει φυλακή, ο Ανδρέας αθωώνεται (για μια ψήφο, ας μην το ξεχνάμε) και οι παραδοσιακοί εκδότες ξανα-ανοίγουν τις αγκάλες τους για τον μεγάλο ηγέτη.

Έτσι, ο πρώην “φαύλος”, “ανίκανος”, “απατεώνας” και “ανήθικος” Ανδρέας, ξαναγίνεται ο “Λαοπρόβλητος Ηγέτης” και στα γραπτά των δημοσιογράφων. Έτσι, ως δια μαγείας και σα να μην υπήρξε ποτέ η παρένθεση του “ανίκανου”.

Πρόκειται για μια ανευ προηγουμένου στα χρονικά οργανωμένη επιχείρηση που και ο Γκαίμπελς θα ζήλευε, με την οποία επιχειρήθηκε μαζική λοβοτομή στο μυαλό και στο μνημονικό του Ελληνικού λαού.
Χειρουργοί οι εκδότες και πρόθυμα νυστέρια οι λεγόμενοι “αντικειμενικοί” πολιτικοί αναλυτές.

Ήταν η εποχή που ξεκινούσε η εποχή της απόλυτης Βασιλείας των εκδοτών και των δημοσιογράφων – φερεφώνων.

Συνεχίζεται…….

Σύγχρονη Νεο-ελληνική Δημοσιογραφία (ΜΕΡΟΣ 1ο) – Η Ιστορία

Ο όρος “Δημοσιογραφία” στην Ελλάδα έχει μια μοναδικότητα, μια ελιτίστικη δυναμική που μόνο σε λίγες χώρες υφίσταται και που δεν έχει καμμια σχέση με το νόημα του όρου όπως συναντάται στον λεγόμενο “δυτικό κόσμο”.

Ο σύγχρονος τύπος Έλληνα δημοσιογράφου “γεννήθηκε” την ημέρα που ο πρώτος πολιτικός έσκυψε το κεφάλι με σεβασμό μπροστά στον πρώτο δημοσιογράφο του πρώτου εκδότη. Ήταν η στιγμή που άλλαξε τα πάντα. Από εκείνη την ημέρα η Ελληνοπρεπέστατη φράση “Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;” βρήκε τον μάστορά της από μια ανώτερη και πολλαπλώς πιο σημαντική φράση: “Είμαι δημοσιογράφος εγώ ρε“. Το απόλυτο. Η εξουσία. Η υπέρτατη Δύναμη.

Σε αυτό βοήθησε φυσικά η  – ανεξέλεγκτη και χωρίς καμμια οργάνωση εκ μέρους του κράτους – γιγάντωση των εταιρειών και ιδιοκτητών των ΜΜΕ τα τελευταία 25 χρόνια. Η πολιτική και πολιτειακή Εξουσία, άλλοτε απαθής, άλλοτε συνένοχη προσέφερε γη και ύδωρ σε εκδότες, καναλάρχες και δημοσιογράφους με το (σαθρό) σκεπτικό ότι έτσι θα την άφηναν ήσυχη. Και η άλλη πλευρά άρπαξε την ευκαιρία. Με όπλο την “επιρροή” (βλ. πωλήσεις) στην κοινή γνώμη, οι εκδότες χρησιμοποιώντας δημοσιογράφους – ενεργούμενα βρήκαν την ευκαιρία να ανεβοκατεβάζουν (ή έστω να προσπαθούν) βουλευτές, Υπουργούς, Κυβερνήσεις ολόκληρες.

1989.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει παραδοσιακά και μέχρι βαθμού παρεξηγήσεως με το πλευρό του περίπου το 80% του τύπου και ειδικά 3-4 από τις μεγαλύτερες εφημερίδες συγκεκριμένων ιδιοκτητών (ιδιωτική TV δεν υπήρχε ακόμα). Ταυτόχρονα οι εκδότες γιγαντώνονται οικονομικά φτιάχνοντας “παράλληλες εταιρείες” κάθε είδους (Κατασκευαστικές, Υπηρεσιών κλπ) και παίρνοντας φυσικά με συνοπτικές διαδικασίες ότι Δημόσιο έργο υπήρχε. Επειδή ο Ανδρέας ήταν διορατικός είχε προβλέψει ότι μια τέτοια στήριξη ήταν απολύτως ευκαιριακή και θα κρατούσε μόνο για όσο καιρό υπήρχε “ο συνεταιρισμός“. Ήξερε πολύ καλά ότι σε περίπτωση που η “κολλεγιά” χαλούσε, την επόμενη κιόλας στιγμή, όλοι αυτοί που τώρα τον στήριζαν θα του γύριζαν την πλάτη. Μόνο που διάλεξε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τον λάθος τρόπο: Επιστρατεύοντας ένα καινούριο τύπο που είχε έρθει από το πουθενά και που δεν είχε καμμια σχέση με τις μέχρι τότε παραδοσιακές εκδοτικές αρχές του τόπου. Τον Κοσκωτά

Με την εμφάνισή του ο Κοσκωτάς συντάραξε το κατεστημένο. Με την μεγαλύτερη δυνατή συνδρομή του κράτους και την άνευ όρων παράδοση του Κρατικού μηχανισμού από τον Ανδρέα και τους υπουργούς του, ο Κοσκωτάς σάρωσε τα πάντα. Τράπεζες, Αθλητισμό, Επιχειρήσεις, Τύπο. Μόνο που αυτός ο τελευταίος τομέας, έμελλε να είναι και το βατερλώ του.

Πριν ο Κοσκωτάς αποφασίσει να στραφεί στον τύπο, έκανε μια μάλλον “εύκολη” καριέρα. Είχε τις επιχειρήσεις του, δεν έμπαινε στα χωράφια των εκδοτών, κι έτσι αυτοί δεν είχαν κανένα λόγο να τον “κακοκαρδίσουν”. Οι τότε “δημοσιογράφοι – διαμορφωτές γνώμης” του συμπολιτευόμενου τύπου δεν είχαν μπει στον κόπο να ασχοληθούν μαζί του. Το γεγονός ότι όλα τα ταμεία, κατ’ εντολή των κυβερνόντων κατέθεταν τα αποθεματικά τους (και ενίοτε με καταστροφικούς για το συμφέρον των Ελλήνων ασφαλισμένων όρους) στην Τράπεζα Κρήτης, την Τράπεζα του Κοσκωτά ήταν γι αυτούς τότε μια “ασήμαντη λεπτομέρεια” και (παρά τις διάφορες φωνές που ακούγονταν εδώ και εκεί) δεν φαινόταν να αποτελεί σκάνδαλο για τη μεγάλη και “mainstream” πλειοψηφία των δημοσιογράφων, γνώμη που θα άλλαζε άρδην και εν μια νυκτί λίγους μήνες μετά.

Η στιγμή που ο Κοσκωτάς, με την στήριξη του Ανδρέα αποφασίζει να σαρώσει και τον Τύπο είναι η μοιραία γι αυτόν. Πολύ γρήγορα και ξοδεύοντας κολοσσιαία ποσά, στήνει ένα από τα μεγαλύτερα ως τότε εκδοτικά επειχειρήματα ίσως σε ολόκληρη την Ευρώπη με την έκδοση της νέας εφημερίδας “24 Ώρες“. Πολλοί είναι τότε οι δημοσιογράφοι που, βλέποντας να προσφέρει τρελλά λεφτά, τρέχουν να δουλέψουν μαζί του. (Πολλοί δε εξ αυτών είναι εκείνοι που λίγο αργότερα, όταν το “καράβι” θα ναυαγούσε, θα ήταν οι ίδιοι που σαν τα ποντίκια θα το εγκατέλειπαν και θα κατηγορούσαν τον Κοσκωτά ως απατεώνα)

Το γεγονός αυτό συνταράσσει συθέμελα το εκδοτικό κατεστημένο. Έντρομοι οι εκδότες βλέπουν να χάνονται σιγά σιγά τα κεκτημένα τους, οι δημοσιογράφοι τους, η επιρροή τους, τα κέρδη τους. Και, βλέποντας ότι χάνουν το παιχνίδι αποφασίζουν να ξεκινήσουν τον υπερ πάντων αγώνα κατά του Κοσκωτά και του  – έως τότε αγαπημένου τους – Ανδρέα Παπανδρέου.

Συνεχίζεται……

25 Χρόνια Νεο-Ελληνικής Δημοσιογραφίας. Πιάστε τη μύτη σας

Το ιστολόγιο απηυδησμένο από το θέατρο του παραλόγου που παίζεται τα τελευταία χρόνια στον χώρο των media, ξεκινά μια παρουσίαση της παθολογίας του φαινομένου αυτού που ονομάζουμε σύγχρονη Δημοσιογραφία στην Ελλάδα. Για τους παράγοντες που έχουν καταντήσει το μοναδικό αυτό λειτούργημα ως την απόλυτη κολυμβήθρα κάθε μορφής λαμόγιου. Για το πως ξεκίνησε και ανδρώθηκε το φαινόμενο τα τελευταία 25 χρόνια. Για τον ρόλο του Κράτους, των Πολιτικών, των επιχειρηματιών, της ΕΣΗΕΑ και άλλων παραγόντων.

Όπως καταλαβαίνει κανείς το θέμα είναι τόσο μεγάλο που θα γίνει σε συνέχειες.

ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!!!!
Σημ: Τα έσοδα του blog είναι από πενιχρά έως μηδενικά και δεν μπορούμε να προβούμε εις προσφοράς DVD, τσοντών και λοιπών δώρων, ώστε να μας διαβάσετε

Συνεχίζεται…..

Γιατί πρέπει να αλλάξει ο Εθνικός μας Ύμνος

Ο Εθνικός Ύμνος μας πρέπει να αλλάξει.
Και συγκεκριμένα να αρχίζει απαραιτήτως με τους παρακάτω στίχους: “Μακριά από τον κώλο μας να’ ναι και όπου θέλει ας μπεί”.
Αυτό είναι το σύγχρονο ιδανικό, το όραμα του μέσου Έλληνα. Δεν υπάρχει άτομο και κοινωνική ομάδα σήμερα που το να μην εμπνέεται από την υπέρτατη ιδεολογία του “εαυτουλισμού”. Η σαπίλα έχει κάνει μετάσταση εδώ και πολλά χρόνια και έχει φτάσει στο μεδούλι του Έλληνα.
Κάποτε ήταν περήφανος για το φιλότιμό του. Τώρα είναι περήφανος για την αρπαχτή που έκανε αυτός και όχι ο διπλανός του.
Χωματερή; Μακριά από το δικό μας το χωριό να’ ναι, κι όπου νά ‘ναι

Παρκάρισμα; Όχι μπροστά στο σπίτι μου, γιατί παρκάρω 20 χρόνια εδώ, και βάλ’το αλλού. (Προφανώς εκεί που κάποιος άλλος παρκάρει 20 χρόνια)

Συνδικαλισμός; Τα δικαιωματάκια του “Κλάδου μου” να είναι καλά και όλοι οι άλλοι (“Κλάδοι”) να πάνε να γαμηθούν

Ιατρική περίθαλψη; Κάτσε να δώσω εγώ το φακελάκι τώρα να κάνω τη δουλειά μου, και ας τους άλλους (που έχουν προτεραιότητα) να πάνε να πεθάνουν

Πολιτική; Βάλε το δικό μου το παιδί στο Δημόσιο και άσε τα παιδιά των άλλων να ψάχνονται. Εγώ βλέπεις έχω μεγάλο σόι, ο διπλανός 3 ψήφια όλα κι όλα, τα πτυχία θα κοιτάμε τώρα;

Κόμμα; Ας πάρω εγώ την επιδοτισούλα (με υπερτιμολογήσεις και λαμογιές φυσικά) και γίνομαι ότι κόμμα θέλεις

Κοινωνική συνείδηση; Ας κατακλέψω όσο μπορώ την εφορία και δε βαριέσαι, όλο και κάποιο κορόϊδο θα βρεθεί να πληρώσει

Στρατός; Ας λουφάρω όσο μπορώ εγω και άσε τους μαλάκες να βαράνε σκοπιές
Όπου και να κοιτάξεις δεν βλέπεις τίποτα άλλο. Κατάντια…

Αφορμή για το post ήταν τα ουρλιαχτά και οι οιμωγές που ακούγονται από την συμπαθή τάξη των Ελλήνων δημοσιογράφων, σχετικά με το ασφαλιστικό. Αλλά στο θέμα αυτό, θα επανέλθω, διότι έχει πολύ ζουμί.

ΖΗΤΩ ΤΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ (…που μας συμφέρουν)

Οι “προοδευτικοί” αυτού του τόπου. Οι “αδέσμευτοι” κήνσορες των πάντων. Τα ενεργούμενα των εργολάβων και της Κοντολίζας. Οι “διαμορφωτές” γνώμης, που μόλις τους κουνήσεις πεντοχίλιαρο γλύφουν μέχρι και τα πλακάκια της τουαλέτας σου. Οι προύχοντες των επαρχιών του Κακαουνακιστάν, Λαμπρακιστάν και Μπομπολιστάν του κράτους της Μπανανίας.

Όλοι αυτοί που ολοφύρονται για την “καταπάτηση” των προσωπικών δεδομένων. Αυτοί που κόπτονται μη τυχόν και το πόπολο μάθει το ονοματάκι κάποιου παιδεραστή, ληστή ή βομβιστή.

Αυτοί που έκαναν γαργάρα τη σύλληψη του γιου του μεγαλοστελέχους του ΣΥΡΙΖΑ για ληστεία, αυτοί που έθαψαν τη σύλληψη κόρης άλλου μεγαλοστελέχους του ίδιου κόμματος για ναρκωτικά. Οι ίδιοι που σε 20 λεπτά είχαν ενημερώσει τους πάντες για τον γιο του Κατσίκη και του Τσιτουρίδη και κουνούσαν το δάχτυλο μέσα από τον βόθρο των τηλεπαραθύρων τους

Αυτοί που φωνάζουν κατά των καμερών και στο τετράγωνο που μένουν έχουν εγκαταστήσει 100 κάμερες. Αυτοί οι λαοπρόβλητοι που δεν κάνουν βήμα χωρίς συνοδεία φουσκωτών. (Τί φοβούνται άραγε;)

Αυτοί είναι που προσπαθούν να πείσουν το πόπολο ότι “μάχονται” για τα προσωπικά του δεδομένα.

Ποιος μαλάκας τους πιστεύει;

Ο Bob Σφουγγαράκης, το ΕΣΡ και ο Στάθης Παναγούλης

Στη φωτό διακρίνεται ο διαφθορέας των Ελλήνων Εφήβων να χαμογελάει χαιρέκακα, αγνοώντας προφανώς την εξοντωτική ποινή που τον αναμένει από το πολυχρονεμένο μας ΕΣΡ, και που επιτέλους θα επιτρέψει στα παιδιά να παρακολουθούν πλέον απερίσπαστα τα απογευματινά  – υψηλής διανόησης – πόνηματα της Άννας Λαλαδρούζα

Η “ανεξάρτητη αρχή” που ονομάζεται ΕΣΡ, βρήκε επιτέλους ποιος φταίει για την κατάντια της Ελληνικής TV. Δεν είναι άλλος από τον ….Μπομπ Σφουγγαράκη (!!!)

Σήμερα διάβασα στον τύπο ότι το Κανάλι 9 που εκπέμπει τις εκπομπές του Μπομπ, καλείται σε απολογία “για την μετάδοση βλαπτικού υλικού για την πνευματική και ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων”. Και όλα αυτά για τις εκπομπές του Μπομπ του Σφουγγαράκη.

Κατά το ΕΣΡ λοιπόν, η απίστευτη σαπίλα που ξεχειλίζει από παντου στην τηλεόραση, προφανώς δεν “βλάπτει” την ανάπτυξη των ανηλίκων όσο ο Μπομπ..
Ούτε η ανείπωτη βλακεία των πρωϊνάδικων…
Ούτε τα “Μικρούτσικα” σκατά…
Ούτε τα MEGAλα σιχάματα…
Ούτε οι “γίγαντες” της δημοσιο-λαμογίας και της αρπαχτής…
Ούτε οι φραπελιές και οι εξωγήινοι του Λάλα και της γκόμενάς του….
Ούτε το ξεφτίλισμα κάθε έννοιας ανθρώπινης αξιοπρέπειας…
Ούτε το απόλυτο σύμβολο της απόλυτης ξεφτίλας που ονομάζεται “νεανικό δελτίο ειδήσεων”…
…………όχι, ούτε αυτό κάνει κακό στο πνεύμα και το ήθος των παιδιών…
Παρά μόνο ο Μπομπ Σφουγγαράκης….

Υ.Γ.: Μόλις χθες το βράδυ άκουσα τον Στάθη Παναγούλη, τον αδελφό του ήρωα του Πολυτεχνείου, σε μια συγκλονιστική συνέντευξη, να επαναλαμβάνει 2 φορές: “Τότε ζούσαμε στη Χούντα των Συνταγματαρχών, σήμερα στη Χούντα των καναλαρχών”. Και όταν το ακούς  από έναν άνθρωπο που η μοίρα του είχε ταγμένο να πονέσει τόσο την μαύρη εκείνη περίοδο, δεν χρειάζονται άλλα λόγια.Πόσο μόνος και απελπισμένος ακουγόταν ανάμεσα στα σκατά και τους φελούς που επέπλεαν την ίδια ώρα στα άλλα κανάλια γύρω του…

– Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2007, από το Κρατίδιο του Λαμπρακιστάν

Super Διαγωνισμός, μεγάλο δώρο!!!

«Ορισμένοι εγείρουν την πιθανότητα του βέτο σε ότι αφορά την πρόσκληση προς τη Μακεδονία εάν δεν επιλυθεί το θέμα του ονόματος. Δεν νομίζουμε ότι μόνο η διαφορά γύρω από το όνομα αποτελεί λόγο για να παρεμποδιστεί η ένταξη της Μακεδονίας σε διεθνείς οργανισμούς».

QUIZ: Ποιός έκανε την παραπάνω δήλωση;
α. Ο Αλέκος Μπέρνς
β. Ο Nicholas Alavanos

Ο ευρών κερδίζει ένα ολόκληρο 24ωρο με τον super star της πολιτικής, Στρατούλη

Η ΚΗΔΕΙΑ

Το Αλεκάκι πάει εκδρομή

Σε καλό και φιλικό κλίμα ολοκληρώθηκαν οι συναντήσεις του προέδρου του ΣΥΝ, Αλέκου Αλαβάνου, με την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ.
- Από τον εγχώριο τύπο, 08-11-07

…”Τουλάχιστον τις τελευταίες μέρες τα μηνύματα αδιαλλαξίας τα οποία στέλνονται είναι πολύ ισχυρότερα από την Ελλάδα παρά από τους γείτονες μας…”
- Αλεκάκι, Σκόπια, 7 Νοεμβρίου 2007

- Τις προηγούμενες Αλεκάκι; Τις προηγούμενες;

“…Νομίζουμε ότι όλες οι επαφές μεταξύ κομμάτων, κοινωνικών οργανισμών και τοπικών κοινωνιών βοηθούν στη δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης ώστε να βρίσκονται λύσεις…”
- Αλεκάκι, Σκόπια, 7 Νοεμβρίου 2007

- Σωστά! Σύμφωνα με το Αλεκάκι η εξωτερική πολιτική να γίνεται από κόμματα, συνδικαλιστικές οργανώσεις, ενορίες, συλλόγους φίλων μπιρίμπας, και ομοσπονδίες υπαλλήλων ΚΤΕΟ και συναφών συνεργείων.

Το κόμμα των 400 ευρώ αποφασίζει να κάνει και εξωτερική πολιτική λοιπόν.
Όταν τα γκρουπούσκουλα του 3,5% κάνουν την υπέρβαση και, από την εσωτερικής κατανάλωσης “διεθνιστική” – και καλά – Κοντολίζεια προπαγάνδα που επιπλέον αγγίζει τα όρια του γραφικού, αρχίζουν τις “εξαγωγές” και κάνουν και εξωτερική πολιτική, το πράγμα ξεπερνάει τα όρια της γραφικότητας και αρχίζει να γίνεται άκρως επικίνδυνο. Όταν τα ενεργούμενα της Νεοταξικής παπάρας εν Ελλάδι, προσπαθούν να κάνουν εξωτερική πολιτική, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.